Kwarto Ng Mahirap Novels & Stories

"Naku! ayan ka na naman Nay eh, hindi naman po ako nahihirapan. Ano naman ang gagawin ko dito kung hindi ako magtatrabaho diba?" "O siya, mag bihis ka na rin dahil kakain na tayo." Tumango ako at dinala na ang mga gamit sa kwarto kong tama lang ang laki para sa akin. Isang medium size na kama na nababalutan ng kupas na bedsheet, isang bintana sa tapat ng study table kung saan nakalagay ang mga librong binabasa ko para sa mga raket ko, at ang pinaka magandang parte ng kwartong ito, ay ang ang dingding na may naka paskil na designs ng bahay at building.

Ayaw nitong may makarinig ng usapan nila! "May isa tayong problema." "Ano po 'yon, Ma?" Bigla tuloy siyang tinubuan ng kaba. "Dalawa lang ang kwarto ng bahay, alam mo namang hindi ako sanay na may katabi ako 'di ba?" kaagad siyang umangal dahil alam na niya kung saan patungo ang usapan nilang dalawa. "No, ma! Hindi kami tabi na matutulog. Ayaw ko siyang katabi!"

There’s nothing that she can use, one way or another for whatever purpose. There’s no bed or anything to use as a mattress. Not even boxes. There’s a table, but it doesn’t look sturdy enough. It’s too high as well. She tried cleaning a corner, sweeping it with a small calendar she picked up. Then she sat there. She looked at her wrist watch. Time seems to go very slow when you have nothing to do.

Thank you all for reading my book. This is my second book on good novel and I hope you all enjoy it. 'Quagmire' is a romance novel which possesses a lot of twists, turns, complications but still enough romance to keep it interesting and thrilling. The book is an entire work of fiction and is not intended to make mockery or downgrade any kind of individual.

AKIO'S POV This is crazy. This day is the worst! Nagsayang ako ng pera sa pagbili ng large size na milktea dahil bago ko pa iyon makuha, napunta na ako sa kwarto na ito. Badtrip na nga ako sa nangyari, ngayon naman paglilinisin pa ako mg babaeng 'to. Ano ba ako sa akala niya? Maid niya? Katulong!? Takte yan, ah!

CHESKA LAURET POV; Matapos naming kumain ay kaagad kong tinanong sakanya kung nasaan ang kwarto nito dito sa loob ng office niya, tinuro naman nito ang isang pinto. Pagkapasok ko palang sa kwarto ay patakbo na akong humiga sa kama na para bang hindi ako nabusog, sabi nila bawal daw iyon, kapag katatapos lang daw kumain ay wag munang hihiga. Pero wala na akong pake doon. Feeling ko pagod na pagod na ako ngayong araw na ito.

Ngunit habang umaakyat siya ay nararamdaman naman niya ang papalapit na yabag papunta sa kwarto kung nasaan sila. “Shit!” naibulalas niya sa sobrang taranta ngunit mabuti na lamang at nahila siya ni Isa kaagad hanggang sa tuluyan na silang makapasok sa butas sa kisame. Naghanap sila ng anumang bagay na maaring itakip at nanatiling tahimik habang nakikiramdam sa baba. “ここにはない” rinig nilang sigaw ng isang hapones pagkatapos nitong suriin ang kwarto kung nasaan sila at mabilis kaagad itong umalis at lumipat sa kabila.

DJ asked, speaking with his mouthful and dribbling milk down his chin. I grimaced and nodded. “Sure, but swallow the mouthful before speaking next time, okay?” I requested, watching as he wiped his mouth with the sleeve of his pyjamas. He smiled sheepishly and carried on shovelling the food in his mouth like he hadn’t eaten in weeks. Clearly he was going through some sort of growth spurt – either that or he had worms. He just didn’t stop eating lately, and I was seriously starting to struggle with money because of it.

Bakit lagi na lang nagpapakita ang kwagong 'to! Kinuha ko yung walis tambo! Problema nitong kwago! Ano gusto mo gulo ki aga-agah! Ano! 😈😈😈 Naman dala mo na naman kamalasan eh! Alis! At tinakot-takot ko ang kwago... Kaya lang...epic! Wala lang sakanya... Parang figurine na ayaw gumalaw. Natigilan lang ako ng marinig kong...

Tumayo ako pero pinigilan ako ng pinsan ko "Uy, anyare sayo?" Alalang tanong nya sa akin "Kwarto lang ako" walang gana kong sagot Binitawan nya ang kamay ko kaya nakaakyat ako. Akala ko tatantanan na nya ako pero kinatok nya pa rin ako "Paris, usap tayo" rinig kong sabi ni Kurt sa labas ng pinto ko sa labas Hindi ako sumagot kaya binuksan nya ang pinto at pumasok sa kwarto ko. Umayos ako ng pagkakaupo sa kama ko