Katapusan Mga Nobela at Kwento

Hinihimas-himas ko ang palapulsuhan kong tila pulang-pula sa gigil na paghila kani-kanina. “Magpahanda kayo ng maiinom at makakain.” utos niya. Dumating ang mga katulong na may dalang pangpawi ng gutom. Kuminang ang aking mga mata. Ngayon na lamang ako makakain ng champorado mahal kasi ang presyo ng tsokolate sa bayan.

WARNING: Rated SPG. Contains explicit content and mature themes intended for readers aged 18 and above. Read at your own risk. ****** Hindi naman mapakali si Katya at panay ang ayos ng kaniyang suot. Hindi kasi siya komportable sa panty niya dahil nga T-back ang suot niya. Kung bakit kasi iyon ang nadampot niya nang bumili sila. “Ugh! Kainis!” bulong ni Katya habang hawak ang tray ng kape ni Silas.

"Sobrang weird ba na magkaroon ng dalawang number? Bakit hindi mo na lang tawagan at itanong?" Nang makita ng tatlo niyang kasama na lumalaban ako, sabay-sabay silang sumugod para bugbugin ako, halatang gusto nilang magpasikat. "Kerida ka lang, tapos umaasta kang ikaw ang asawa! Ang kapal ng mukha mong saktan si Darcy! Siya ang magiging Mrs. Palmer. Talagang gusto mong masaktan!" "Pumili ka lang ng random na number at sinasabi mong kay Mr. Palmer iyon? Gaano ka kabobo?"

Sinulyapan ko ang kape at pagkatapos ay bumalik sa kanya, nagpasya na malamang na kailangan niya ito kaysa sa akin. Tumango ako, inabot sa kanya ang tasa. Siya ay humigop ng pasasalamat. "Napakasarap nito," komento niya, kumuha ng isa pang mas mahabang paghigop. Pinapanood ko siyang tapusin ang kape at itinatapon ang tasa, napagtanto na kailangan nga ni Ann ang pagpapalakas ng caffeine. "Sorry about that, bitch. That was Katina, the Textile designer. She's quite the character," Anne informs me, obviously annoyed. "Basta mag-ingat sa kanya; siya ay maaaring maging isang tunay na piraso ng trabaho."

Kabanata 82 SA pinakamamahal kong bunso, na hindi ko man lang nagawang hawakan dahil sa dumi ng kamay ko at pagkatao. Patawarin mo si nanay kung ganito ang buhay na pinili ko. Sa araw na mabasa mo ang sulat na ito, wala na ako, matagal na. Nagmahal ako ng maling tao at ang tatay mo ang taong matuwid na hindi ko pinili. Ayaw kong makilala mo pa sila kahit kailan dahil gusto ko na masiguro na hindi mo ako magiging katulad. Walang pinag-aralan si nanay. Mahirap pa sa daga si nanay. Nangarap ako na makaahon at akala ko ay ang tatay ng ate mo ang sagot sa mga dasal ko, pero demonyo pala siya at ginawa niya rin akong demonyo. Nang makulong ako, walang ibang dumamay sa akin kung hindi ang tatay mo,

Dumulas siya sa sofa na para bang pusang elegante, mabagal, nakakatakot. "Alam mo, Katrina," aniya habang kinakalabit ang yosi sa ashtray. "Kahit pa may bomba ka sa USB na 'yan, 'di basta-basta ganun 'yan. Hindi ako nag papabayad upang utusan para maglabas ng tsismis." Ngumiti si Katrina. Mabagal. Mapang-akit.

Ganu'n ka simple. AKAS is a “PENDILTON HEIR SERIES #1” so far, siya ang pangalawang matatapos sa pito. Isusunod na po si ZARCHX MONTENEGRO. Please bear with me! Makakarating rin tayo hanggang dulo! At mababasa na ng kompleto si LANCE JAVIER.✨ P.S: This stories are Static Book Series. You can read it out of order as author write out of order too. ^⁠‿⁠^

Kabanata 105 Kinasusuklaman siya ni Sophia hanggang sa mamatay, kinaladkad si Anthony papasok ng bahay na may masamang mukha, at padabog na isinara ang pinto. Hindi rin makapagsalita si Anthony. Ang mga bagong gamit ng emperador ay nagkakahalaga ng 28 milyon mahigit. Hahayaan mo lang si Lanie na kunin ito! sabi sa kanyang Sarili

Hindi ito tipikal na kaputian; mayroon ding malaking pasa sa kanyang tagiliran *** Malapit-lapit na tayo sa katapusan haha

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>