Kill With Kindness Mga Nobela at Kwento

Bumaba ang lamig sa kanyang lalamunan, naging matiwasay ang kanyang isipan, at muling binaba ang baso sa lamesita. “Monteverde's self-righteous arrogance," aniya sa sarili, I should have been shattered it long ago.” … Sa kabilang daku ng syudad, binaba ni Killian ang cellphone. Malamig at madilim ang kanyang mga mata, hindi mabasa ang kanyang ekspresyon, at tila pinalubutan siya ng malamig na hangin. “Tawagan mo si Richard,” malamig niyang utos. “His behavior today is utterly unacceptable.”

Mayroon din siyang itim na kapa sa kanyang likuran na mas lalong nag-papakilabot sa kanya. Ang kanyang tingin ay parang gusto niyang dumanak ang dugo. As if his itching to kill us all, he's bloodthirst. "It's the Wyrun W-wolves." "You guessed right my boy." Sagot ng matandang lalaki habang tinutukoy si KC. "Yuck!" "This time we're going to crush you to dust." The Guy who can make things explode boastfully said. "KC, crush ka daw niya. Ayiieee... may lovelife ka na! I'm happiest for you, 'di na ka mamatay na single!" Sapaw naman ni Hannah kaya't napahilamos kami sa mukha ni KC.

“I-check mo mamaya, ang gwapo niya doon, grabe! Parang ibang level talaga. Nakaka-intimidate.” Ngumiti lang ako nang pilit. Iba talaga ang tingin ng mundo kay Killian—malamig, matalino, untouchable. Pero kung alam lang nila ‘yung version niya na nagluluto ng sunog na itlog o nag-iiwan ng kape sa study table.

“As an uncle, you are an elder, but as an elder, you lack the manners of an elder and do such a disgraceful thing. Add twenty lashes." Hindi muna umalis ang guard dahil alam nitong hindi pa tapos magsalita ang matanda. Gaya ng inaasahan, nagpatuloy si Commander Johan. "The nephew has no manners whatsoever as a junior, actually sending someone to assassinate his uncle. Twenty more lashes!" NANG MARINIG NI Katherine na nagpadala pala ng assassin si Kyle laban kay Thorn, agad siyang nagalit at napabulalas, "Ano?! Kyle actually sent someone to assassinate Thorn?!"

and what I'm still capable of doing. They know that when I say kill, there's no hesitation. No mercy. They know I gutted the traitors with my own hands, let their entrails drip down the marble floors of our hideout as a warning to everyone who thinks of crossing me. And that's how it should be. "Matakot kayo sakin. Kamuhian niyo ako. Katakutan niyo ako dahil isa akong halimaw—isang nilikhang hindi kailanman natutong mahalin, kaya piniling mamuhay sa dilim."

At katulad ng hiling niya ay lumapit ako sa kanya hanag hindi ko tinatanggal ang tingin ko sa mata niya. Sa tayo niya ay halatang sanay siyang pumatay, a methodical killer. Ang lalaking ito ang tipo ng mamatay tayo na mahalaga sa kanya ang proseso ng pagpatay niya sa kaniyang biktima. May tiwala siyang kaya niya akong patayin kahit kalian niya ako gustong patayin. Subalit dahil mahalaga sa kanya ang proseso ng pagpatay niya, gusto niyang lumapit ako upang dahan-dahan akong hulihin at pasukuin hanggang sa magmakaawa ako. I saw many of his kind before.

Kahit pinauulanan niya ako ng bala ay hindi ako nagdalawang-isip pa at tumayo pa rin patakbo papasok sa mapunong parte ng park. Kailan ba ako titigilan ng malanding 'to! Hindi ko naman siya pwedeng patayin. That's the number two on the DQM's rule. 'Don't kill your comrades unless they are on the mission's list.' OR unless self-defense KUNG nagkagalit lang bigla. Pero like you see, kayang kaya niya akong patayin dahil nasa death list ako. So there was an homologate to kill me and I can't fight back.

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

Nadala naman ako sa mga una niyang sinabi kaya napasigaw na rin ako para i-cheer siya. "You have slain an enemy!" sigaw ko nang makita kong dumugo ang ilong ng lalaki dahil sa pagkakasuntok niya. Hindi pa man ito nakakabawi, sinundan agad 'yon ni Ivy ng tadyak sa b*yag. "Double kill!" dagdag ko nang uminda ito nang matindi habang hawak ang putotoy at bahagya pang nakayuko, na parang sasayaw ng otso-otso. Dahil sa inis ng kasama nito, nag-attempt siyang lumapit kay Ivy para gumanti, pero agad din itong natigilan nang bigla siyang tutukan ni Ivy ng baril sa mukha. Hindi ko alam na nakaipit pala sa tagliran niya 'yong isang water gun na mayroong tubig at dinikdik na siling labuyo. Nakukublihan

Nanghihina kong sabi at napasandal nalang ang ulo ko sa bintana ng kotse. "If people are in love, they can do perilous things to protect the people they love." Umiling ako sa sinabi ni Messiah. "Killing is not good, Messiah. Hindi pupwedeng ilagay natin sa mga kamay natin ang batas. They are still people who can make mistakes, they can change." "Then what? After they forgiven ay gagawin lang ulit nila 'yon. Some people deserves to die because they are jerk and assholes." Mariin niyang sabi.