Kapitana Maria の小説・ストーリー

Mabilis siyang sumagot: **“Senior brother, paano ko kayo maloloko? Ipinakita ko na sa inyo ang likido. Iyon ang likidong ipinagpalit sa akin ni Juan kapalit ng mga chant para sa Qi Condensation stages. Sumpa ko— kung nagsisinungaling ako, hindi ko kailanman maaabot ang Foundation Building stage.”** 😠 Ang Mukha sa Likod ng Itim na Kapa Inalis ni Kiko Agila ang kanyang hood, ibinunyag ang itim na mukhang puno ng alikabok. May malupit na liwanag sa kanyang mga mata. “Mabuti. Santos Kuang… kung totoo ang sinabi mo, habang nabubuhay ako, walang sinumang magtatangkang galawin ka sa Samahang Daan ng Hiwaga.”

Masuyo itong ngumiti. "Magandang hapon." Agad nitong kinamayan sina Marikit at Mikael. "Ako si Kapitan Isko." "Marikit Valejo,” pakilala ni Marikit. Gayundin si Mikael. "Mikael Altaverde." "Maraming salamat sa pagpunta ninyo,” may pagod ngunit taos-pusong ngiti ang matanda. "Malaking tulong po ito sa aming baryo."

Kakaisip ko kay Kapitan, pati ‘yong nahugasan ng pinggan ay hinugusan ko ulit pati ang lalagyan. “Ate? Tulala ka? O pagod ka lang? Linis ng bahay, ah. Grabe, ang sipag.” Natatawang saad nito. “Iniisip mo si Kapitan ‘no?” Namewang ako sa harap niya. “Mang-aasar ka ba o magdidikdik ng palapa?” “Ah, palapa pala tawag dito? Nakikita ko kasi ‘to sa mga Maranao vlogger. Masarap. Appetizer din.”

Kipit ito sa braso ni Enrico at sweet na sweet na nakahilig ang ulo sa balikat ng lalaki. "Hello, Ana Marie Santana Dela Fuente!" pagkaarte-arteng bati ni Aseneth. "Ang-sweet ng posisyon namin, hano? Pero hindi ibig sabihin no'n e, kami na. Hindi ba honey kong pogi?" baling pa nito kay Enrico na masuyo pang hinaplos ang pisngi ng lalaki at ipinulupot ang isang paa sa mga paa nito. Tumango naman si Enrico bilang pagsang-ayon.

maski ako ay hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. maya maya pa ay sumingit si Mart. "ehemmm! hinay hinay lang, Eula. may asawa ng tao yang si Nikko. Baka hindi yan makapagpigil dahil sa ginagawa mo. ako ang mayayari kay Mare. pinaalam ko sya kaya ako ang mananagot kung saan man yan mauwi." saway ni Mart. and he has a point. tama. hindi pwede. inom lang ang pinunta namin rito. Hindi na para gayahin ko pa si Mart.

Ngunit sa huli… nagpasya siyang sabihin ang kalahati ng katotohanan. “We found something.” “What?” “An old picture.” “Of who?” “Mommy.” Mara's heart began to race. “And?” “She's with a man.” Hindi nakasagot si Mara. “His name is Romer Rodrique.” Nanigas siya. Sa loob ng isang segundo… parang bumalik ang pitong taon sa kanyang harapan. Venice crying. Venice pregnant. Venice giving birth. Venice raising three babies alone.

Hindi sumagot ang captain, tiningnan lang siya nito. Nailang ang babae sa titig nito. “Wala akong kinalaman sa abandonadong islang ‘yan. Hindi ko alam ang tungkol sa bangka ni Christian. Baka may ginagawa siyang ilegal, pero wala akong pakialam doon.” “Ms. Villamor, hangga’t hindi pa malinaw ang lahat, kailangang manatili ka muna rito,” seryosong sagot ng Captain.

“Pabebe ka pa ‘e for sure naman nag-enjoy kang kayakap ako!” Arrgghh! Sh*t ka! Tabitha! Isa kang kahihiyan sa kampo ni Maria Clara! “W-What?” “What?” I mimicked him. “Huwag nga ako pogito! Pasalamat ka nga dahil diyosa ng Barangay Datung Ermita ang kayakap mo kagabi. Alam mo bang mahaba ang pila maligawan lang ang isang katulad ko?” puno ng pagmamalaking pahayag ko.

Hindi niya alam kung bakit, pero parang may kung anong kuryenteng dumadaloy sa katawan niya tuwing nakikita niya si Captain Jal. "Hay, Cherry, kung gusto mo talaga mag-move on, dapat harapin mo na ‘yan! O kaya naman… harapin mo na lang si Captain Jal!" ngumisi si Marites sabay kindat. "Ikaw talaga, Marites! Isa kang certified epal!" "At ikaw naman, Cherry, isa kang certified in love! HAHAHA!"

Kahit naman galit siya sa kaniyang mga magulang, batid kong nalulungkot pa rin siya sa mga nangyari sa kanila sa nakaraan. “Ilang taon ang lumipas, sumiklab ang pinakamatinding digmaan sa pagitan ng mga bampira at mangkukulam. Nagwagi ang mga mangkukulam sa digmaang ito at nilipol ang lahat ng bampirang nabubuhay gamit ang kapangyarihan ng Luna Rossa. Ipinaghiganti ni Ina ang pagkamatay ng aking ama at pinaslang ang reyna ng mga mangkukulam nang mabawi niya ang kaniyang orihinal na kapangyarihan. Kinuha niya ang trono at kinoronahan ang sarili bilang bagong reyna. Binura niya sa isipan ng lahat ng mga mangkukulam ang tungkol sa inyong angkan at sinimulan niyang isagawa ang isang ritwal para