Kong At Kung の小説・ストーリー

"Marami rin pong puno ng kasoy dito sa Coron at iyon po ang dahilan kung bakit Kasoy Building ang pangalan ng building sa kabila. Kibaw at kasoy para ramdam niyo talaga na nasa Coron po kayo." "Ang cute ng names ng buildings dito sa Queen Coron Resort! Salamat sa pagpapaliwanag, miss!" "Welcome, ma'am. It's great having you here po. Mayad nga gabi," nakangiting sabi niya. "Mayad nga gabi," nakangiti ring sabi ko. Nabanggit na sa akin ni Bennybels na ang ibig sabihin ng Cuyonon phrase na 'mayad nga gabi' ay 'magandang gabi'. Hala! Gumagabi na nga pala! "Naku, kailangan ko nang umalis. Baka hinahanap na niya ako!"

Third Person's POV (2 months later) "Hi, Trixie. I don't know if why I'm doing this but maybe I feel guilty and I can't tell you this directly. Noong mga bata pa kami ng mama mo, nagpunta kami sa isang malawak na parang tapos may bangin sa dulo na matatanaw mo ang napaka lawak na karagatan at kalangitan. Pinangalanan ko 'yong Trixie, tapos napagkasunduan namin ng mama mo na ipangalan din 'yon sayo. We were happy back then, but everything fall down when you gave birth to Marga. Doon ko nalamang… hindi kita kadugo."

" kyyyyaaaaaaahhhhh!" napalingon kame sa pinanggalingan ng tilihan at nakita na ang grupo lang naman ang unggoy ang dumadaan sa hallway. " pano ba nakapasok ng school natin yang unggoy na yan? dapat jan nasa zoo". bulong na sabi ko na narinig pala ni saeng ( seng ang basa. tawag sa mas bata sa korean) " pfft! ang gwapo naman nyang unggoy eonni haha"

Kong at nagpasalamat. Natulala pa ito ng mabighani sa ngiti niya ng ilang sandali. ‘Sana umalis na siya!’ Piping dasal niya. Pero inalok ito ng daddy niya na magdinner kasama nila. Unting-unti nalang ay bibigay na siya… gusto niyang umiyak sa gutom. Ang daming pagkain na bagong luto. Gusto niyang tumikim kahit konte pero nakabantay ang matalim na mata ng mommy niya.

Ikaw? Gaano mo kamahal Ang ating bansa? Kaya mo bang mamatay Para rito? O isa ka rin sa mga duwag Kagaya ko? 1898 "Gaano mo ba kamahal ang ating bansa, Conrado, at nagagawa mong hindi ako sundin?" Nanglilisik ang mga mata ng aking ama habang hawak-hawak n'ya sa kwelyo ang aming Kuya, ang panganay at nagiisang lalaki sa magkakapatid.

taka kong tanong "Oo. Love inshort for loveteam. Leading man mo ako diba? Kaya natural lang na tawagin kitang love dahil masyadong mahaba kapag loveteam." Kunot noo ko siyang sinundan nang tingin lalo na nang pumasok siya sa passenger's seat ng kotse ko. Inilipat niya sa backseat ang handbag ko at inayos pa nito ang pagkakaseatbelt sa kanya. Nagpapaka-feeling close ka ngayon? "May malapit na cafe dito." suggest niya pagkapasok ko. "Alam mo yung Torse's Cafe?" tanong pa niya pero hindi ko siya sinagot.

WARNING ⚠️SLIGHT SPG+18 (ANG KWENTONG ITO AY KATHANG ISIP LAMANG NG MALIKOT KUNG KAISIPAN) (FICTION STORY/SPG) (MATURE) Ahhhh! ahhh! ahhhh! ang sabay sabay bigkas ng dalawa habang binabayo siya ng lalaki. ohhhhh ngayon lang ako nakaranas ng ganito kasarap na pakikipagkantut*an.

“Batiin n’yo si Atty. Gonzaga nang maayos.” “Hello, sister-in-law. Ako po si Liu Youcai.” “Hello din po, sister-in-law. Ako naman si Liu Baofu.” Magkasabay silang ngumiti, parang dalawang batang nahuling nagbibiro. “Kambal po kami.” Napatawa si Kyline. “Sino ang nagbigay sa inyo ng mga pangalang ’yan? Ang unique naman.”

"Oh my god! Kuya, ano ito? " Turo ko sa inilapag nilang pagkain ni Kane sa mesa namin. Sementado ang mesa at pati na rin ang upuan. Para itong maliit na parke sa gilid ng simbahan. "Fishball, kwekwek, isaw ng manok, paa ng manok, betamax , dynamite at barbeque." Proud na sabi ni Kuya sa akin. What the f?! Hindi ako makapaniwalang tumingin kay Kuya.