Kong At Kung Novels & Stories

Pagbaba ko, nakita kong magkayakap ang dalawa na para bang matagal nang magkaibigan. “My daughter,” Mr. Gonzalo said proudly before kissing Carmel on the cheek. Napansin kong masamang ang tingin ni Mom sa kanila, gano’n din si Mikaela. “Mommy,” Carmel called sweetly as she tried to hug Mom. Pero agad umatras si Mommy at hindi ito hinayaang makalapit. “Baby,” Carmel squealed the moment she saw me. Mabilis siyang lumapit at niyakap ako.

sarcastic kong tugon. “At Ikaw! Why are you here? Alam mo bang hindi ka allowed dito na pumasok,”wika ko at tumayo, dahil baka bigla siya'ng umatake sa akin. “Well, I'm his long-time GF!”maarte at puno ng kumpyansa niya'ng sabi. Tumawa ako ng pagak tsaka napailing-iling na tumingin dito. Kinuha ko nalang ang aking gamit, upang mag libot sa mga patiente. Pabadog akong tumayo at kaagad itong tinalikuran.

Paliwanag nito. “Dahil sa double coat ang kanilang balahibo ano.. ooh i know, puro mo na ako laway..” naka ngiti kong wika dahil bawat salita ko dinidilaan ako ng tuta. “Hon, gusto itong itim na aso wala siyang teinga..” wika ng asawa ko. “Ah yan? Gusto mo? Tawag sa kanila ay Kangai Dogs, mga Giant sila isa din yang Bernese lalaki sila ng parang tao.” Paliwanag ni Kuya Kim.

tinaasan baba ko sila ng kilay at tumango naman sila at inulit ang sinabi ko. Good! Sinulyapan ko ulit si Kanton. Hinihintay nya pa rin ako kaya naglakad na ako palapit sa kanya. Di niya maitago ang ngiti niya. Inlove na naman sya sa pagiging Koreana ko. Hangang hanga na talaga sya sa katalinuhan ko. Akala niya di ako marunong mag-Korean? Akala niya lang yun. Inabot niya ang kamay ko kaya humawak naman ako sa kamay niya, "It's annyeong haseyo," nangingiti niyang sabi.

tumawa si Tyang Marta. (FYI: Pa’ho means, mangga. Iyong maliliit na manggang hilaw na pabilog ang korte. Ganoon ang tawag doon sa Bicol.) “Sarappp!” napapalatak pa si Helena. Nakakamay lang ito habang kumakain silang mag-asawa, isang bagay na lalong hinangaan ni Markus dito. Walang kaere-ere sa katawan si Helena Montenegro. Kahit nababalutan ito ng mga karangyaan sa kan’yang paligid.

First kong magkaroon ng katabi at lalaki pa. “Alam mo,” bigla kong narinig ang boses ni Akeno, malalim at may halong pag-aantok. “Matutunaw yata ako kung tititigan mo pa ako nang ganyan.” Napanganga ako. Ano daw? Nagpatuloy siya habang hindi inaalis ang ngisi sa labi. “Kanina ka pa nakatitig. Ano, Miss Caline? Pakiramdam ko tuloy ay parang nagaguwapuhan ka sa akin?”

Kabanata 26 - Katotohanan o Kapangahasan Pagkatapos ng hapunan sa resort, nang mapagod na sina Marita, Mateo, at ang nakababatang Clarisse at mahimbing nang natutulog sa kanilang villa, nagtipon ang barkada nina Aidan at Elaine sa balkonahe ng isa sa mga villa na may mas malawak na espasyo. Ang hangin ay malamig at sariwa, at ang tunog ng mga alon ay nagsisilbing background music sa kanilang pagtitipon. Nakaupo sila sa mga rattan na upuan, ang ilan ay may hawak na inumin, ang iba naman ay simpleng nagkukuwentuhan.

Isa pala itong calling card. "Mauna na 'ko." Bago ito tuluyang lumabas ng pinto ay sinulyapan pa niya si Marga at saka ngumiti. Kaagad na sinarado ni Trixie ang pintuan nang makasigurong wala na ang matanda. ————— "Mommy, paano niyo po nakilala 'yong mabait na matanda? Bakit po siya nandito kanina?"

excited kong tanong. "Hmmm in Calle Crisologo and Bangui Windmills tapos bukas ay uuwi na tayo," sabi niya habang inaayos ang pagkain. Ini-on ko na ang TV at saka sinimulan na ang pagkain, sinusubuan niya naman ako kaya pagnguya na lang ang gagawin ko.

maarte kong sabi "Wag mo akong ginaganyan! ihagis kita dyan eh!".inis na ani ni Ate "Kaya mo?kaya mo?".pang aasar ko Kinuha niya ang Isa niyang tsinelas at "Aba't!-Oo na po maliligo pa ako". akmang ibabato niya ito sakin ng dali dali kong sinara ang pinto Akala mo ate hah. aish!makapag ligo nanga.