Kamag Aral นิยาย & เรื่องราว

"I miss you!" Pakiramdam ni Camela ay parang biglang nalusaw ang yello na bumabalot sa kaniyang ng puso ng matagal na panahon. Hindi niya napigilan ang sariling katawan na tumugon sa haplos ng binata. Hindi na niya namalayang nahapit siya ng binata sa batok at magkahinang na ang kanilang labi.

I was driving around Kamuning in Quezon City when I heard my phone ringing. Alam kong si Keij na naman iyon dahil kanina pa ito nangungulit sa akin na samahan itong magpaalam kay Lola para sa darating na camping sa school dahil sabi nito ay last na iyon na makakasama ito sa school camping. I just put him on speaker while I was still driving.

Kalmadong sagot ni Travis, “Kaya ako ang may pananagutan sa pagdala sa iyo mula sa kama hanggang sa bathtub. Kung ayaw mong maligo, pwede mo akong sabihin. Ibabalik kita sa kama kaagad." Ang salitang "move" ay ginamit nang napakahusay sa sitwasyong ito, dahil ginawa nito ang pagiging mahiyain ni Hailey kapag inialis kaagad, tulad ng isang marupok na bula na sumasabog sa isang dampi.

Tinanguan na lang ako ng kapatid ko kinumusta ko naman ang mga pamangkin ko naghihintay sa amin sa may bukana ng malaking pintuan. "Okay lang, tita nakaka-adjust na kaming magkakapatid sa klima ng Pilipinas." kwento ng mga pamangkin ko lumapit naman ako sa kanila nang lumayo ako sa mga kapatid ko. Namiss ko silang lahat lalo na ang mga pamangkin ko. May alam sila sa martials arts, at iba pa hindi dahil may karanasan na sila kundi, kasali sila sa sports. Laking-Japan pa naman sila at maraming ganito doon lalo na may yakuza crimes syndicates sa bansang 'yon.

'Kamayan' Pagdating namin sa 'Kamayan' maraming kumakain at me pila para makaupo. Minabuti na muna naming mag tingin tingin sa malapit na gift shops. Nag volunteer so Linda at Chief Mate na pipila at tatawagan na lang kami kapag ready na ang lamesa. Natuwa naman kaming lahat at iniwan namin ang dalawa ng walang lingon lingon.

AMARA POINT OF VIEW Minsan mapapatanong ka talaga sa sarili mo kung anong klaseng multo ang sumapi sa asawa mong bigla na lang gigising ng alas-singko ng umaga. As in, wala pang tilaok ng manok, wala pang ingay mula sa mga kapitbahay, pero ayun siya—Killian Alaric Dela Vega—nakatayo sa harap ng kalan. Nakasando, nakashorts, at may hawak na... kawali?

Amoy mayaman. Amoy masarap—Ay hindi! Masarap talaga siya! Closer. 0.3 cm na lang. I could literally taste the kilig. As in maaamoy ko na shampoo niya....ayan na ayan na— And then— POK. Tinamaan ako ng straw wrapper sa noo. "Bakla. Nakikinig kaba? Ikaw raw yung tutor na in-endorse ni Prof. Castro para sa mga bumagsak sa Calculus."

Tsk! Half million is just a little to me, pero kailan pa natuto ang kumag na iyon na mangutong? Isa pa para rin naman 'yon sa pamangkin ko hindi naman para kay Thyme. Naging ama lang ang kumag na 'yon natutuonng dumililhensiya tsk!

Hime POV. Kinaumagahan ay nag message kaagad ako kay Kevin na magkita kami,ayaw Kong masira ang relasyon namin dahil lang sakanya at kilala ko siya,once na inumpisahan niya na Hindi na siya titigil. So walang ibang paraan kundi ang kausapin siya,makikinig naman siguro siya.. Ganda may message ka! -----------

Kagaya na lang ng pamamawis ko ngayon. Pumasok kami sa isang pinto at bumungad sa amin ang maaliwalas na paligid. The wind is blowing softly and I can smell the scent of flowers all over the place. Kaya siguro rito tumatambay ang Mama ni Cameron. Nakakalma ang paligid. Dagdag pang walang maingay.