Kill With Kindness Novels & Stories

“N-Nakita mo ba ang ginawa ng Ate mo? She killed those people without blinking! Ni hindi siya nagdalawang isip na iputok ang baril! I don’t think that she’s still the Karmine you know—the Karmine that we knew and loved!” Agad na nagprotesta ang kalooban ko sa sinabi ni sir Kiko. Yes, I saw Karmine pulled the trigger unflinching, without batting her lashes but I knew deep within me she will not dare hurt us! Lalong-lalo na ang baby girl niya! She will never hurt her family because I knew how much she loves them!

Hindi para makipagkilala, kundi para patayin siya. Di ko alam na may pagkamanyak pala ang Linc na iyon. Pinatulan ko ang gusto nito, dinala niya ako sa kotse nito at doon ay nangyari ang di inaasahan. I kill him without mercy. Naliligo ito sa sarili nitong dugo nang iwanan ko iyon sa kotse nito. Napapitlag ako nang may yumakap sa akin mula sa aking likuran. Naramdaman ko ang matigas nitong pagkalalaki sa na tumatama sa aking likuran.

I protested. "Sorry Zia, and t-thank you!" sabay taga sa ulo tagos sa kanyang katawan. "Sorry Zia. Mahal kita, sana mapatawad mo ako for ending your life." My tears continued to fell down in my cheeks. I killed m-my bestfriend. I killed my o-own hero. I killed my s-sister. And killing them, is like killing myself too. "Missy, you did great. Alam kong proud si Zia sa iyo." Claire tapee my shoulders. "I believe in you Missy. You managed to end her life so that she can escape from her sufferances." Stephanie wiped my tears.

Napailing na lang ako at tumingin sa fighting cell. "A mission is a mission" sabi ko at nakatingin pa rin sa cell. Bumaling saakin si Sofi. "It's either Kesha hurt him or you'll kill him, you choose Pink Diamond" seryoso ang pag kasabi ko at tumingin sa kanya. If she didn't agree to hurt him now, she will be the one who will kill him, dahil tiyak akong isasama sila ng Skulls kung sakaling makuha nila ang GW. Lumingon ako sa kanya. Bumugtong hininga siya at yumuko.

Natatakot akong isipin ni Keilys na mamamatạy-tao na ako. “Mahal, naiintindihan kita. Kung iniisip mong nadismaya ako dahil nakapatay ka ng tao, hindi. Natutuwa pa nga akong nagawa mo iyon kasi nakatakas ka, nakaligtas ka. Mas madidismaya ako kung ikaw ang nalawa, kung ikaw ang namatay, kung hindi ka nakaligtas. Lahat kami, proud na proud sa pagiging matapang mo. Kaya, wala kang dapat ipag-alala,” wika niya sa akin habang hinahagod ang likod ko

“Wow. What a fucking man.” Tahimik akong napapikit. Masakit. Hindi dahil mahal ko pa si Mark. Kundi dahil nakakahiya. Nakakahiya na minahal ko nang gano’n katagal ang lalaking ito. At sa unang pagkakataon… Naintindihan ko ang ibig sabihin ni Black kanina. Kill your mercy. Dahil habang naaawa ka sa taong sumira sayo… ikaw lang ang patuloy na nasasaktan.

She's furious and angry. She killed them mercilessly and ruthlessly. Either whacking their skull and crushing it into pieces or digging their heart and letting it burn to her flames. At kung hindi naman ay puputulin niya ang ano mang parte ng katawan nito at pagkatapos ay hihintayin niya hanggang sa mag-umaga at ang sikat ng araw ang susunog sa kanila.

pwes, ang pagmamahal at pag-aalaga ang magiging pinakamasakit na parusa para sa kaniya. I will kill him with kindness. I will suffocate his broken mind with the sweetest care he doesn't want. Pero bakit ganito… kahit anong sabihin ng utak ko, may parti na puso ko na parang nagsasabing may mali!

Someday I'll gonna kill you! ~Ypyf~ *** L#4: You don't love me Because of HER! Then I will kill the both of you. ~Ypyf~ *** L#5: You hurted me. So I have a reason to kill you. ~Ypyf~ *** L#6: You Bastard! You are not worthy to live you should die! ~Ypyf~ *** L#7: I'm always watching you, Asshole! ~Ypyf~

“Then let’s call it closure. Move forward, Vanessa. You owe it to him.” Tumango ang babae, saka marahang naglakad palayo. Habang papasok muli sa sasakyan, humawak si Claudette sa braso ni Killian. “You did the right thing, Killian.” “I just wanted peace for everyone,” sagot ni Killian. “Including her.” Pagtingin nila sa puntod, tila ba magaan na ang paligid. Wala nang galit, wala nang poot—tanging katahimikan at kapatawaran na lamang ang natira.