Kainan Sa Manila Novels & Stories

Marami ang nagkalat na drones upang masiguro na makikita ang bird eye view ng paligid. Sa mga oras na ito, ang entertainment resort sa Manila ang pinakaligtas na lugar sa buong Pilipinas. "Mga mayayaman nga naman," ang wika ng isang ginang na nanonood ng balita habang kumakain ng tuyo at d***g. Sa screen ay makikita kung gaano kagarbo ang buong lugar. Samantala, ang kan'yang tahanan naman ay barong-barong. Hindi lang babae ang nag-iisip niyon. Marami sa nanonood ang nais na makadalo sa event at iniisip kung ano ang pakiramdam na makadalo sa gaanong kagarbong event.

Nag-iinit ang aking mukha na sumiksik sa kaniyang leeg _____________ Sa araw na iyon ay agad kong kinausap sila Kara at Aling Myrna, sinabi ko ang plano ni Elijah na dalhin ako sa Manila at naging emosyonal naman ang pag-uusap namin. Masaya sila na nalulungkot dahil aalis na ako sa isla pero sinigurado kong sabihin na babalik din ako, hindi ko naman planong tumira ng matagal sa Manila lalo na at hindi ko alam ang pasikot sikot roon. Kwinentuhan din ako ni Kara ng tungkol sa mga makikita sa manila at mas lalo akong na excite sa mga sinabi niya Pagpatak ng gabi kinaumagahan ay umalis na kami sa mansion pagkatapos makapag-paalam

“Dito sa Cavite, ako ay si Mr. Filipe. Ang isang taong may malaking impluwensya. Kaya kong umupo sa parehong upuan kasama ng pinakamayamang tao ng buong Metro Manila na si Mr. Velasco, at aakalain mong makikipag-usap ka sa akin tungkol sa batas?” Si Shawn Velasco. Ang pinakamayamang tao sa buong Metro Manila. Matagal nang hindi nakita ni Maxine si Shawn. Sa Manilabtaglay niya ang kapangyarihan na walang kapantay, kayang takpan ang langit sa isang kamay at magpasimula ng bagyo sa kabila. “Ano pa ang hinihintay ninyo? Dali, dakpin na sila!” utos ni Mr. Filipe nang may pagka-inip.

Kesyo baka raw kung anong pumasok sa utak ko at hindi niya ikatuwa. “This the last, ba-bye upuan, ba-bye kusina, ba-bye kama. Goodbye cabin! Goodbye Palawan!” Napaismid na lamang ako sa kakulitan nitong kasama ko. Pauwi na kami sa Manila ngayon. Hinihintay na lamang namin ang barko at handa na kaming umalis. Hindi rin nagtagal ay dumating na ang barko. Naging mabilis ang biyahe pauwi.

He is that guy that's why he's so familiar to him. "Paano mo nasabi na iyang lalaking iyan ang pinupuntahan ni Kaylee sa Manila?" nakakunot ang noo na tanong n'ya dito. Nagkibit-balikat ito bago sumagot. "Nakita siya ng kasama natin dito sa Manila na magkasama sila. Mayaman pala iyan, may-ari ng maraming hotel sa Manila." anito pa.

pinikit nya ang mga mata at di nya namalayang nakatulog na cya. Alas-nwebe ng umaga dumating si Ken sa Manila, doon na cya nagpasundo kay Calvin sa NAIA. Malayo pa lang ay nakita na nya ang sasakyan sa parking area... andoon na din si Calvin naghihintay sa kanya. "Good morning Sir.. mabuti naman at dumating ka kaagad. Parang natulog ka lang sa Cebu ah!" Nakangising biro nito sa kanya. "May dried mangoes ka bang pasalubong sa akin jan?"

Nakatayo si Gino sa pintuan ng tindahan, at nakahinga siya ng maluwag nang makita niya ang sasakyan ni Anthony na papaalis. Kanina, nakatanggap siya ng tawag mula kay Warren, ang isa pinakamayamang tao sa bansa! Iyan ang pinakamayamang tao sa distrito ng Manila. Sa madaling salita, kailangang magsara ang kanyang maliit na tindahan!

Sa Manila kasi polluted na sa dami nga subdivision, building at transportasyon na meron ang Manila. Habang naglalakad lakad ako na eenjoy ko ang panunuod ng mga kakaibang activities ng resort. May surfing rin sila at meron nga silang pinagkakaguluhang surfer roon. Medyo malayo pero tanaw ko naman. Well infairnes ang ganda ng built ng katawan nito. At ang galing niyang magsurfing nakakabilib. Naaliw pa ako lalo sa panunuod ko at sa galing na surfer na iyon. Nang palapit ng palapit ito palakas ng palakas ang kabog ng aking dibdib ng mapansin ko at makilala kung sino ito. "Kenjie?" usal ko. Mabilis akong tumayo at naglakad papalayo sa dagat at baka makita niya pa ako..

SIYAM: KAIN SA LABAS Ilang linggo na ang nakalilipas nang manatili at nagsimula akong magtrabaho rito sa manila, sa mansion ni Sir Cuenca, bilang isang katulong. Hindi ko inakala na gano'n ako kabilis makakahanap ng trabaho na hindi katulad ng mga naririnig ko noon sa probinsiya namin. Madalas ko kasing marinig na mahirap daw ang buhay dito sa manila. Mahirap daw makahanap ng trabaho at amo na mabait lalo pa kung mahina ang kukote mo na katulad ko.

Mukhang nakatulog na si Seiya sa leeg ko, ramdam ko ang paglalim nang hinga niya hindi na rin nangungulit ito. Hinayaan kuna lang at tumingin sa daan. Ibang-iba talaga ang Manila sa probinsya. Halos mga nagsisitaasang buildings ang nakikita dito. Grabe rin ang pulasyon ng hangin dito at ang daming mga taong kalye. Kaya hindi ko maintindihan kung bakit guston-gusto ng mga kabataan na pumunta dito. Siguro masyado silang nahuhumaling sa mga nakikita nila sa tv at nababasa sa mga libro.