Lalamunan Novels & Stories

Kabanata 24 - Isang Panaginip Lamang Biglang napamulat si Aidan. Ang kanyang dibdib ay mabilis na tumataas at bumababa, at isang kakaibang init ang dumadaloy sa kanyang katawan. Sandali siyang natigilan, sinusubukang alalahanin kung ano ang gumising sa kanya. Mayroong isang bahid ng isang alaala, isang pira-pirasong imahe na mabilis na naglaho tulad ng usok. Ang kanyang noo ay pinagpapawisan, at ang kanyang hininga ay mababaw, tila bagong gising mula sa isang matinding labanan. Ang mga kalamnan niya ay naninigas, at ang kanyang mga kamay ay nanginginig nang bahagya.

“Mauna na ako munting binibini, paalam.“Paalam niya sabay kumpas ng kaniyang kamay sa ere. “Paalam ate Mina!” Marami-marami na rin ang bitbit ni Mina kung kaya't nahirapan na siya sa pagdadala. Nasa kalsadang lupa naman naghihintay si Mang Nestor na malayo-layo pa. Unti-unti nang nasasanay ang balat ni Mina sa liwanag, namumula pa rin ang kaniyang balat ngunit hindi na iyon ganon kasakit. “Magandang umaga!”

"Hindi pa, Alea ngunit malapit na. Marahil ito ang lugar na Sanlamig at ang kasunod na nito ay ang lugar na kinaroroonan ni Freya." "Mukhang nahihirapan na si Spedd, Yulan. Mukhang hindi na niya kayang umakyat pa sa mataas na bahagi ng bundok na ito," sabi ni Alea nang mapansing pabagal nang pabagal ang kilos ng kabayo.

Kalaunan ay nagkasundo silang magdiwang sa pinakabagong bar sa bayan, ang 'Farouz' .pagkatapos ng mahabang araw sa trabaho, nagpasya si Daylan na mamasyal, lumabas siya sa kanyang gusali pagkatapos magtrabaho ng maraming oras, gabi na. Nagpatuloy siya sa paglalakad sa kahabaan ng kalye na hindi nagpupunta sa kung saan partikular, naglalakad lamang na hinahangaan ang paligid nang may matingkad na berdeng liwanag ang kanyang mata. .naglakad siya palapit at nakita niyang isa itong bar na may pangalan na "FAROUZ?....Hmm, kakaibang pangalan" sabi niya sabay lakad papunta dito para tingnan ito.

“Pumunta ako para makalimot.” Dumampi sa lalamunan niya ang unang shot ng tequila—mainit, mapait, pero mas masakit pa rin ang alaalang pilit niyang nilulunod. Sunod ang pangalawa. At bago pa siya tuluyang mapigilan ni Lou, naubos na rin ang pangatlo. “Easy ka lang,” paalala ng kaibigan. “Hindi mo kailangang patunayan na okay ka.”

Bakit may ibang lalaki pang binabanggit itong si Ma’am? “Facundo Pipino, iyon nag petname ko sa alaga ng anak ko.” “Alaga po?” Alaga naman ngyaon. Lalo lang gumugulo nag usapan, kung saan saan na kami nakakarating. Maloloka na talaga ako sa mag inang ito. “Teka lang po, parang nalalayo na po tayo sa usapan. Bakit napunta po tayo sa alaga ni sir samantalang iyong sexuality niya ang pinag uusapan natin?”

mahabang sermon ni Grancia. “Paumanhin,” saad ni Lala. Hindi na kame nagsayang pa ng oras, nagpatuloy na kame sa paglalakbay kasama si Gradon. Tahimik at wala imik kaming naglalakad. Hindi ko rin alam kung paano magsisimula ng usapan. Habang patuloy kame sa pglalakad ay napansin ko ang mga luha sa mga mata ni Lala. Hindi ito kumikibo at sinusubikan niyang itago ang nararamdaman sakit. Ilan sandali pa ay biglang tumulo ang luha ko.

Isla Moretti POV Kung akala niyo ay mahirap ang lamination ng isang perfect croissant dough kung saan kailangan mong i-fold ang butter nang paulit-ulit hanggang sa maging flaky ito, nagkakamali kayo. Mas mahirap palang i-laminate ang sarili ko sa loob ng isang designer gown na kasing-sikip ng security protocols ni Kalix Valerio.

Parang bumalik sa akin ang isang alaala. Naalala ko si Landon. Noong una niya akong dinala ko rito sa pond, siya yung laging unang nakakakuha ng pinakamalaking alimango. Siya yung natutong maghulog ng lambat at maglinis ng mga huli. At higit sa lahat, naalala ko yung tawa niya sa mukha at boses ni Aamon.

Subalit, umaasa pa rin siyang babantayan ng langit ang kanyang mga mahal sa buhay habang wala siya. --- “These are the people that you need to memorize,” ani Liam nang makabalik si Lily sa condo ng binata. Nasa harapan ng dalaga ang isang folder na nang buklatin niya ay info at pictures ng mga taong hindi niya kilala. “These people are close to me. Ang iba kasama ko sa trabaho, ang iba naman kaibigan nina Wilbur at Cora na in time, naging kaibigan ko na rin. Sorry to burden you with more task. But if something arises, I want you to be ready. Kaya mo bang, i-memorize ang lahat ng ‘yang hanggang mamayang gabi?”