Novel & Cerita Kantutan Ng Mga Bagets

Agad niya namang pinaandar ang makina. "Anong seven na sako?" pagtataka ni Bagre sa loob ng tindahan. Then he heard Kage's truck starting. Until he realized that his son already put seven sacks of pig feeds to the truck and Kage is about to leave with them. "Lou Yin! Ikaw lintik na anak."

' sabi ni Anton. "Wag kang mag-alala. Walang buwaya dito sa Benguet, lalong wala na ring mga ahas dito. At lalong hindi ilog yang babagsakan mo, saan ka nakakita ng ilog sa Benguet? Bumalik ka nga pag-aaral mo ng sibika,"sarcastic na sabi ni Amara. "Ano ba? Magtataray ka pa ba talaga sa ganitong panahon? Sabi na sayo eh tulungan mo ko ano ba? saklolo..!! saklolo, tulong," sigaw ni Anton.

sagot niya. “Itabi mo na rin ‘yung iba. Sa iyo na ‘yang tatlo na ‘yan. Puwede kang magpalit araw-araw ng bag para hindi paulit-ulit ‘yang gamit mo. Saka, itabi o itapon mo na ‘yang luma mong bag. Nakakahiyang gamitin ‘yan,” prangka kong wika sa kaniya. Bigla naman siyang naging malungkot. Ewan ko pero parang may mali akong nasabi.

Sigaw ni Atasha. “Y-yeah! Tama yung bag! Kukunin ko!” Tarantang sabi nito at bumalik sa taas gustong gusto ng tumawa ni Atasha. “Mommy! Kaya mo yan! Wag mo munang ilabas ang kapatid namin!” Sabi pa ni Aiden sa kaniya maya maya ay dumating na si Kent dala ang bag na dadalhin nila kapag manganganak na siya.

Bilang unobtrusively hangga't maaari, ay tinapon niya ito sa basurahan, naiwan ngayon ang backpack sa kanyang mga kamay, sabay ipinasok ang wallet at muli nagpalingon lingon sa paligid na para bang may inaantay. Siguradong may makakahanap ng tote bag na kanyang itinapon. Ang matapat na tao ay ibibigay ito sa mga tauhan ng building na iyon. Ang isang hindi tapat ay walang sweldong makukuha at papaalisin ng kusa.

Sapatos na lang kaya or bag ang bilhin mo? Tumango-tango naman si Emily. “Sige po. Masusunod…” Itinabi na ang anim na sampayan ng mga damit na binabalandra sa harap nila. Sunod na inilabas ang mga sapatos at bags, kagaya ng request niya.

Kabanata 17 SOBRANG nasarapan si Kathleen sa mga street foods na kinain niya. Bukod kasi sa balut ay bumili rin si Janette ng iba pang mga binebentang pagkain na nasa gilid lang din ng kalsada. Good thing, she liked all the street food that Janette recommended to her. Nakadalawang bote na rin siya ng beer at hindi pa naman siya nalalasing.

" Mabuti naman. Oh,siya. Dito ka muna. Bantayan mo itong bag natin. Pasalamat ka nga pala sa akin dahil naisip ko pang dalhin 'yang naiwan mong bag! " " Wow,ha! Thank you po,Chuchay! " " Oh,siya! Bibili muna ako ng pagkain ko sa canteen. Ikaw? Papabili ka ba? Sabihin mo na para maisabay ko sa pagbili ko. "

sabi ko ng nakangiti. "Paano" sabi ng mahaba ang balbas. Nag labas ako ng pera at lahat sila nakatingin ng nakanganga. Nag bigay ako ng twenty thousand para sa pangangailangan nila. "Oh eto tig 5k kayo jan siguraduhin nyong sa maayos ma pupunta ang perang yan kundi sa kulungan ang bagsak nyo" bantang sabi ko. Malawak naman ang pag kakangiti nila at masayang nag salita

wika ko nang malakas habang nagsisimulang maglakad patungo sa kanto, walang kalukuhang gagawin. Kinuha ko ang plastic bag at inayos ang mga balot na ginawa ko sa loob ng aking bahay—mga simpleng piraso ng mani, ang binalot na papel, at ilang pirasong tinapay na nakabalot sa mantika, na may kasamang fake na palit na benta. Puno ng aliw ang aking isip. "Siyempre, hindi ako magmumukhang normal na tindera, upang hindi nila ako makilala!" Isipin mo na lang—si Kent, na hindi ko na kilala sa unang tingin, ay magugulat sa unexpected na mani na regalo ko.