Lalamunan Novels & Stories

Shit! Ang bango. Amoy na amoy dito ang pagkalalakë. Hindi mabaho, may kaunting amoy lang ng pawis pero mabango at talagang fresh na nakadikit pa sa underwear niya ang amoy ng pagkalalakë ng isang lalaki. Sign ito na malinis sa katawan si Tito Larkin kasi hindi mapanghi o hindi mabaho ang pinaghubaran niyang boxer short.

Halata kasing napilitan lang siyang sumama pauwi dito sa Cordillera. “Mauna na po ako...” pagkuwa’y paalam niya, sabay hagip ng saklay. “Madilim na, “ pigil ni Lakay. “sa amin ka na matulog. Bukas ka na lang namin ihahatid…” “Naku, nakakahiya naman po...“ tutol niya. “tsaka malapit lang naman po ang uuwian ko...” “Pero...”

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

“Alam ang alin?” Malalim na napa-buntong hininga si Lauren saka tumingin sa paligid niya. Napa-facepalm na lang siya. She shakes her head. “Wala. ” Goodluck, self! Makalabas ka pa sana ng buhay mula sa gulong pinasok mo.

Patakbo na naman niya akong sinundan. "Bulate talaga?" Sandali ko siyang sinulyapan at inirapan. "Oo... katawan mo kasi parang bulate! Flat..." Tumawa siya matapos sabihin 'yon. "Flat nga! Pero minamanyak mo. Gago! 'Tsaka kailan pa naging flat ang bulate?" "Tumingin ka kasi sa salamin nang makilala mo ang flat na tape worm!" "Sira-ulo ka talaga! Umuwi ka na nga!" Taboy ko ugok na Nelson.

Mabuti naman at sumunod. ****** LMCD22

alalang papalapit sa amin. "Ayos lang kami, 'Tay kaya lang malala ang sira ng gulong...," paliwanag ni Marissa na nakalapit na sa kanya ama. Ilang saglit lamang ay isang traysikel naman ang lumitaw. Si Mang Lindo ang nagmamaneho at si Mang Hamin ang sakay sa loob nito. Paghimpil nito malapit sa motorsiklo ni Mang Salde ay bumaba si Mang Hamin na may bitbiting toolbox at direktang tumabi sa kamag-anak. Sumunod rin si Mang Lindo.

naalalang wika ni Tiya. Napakurap ako at bigla kong naalala ang matandang nakausap ko noon 'nung papunta sana ako sa ilog. Nabanggit niya sa akin ang tungkol sa kapatid ni Lolo noon pero nakalimutan ko. Kinabahan ako nang maalala ko si Amalia na nasa loob ng salamin. Namutla ako at biglang napatayo. "S-Si Amalia ay kapatid ni Lolo. A-Ano ang koneksyon niya sa pamilya Nuevas?"

saad naman niya bago tuluyang maglakad paalis. "Amelia, kinakabahan ako palagay ko'y may mangyayaring hindi maganda." kinakabahang bulong ni Lira. Nakarinig kami ng malakas na putok ng baril. Tumakbo ang nagbabantay sa amin palabas. agad-agad kong pinasara ang pinto kay Lira at pinatabuyan ng iilang mga gamit upang dag-anan ang pinto. Isa-isa kong inalis ang mga kahoy na nakatakip sa bintana, nagtulungan kami ni Lira.

Ang susunod na ulam na lulutuin ay Typhoon Shelter Shrimp. Hawak ni Aless ang kanyang cellphone, tutok na tutok sa panonood ng isang video tutorial kung paano lutuin ang ulam na ito. Nang makita ang napakaseryosong mukha ni Aless, di mapigilang magtanong ni Elara. "Aless, kamusta ang pakiramdam mo, hindi mo ba kailangan ang tulong ko?" "Mukha siyang simple, pero sa totoo lang... hindi rin siya ganoon kasimple."