Komiks Tagalog Story Mga Nobela at Kwento

Comfy ba? Hindi ko na sinagot si Mia tungkol sa pwesto ko. Hindi ko rin sinabi sa kaniya na sa pwesto ni Alistair ako naupo. Masyadong mahaba ang kwento at sa totoo lang, gusto ko munang itago ang impormasyong iyon para sa sarili ko.

Then the guy that was holding the left side of the wooden chair grabbed the man's hair and pulled it upwards upang makatagpo ng tingin nito ang mga mata ng lalaking naka amerikana. "Ang lakas mong ngumawa pero kapag tinatanong na kita, tumatahimik ka na. Eh kung tuluyan na kaya kita, ha?" Pagsisindak pa ng lalaking naka amerikana. The man who's face is swollen and bleeding spoke in a shaky and small voice, "M-maawa na kayo... Hi-hindi na ako uulit—" ngunit hindi na natapos ng lalaki ang pagmamakaawa nito dahil inundayan na naman ito ng suntok ng lalaking naka amerikana ngunit sa pagkakataong ito ay hindi na mukha nito ang sinusuntok ng lalaki ngunit ang tiyan na nito na halos magpaluwa sa mg

" Mukhang na gets naman ng lalaki dahilan para pumayag ito.Habang nakain sila, hindi niya maiwasan tignan ito dahil napapangiti ito ng wala sa oras kahit hindi naman sila nag uusap. Napaisip na lamang siya kung para saan iyong ngiting iyon. Matapos silang kumain, nagulat siya ng nagiimpake ito.Kaya naman tinanong niya ang lalaki. "Were going to vacation. On baguio" sabi niya at ngumiti.

Lumayas kana wala karin namang silbi dito Isang malakas na tulak ang ginawa sa kanya sa may pintuan at dahil dito ay agad itong nagsara at gumawa ng nakakabinging ingay. Auntie open the door please auntie paanu na ako nito? Subra akong nagmakaawa sa aking auntie na buksan ang pinto ngunit hanggang sa pakiusap lang ako dahil walang pinto na bumukas. Isang malakas na paghikbi na lamang ang nagawa ko dahil kahit anong gawin kung pakiusap ay hindi ni auntie binubuksan ang malaking pinto na nakaharang sa harap ko.

Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako. -END- (ito na po ang wakas. ongoing ang nakalagay dahil may ilang chapters na kailangan ko pang i-edit dahil sa typos/wrong grammars. salamat.) Ang story po ni Gieselle ay published as book (libro) at hindi po pwedeng i-post dito. May ilang piraso pa po ng libro at sa mga gustong bumili ay mag-PM lang sa love stories of all time sa epbi. thank u.

Hindi ko na nga sinama ang kapatid ko dahil nasa school siya. Napabunyong hininga nga ako habang nagmamaneho habang naaalala ko ang kuwento ni Lolo. Si Lolo Henry 'yong tipong hindi niya papaburan o kaya naman kakampihan ang alam niyang mali, kahit apo niya man ito o anak.

Inilipat ko ang isang page, sa pangalawang page naman ay nabasa ko ang pamagat nito. Cold Stare: Let me tell you my story.

Kaya naman pala ganoon na lang ito kalupit noon ay dahil kahit ito, ay nakaranas din ng kasamaan mula sa mga tao. "Habang pinapahirapan ako ng mga tao ay hinahanap na pala ako ng amang hari ko noon. Nang mahanap at mailigtas nila ako ay pinatay nila ang lahat ng taong nagpahirap sa akin at dinamay niya maging ang buong kamag-anak ng mga ito na wala namang kinalaman sa mga nangyari. Nagalit ako sa ama ko noon dahil nalaman ko na pati ang isang inosenteng sanggol noon ay hindi niya pinalagpas. Isang malakas na sapak sa mukha ang pinatikim niya sa akin noong mga oras na iyon, Lana. Pinaalala niya sa akin ang lahat ng paghihirap na pinagdaanan ko noon sa kamay ng mga tao at sinabi niya na hindi

Ako man ay lalong nag iinit pa ang mga pisngi. "Sir please", pakiusap ko Dahil alam kong pinagloloko niya ako. "I mean what is the Tagalog of You" Yun naman pala eh.. " You is "ikaw" sir." "How about me?" "Me in Tagalog is "ako" , then if you want to know the Tagalog of you and me is "ikaw at ako". tuloy tuloy ko Ng wika. " Ok, Mahal Kita' , ikaw at ako", tilian Ang mga estudyante ko.

mukhang nagulat ang dalawa, habang ako naman ay prinoproseso padin lahat ng aking nalaman. "I have no time for this shit! Just come with us, and don't you try to make stories again!" gigil kong sigaw. Mukhang napapadalas na ang pagsasalita ko ng ibang wika. "I'm not joking. This is not a joke. Lahat ng sinabi ko totoo. Namuhay ako ng higit daang taon. Papaano ako magsisinungaling sa pangalawang tagapagmana ng langit." nakangiti niyang sambit. Hindi na ako natutuwa. Nanakit na ang utak ko, at higit sa lahat nahihirapan na akong huminga. Basta na lang akong napahawak sa aking dibdib, at todo habol na ako ng hangin.