Kumpas
Walang araw na hindi binubugbog si Kuya at walang araw na hindi umiiyak si Celeste sa gutom, sa pagod, at sa kaniyang karamdaman.
"Amelia, huwag ka sanang magtanim ng sama ng loob nais kong isama ka sa aming pagalis ngunit hindi sapat ang panahon na mayroon ako. Hindi ko kayang makitang kainin si Celeste ng kaniyang karamdaman, balang-araw maiintindihan mo din ako at magkakasama-sama uli tayo.
Pangako Amelia."
"Magkikita muli tayo. Balang araw, pangako." mahinang saad ko sa aking sarili habang pinakakalma ang aking dibdib.
Bab Populer