Kamag Aral Novels & Stories

Kinabukasan Maaga akong nagising at maaga kasi akong papasok ng school balak ko na abangan si Camela sa office niya at kausapin ito ng masinsinan at humingi na rin tuloy ng tawad dito. Hindi ako papayag sa gusto nitong mangyari na huwag muna siyang kausapin. Pwede ba naman iyon? Eh girlfriend ko siya. Tsaka pag pinayagan ko yun di parang pumayag na rin ako na mawala ang kaligayahan ko na hindi pwedeng mangyari. Kahit na masampal pa ako nito okay lang sa akin basta magkaayos lang kaming dalawa. Ano ba naman ang sampal kung mag kaka ayos naman kami. Baliwala lang sa akin yun. Alam ko naman na galit lang ito kaya niya nasabi ang bagay na iyon. Pero sana ay ganun nga lang talaga.

"Ma, Rain has a deep understanding of things. I'm sure she won't." Kalaunan ay namatay rin ang usapan nila tungkol sa bagay na iyon at natabunan ng pag-aalala nang pumasok si Kim na mugto ang mga mata. Pinulot nito ang kaniyang bag bago magpaala sa kanila, tinanonag ito ng mama ni Art subalit mukhang wala itong balak na magsalita.

Isa siyang sword saint—isang grandmaster—isang Diyos ng Digmaan… At gayon pa man, naparalisa na siya bago pa man niya maipakita ang kanyang tunay na lakas? Si Cameron ay mahina dahil sa pagkabigla. Sapat ang kanyang kaalaman upang maunawaan ang sitwasyon. Ang ibang mga eksperto ng mga Island Nations ay nagulat din. Tanging mga eksperto lamang ang makakaintindi sa kanilang nakikita. Ang mga taong ito ay nagpapakita ng labis na pagkagulat dahil sa kanilang karanasan.

They also went to the same school and Kagami studied architecture. “Magkaayos lang kami, madali lang naman, eh. Araw-arawin ko talaga papuntahin dito si Kagami, tapos magpapaka-sweet ako hanggang sa masuka kayo. Tandaan niyo yan!” kinuha niya ang phone niya at tinawagan si Kagami, at maya-maya naman ay mukhang sinagot ang tawag ay nagsalita na siya. “Kagami, darling, I’m sorry na please? Ano bang gusto mo? Bilhin ko para sayo! Gusto mo bilhan kita ng isang buong mall, gagawin ko yun kaya please naman!” pagmamaktol ni Axford.

Ang bilis naman nilang nagkausap? Lingid sa kaniyang kaalaman na nasa sala lang ang kambal. Mabilis na lumapit sa kanila ang magkapatid nang marinig ang malakas niyang pag-iyak “Mommy, ano po'ng nangyari sayo?” nag-aalalang tingala ni Kenji sa kaniyang ina na noon ay mahigpit na nakayakap kay Miguel. Nang marinig ni Amara ang nag-aalalang tinig ni Kenji ay mabilis niyang pinahid ang kaniyang mga luha at bumitaw sa kababata.

Kalmadong sagot ni Travis, “Kaya ako ang may pananagutan sa pagdala sa iyo mula sa kama hanggang sa bathtub. Kung ayaw mong maligo, pwede mo akong sabihin. Ibabalik kita sa kama kaagad." Ang salitang "move" ay ginamit nang napakahusay sa sitwasyong ito, dahil ginawa nito ang pagiging mahiyain ni Hailey kapag inialis kaagad, tulad ng isang marupok na bula na sumasabog sa isang dampi.

Kamalasan NANUNUYO ang lalamunan ni Alie nang magising. Tumambad sa kanya ang maliwanag na ilaw sa loob ng silid na kinaroroonan. Ilang beses niyang ikinurap ang mga mata para sanayin iyon sa liwanag at ng maging maayos na ay saka naman tumambad ang mukha ng estranghero sa harapan niya. Abot tainga ang ngiti nito habang nakatitig sa kanya at naramdaman niya na lang na hinahaplos nito ang pisngi niya. Gumanti siya ng ngiti at tinangka rin itong hawakan pero sa isang iglap ay nagbago ang senaryo. Nakita niya ang sarili na nakasubsob sa manibela. Saka niya napagtanto ang tunay na nangyari sa kanya.

Baka sakali makasingit. Ngunit patay na patay talaga ang mga studyanteng to sa kanila. Yung grupo ng kalakihan na iniibig nilang lahat. At kasama doon ang Zendeo my labs ko. Nang susuko na sana ako, nang merong madaanan ang camera ko ng… Isang puno. Isang puno ng manga na kahit rich kid ang mga nagsisi-aral dito, mga inornate sa punong yun. Kahit maliliit pa lang ang bunga gusto na pitasin ng ilang mayamaning babae at kainin.

AMARA POINT OF VIEW Minsan mapapatanong ka talaga sa sarili mo kung anong klaseng multo ang sumapi sa asawa mong bigla na lang gigising ng alas-singko ng umaga. As in, wala pang tilaok ng manok, wala pang ingay mula sa mga kapitbahay, pero ayun siya—Killian Alaric Dela Vega—nakatayo sa harap ng kalan. Nakasando, nakashorts, at may hawak na... kawali?

Amoy mayaman. Amoy masarap—Ay hindi! Masarap talaga siya! Closer. 0.3 cm na lang. I could literally taste the kilig. As in maaamoy ko na shampoo niya....ayan na ayan na— And then— POK. Tinamaan ako ng straw wrapper sa noo. "Bakla. Nakikinig kaba? Ikaw raw yung tutor na in-endorse ni Prof. Castro para sa mga bumagsak sa Calculus."