Knock Knock Joke Tagalog Novels & Stories

"Pfft, joke lang ito naman." "Tsk, sa tingin mo ba nakakatawa?" Pag uulit ko. "Sa tingin mo rin ba nakakatawa yong joke mo kanina?" "Anong joke?" Nag joke ba ako kanina? "Stephen. I love you! Nag jo-joke lang ako no...tsk, sa tingin mo nakakaawa yon?" Napakamot ako sa batok ko, hindi nga talaga nakakatawa yong joke na yon.

"Actually, meron pa akong iuutos." Napataas ako ng kilay. "What is it?" "Kiss me." Napatigil ako, nakanganga na nakatitig sa kanya. Sigurado akong perfect circle na ang hugis ng mga mata ko at idagdag pa ang bibig ko. "Ano?!" halos pasigaw kong sabi ng makahuma. Tumawa siya nang malakas. "Joke lang! Relax ka lang, Ysla. Tatawagin na lang kita kapag kailangan na talaga kita."

"Triplets kayo?" "Tumpak attorney magaling ka nga kumilatis, ewan ko lang sa part na nakipag jugjugan ka kay brownie!" "Yung bunganga mo lennox gago!" "Jugjugan pa nga!" Sh*t seriously makakasama ko ang mga baliw na ito. "Hindi ako nakikipag jugjugan sa aso!" "Puta! Bwahahaha aso!" "Tangna! Gago triple kill si brwonie!"

Habang naglalakad, nagkuwentuhan kami ng kung anu-ano — kape, traffic, mga taong tumatawid sa red light. Tawa kami nang tawa. Parang matagal na kaming magkaibigan. “Game,” sabi niya. “Lightning round.” “Go.” “Cats or dogs?” “Dogs.” “Coffee or tea?” “Coffee.” “Morning or night?” “Night owl.” “Stress reliever?” “Sleeping… o silent revenge.” “Silent revenge?” tawa siya. “‘Yung magtatagumpay ka nang hindi nila alam.”

“C*ck.” Napahagalpak ng tawa si Klea nang makita niya ang naging reaksyon ni Axie sa sinabi niya. Pulang-pula ang mukha ni Axie at tila ba nabuhayan ang kanyang katawang lupa sa sinabing iyon ng babaeng mahal niya. “Klea, wag mo nang uulitin yung joke na yon dahil alam ko namang birhen ka pa at wala kang ideya sa mga ganong bagay.” Nakayukong sambit ni Axie.

pagmamaktol niya, saka umupo sa bakanteng upuan. “Tsk! Wala tayong magagawa, hanggang dito na lang talaga.” Nalulungkot na bumuntong-hininga ako. “But it’s okay.” Saka ngumiti nang bahagya. “Cha, naman, eh. ‘Kala ko, hindi totoo ‘yang pagliligpit na ‘yan. Akala ko, joke lang ‘yan at namamalikmata lang ako. Totoo ba talaga? Hoy, umayos ka nga!” sabi niya at ibinalik ang ibang gamit ko sa kinalalagyan niyon.

Paano na lang kung nakaharap ang lalaki? " Don't you know how to knock?" parang may pagkainis na tanong nito. Hindi niya inaalis ang kamay sa mga mata niya sa takot na baka nakahubad pa rin ito. " Sorry po. Hindi kasi naka-lock," tanging nasabi niya.

Iyong tawa na para bang isang napakalaki at nakakatawang JOKE ang sinabi ko. "Are you fuckin' kidding me?" Tanong nito at mas lalo pang natawa.

"Ay nako." "Ano na naman?" "Wala kang sense of humor." "Pardon?" "Joke iyon." "Hindi nakakatawa." "Paano magiging nakakatawa? Hindi ka nga marunong tumawa." Nakita kong kumibot ang panga niya. Mukhang nagtitimpi. Ako naman ay mas ginanahan. "Pwes, hindi ako nakikipagbiruan sa iyo." "Eh di huwag."

Nataranta niyang tanong. Matigas akong umiling. "W-Wala may naalala lang ako." "Sigurado ka? Baka mamaya sasabihin nilang pinaiyak kita?" Lalo akong humikbi kasi parehong-pareho sila magsalita. Iyong natural na lumalabas ang joke na di sinasadya. "N-Nicola, alam kung ikaw iyan. Bakit ka nagsisinungaling? Ano'ng ginawa ko at nagtatago ka?"