Kinain Ng Sistema の小説・ストーリー

“Habang lahat kayo, nakatingin lang habang sinira ang pangalan niya!” Hindi ako nakasagot. Doon ko lang napagtanto kung gaano kalalim ang sugat na dala niya — hindi pera, hindi ambisyon. Kundi trauma. “Kung galit ka sa sistema,” sabi ko, mababa ang boses, “huwag mo akong gawing simbolo niyon.” “Eh ano ka, Adrian? Hindi ka ba bahagi ng sistemang ’yon?” “Tama. Pero hindi na ako ’yon ngayon.”

Ang account ay mabilis na pinagbawalan, at kasama nito, gumuho ang masamang panaginip ng Subject Two. Ang sistema ay nagpaliwanag sa kanyang huling paghatol: [Ang isang mabuting ina ay gumagabay sa kanyang anak patungo sa pagbuo ng mga mahuhusay na prinsipyo. Si Subject Two ay hindi nakamit ang pamantayang ito. Bukod pa rito, pinahintulutan ng Subject Two ang labis na pagkonsumo ng hindi malusog na pagkain.]

T*ng ina talaga! Hindi ako makapaniwala na nasasabi ko ito ngayon sa sarili ko, this is so new to my system. Hindi ako madalas pumuri ng lalake dahil ayaw ko sa mga uri nila, pero iba itong ginagawa ng sistema ko ngayon sa harap ng propesor na ito.

Aniya. “Maniwala ka man o hindi Keisha mahal kita. Hindi ko kayang mawala ka, kayo ng anak natin. Hindi kayang tanggapin ng sistema kong pinsan kita pero mahal kita—“ “At ano sa tingin mo? Sa tingin mo ba tanggap ko na ganito tayo? Gusto kong sumigaw, sana panaginip na lang lahat. Sana gisingin na lang ako sa isang napakasamang bangungot na ito.”

Sa pangangailangan nila sa isa’t isa. Pero habang nakapikit ako sa dibdib niya— may isang realization na tuluyang bumagsak sa akin. At iyon ang pinaka-nakakatakot na katotohanan sa lahat. The system failed. Hindi dahil mahina ito. Hindi dahil may mali sa plano. Kundi dahil may isang bagay itong hindi na-predict. Violence? Predictable. Power? Predictable. Survival instinct?

Pumasok sa isip ng matanda iyong Sebastian few months ago na sobrang ayaw kay Bree. Lumabas ang matanda ng control room at nakita niya ang asawa na umiiyak habang pinapagalitan si Sebastian. Naiintindihan niya ang asawa dahil kahit pa sabihin na hindi iyon totoo— dahil sa system 80% chance na kapag napunta sa ganoong sitwasyon si Sebastian is gagawin talaga iyon ng lalaki. Ang function ng training system na iyon is hindi lang para malaman ang capability ng mga taong papasok sa room na iyon kung hindi malaman din ang capability nito as a human being, leader at successor.

Kahit isang ilaw ay wala! "Tito? Kaya mo bang mabuksan ang mga ilaw dito?" Tanong ko at narinig ko pa ang pag titipa ni tito Pabio sa mga keyboard. "Sinadya nilang i-shut down ang system diyan! Mahihirapan tayong ma identify kung ano bang meron sa bahay na iyan at kung marami pa bang mga tao! Ang apat na bahay ay iba-iba ang bawat system. Kaya naman kahit i-shut down ang isa ay hindi makaka apekto sa isang system!" Paliwanag ni tito Pabio.

Totoong nabura na sa lahat ng social media platforms ang larawan nina Lindsey at Zyke ngunit may kopya pa rin si Cain. Habang patuloy na dumadaloy sa sistema ng katawan ni Cain ang magkakahalong galit, takot, pagsisisi at excitement hindi rin niya matanggal sa isipan ang kaniyang sinabi at ginawa kay Zyke. Tinanggihan niya ito. Alam niyang bata pa si Zyke at halos wala pa siyang naiintindihan sa mundo. " Bakit hindi ko naisip, masyadong sensitibo si Zyke maski sa maliliit na mga bagay. Bakit nagpadala ako sa galit. Anong alam ni Zyke sa alitan ng mommy niya sa daddy ko? "

At agad may naalala si Christian. Ang sulat ng ina niya. They are not an organization. They are a system. Kung sistema ito— ibig sabihin may iba't ibang bahagi. Iba't ibang grupo. Iba't ibang interes. At marahil— hindi lahat ay magkakampi. ⸻ "We're leaving." Diretso niyang sabi. Agad tumigas ang ekspresyon ng lalaki.

Hindi agad sila nakapagsalita o nakapag-react. Habang si Grayson ay na-estatwa sa kinatatayuan nito. Para itong nabingi sa narinig. Naguluhan, nagulat at nagulo ang buong sistema nito sa narinig dahil hindi sila pwedeng maging magkapatid.