Kung Ang Irog Mo Ay Dalawa Mga Nobela at Kwento

"Gusto mo ba o hindi?" Karaniwan ay kalmado at mahinahon ito, pero kapag silang dalawa lang ang magkasama, iba ang nagiging ugaling pinapakita nito. Napasinghap si Janella at agad na napakagat sa labi. "Kung ayaw mong mamatay nang paulit-ulit, isang beses na lang," mahina pa nitong dagdag. "Hmm?" Mas dumikit si Janella sa kanya.

Pigil ang galit na sinamaan niya ng tingin ang dalaga. "You are hot. Pero hindi ko gustong you are walking around kahit pa bahay mo ito, wearing nothing but a piece of a tiny underwear and a see through top na kita na lahat at halos wala ka nang itago. Isa payoubare answering you door wearing nothing but... that?"

tugon ko sabay punas sa aking pisngi dahil naramdaman ko na ang pamamasa non. “When I’m with you, be comfortable. Sabihin mo kung ano ang gusto mong sabihin. Gusto kong maging bahagi ng kahit na anong nangyayari sa buhay mo. Kung masaya ka, dalawa tayong magsaya. Kung malungkot ka, dalawa tayong malungkot. Kung umiiyak ka, dalawa rin tayong iiyak. Mag-asawa na tayo, love. Kung anuman ang pinagdadaanan o pagdadaanan mo, huwag mo akong kalimutang isama. Para kung problema man ‘yan ay dalawa tayong lulutas.”

Kaya naman naligo na muna kaming dalawa. After naming maligo ay tinuloy na namin sa may kama ang round two namin na nasundan pa ng ilang rounds. Ang lakas kasi talaga ng stamina nitong asawa ko. Kagagaling lang naman namin sa bakbak*n pero may bakbak*n na naman at nasa kama na ito ngayon. Napuno talaga ng ungol ang buong silid na ito. Kung siguro ay hindi ito soundproof ay baka may nagreklamo na sa ingay naming dalawa.

Hindi pa naman mag-asawa iyong dalawa "Kapag balae ang tawag ng dalawang parents ay isa lang ang ibig sabihin niyon, may anak silang nagkatuluyan..." "I know, Gab, 'wag ka ng mag-explain kung magulo din naman pala ang explanation m)."

singhal pa nito na parang mabangis na tigre ang mga mata. Tumulo ang luha ko na napayuko. Umalis ito na pabalang ibinagsak ang pintuan. Mapait akong napangiti na nagpahid ng luha. Mariin akong napapikit na napapahilot ng sentido. "Kaya mo ito, Bhelle. Dalawang buwan. Dalawang buwan lang naman ang titiisin mo sa kumag na Del Mundo na 'yon"

Doon ako kumain mag-isa. **********************

"Akala ko ba mahal mo siya?" "Mahal ko siya, pero ikaw ang mahal niya. Mahal ko siya kaya handa ko siyang ipaubaya sa taong alam ko kung saan siya lubos na liligaya. Craig, ito ang pangarap ninyong dalawa, ang mabuo ang pamilya ninyo. Ilang beses na kayong hinadlangang ngayon ka pa ba susuko ng dahil lang sa pagkawala ng ala-ala mo sa inyong dalawa? You love her, Craig more than anyone else."

ilang beses ko na bang nasasaksihan ang pagikot ng mata niya sa tuwing nakikita ako ~'Cause when I close my eyes and drift away I think of you and everything's okay I'm finally now believing~ ~Then maybe it's true that I can't live without you Maybe two is better than one But there's so much time to figure out the rest of my life And you've already got me coming undone And I'm thinking two is better than one~ sa hindi malamang dahilan, hindi ko inaalis ang mata ko sa mata niya, natatakot akong malingat at baka bumaling siya sa iba...

paos niyang bulong at kinubawan ako Dahan dahan akong nagmulat ng mata at naabutan siyang titig na titig saakin pero may munting ngisi sa kaniyang labi Parehas kaming mabigat ang paghinga at ramdam ang init ng katawan ng isat Isa "Let's do twins this time" Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment