Laments In Tagalog Mga Nobela at Kwento

buong sinserong sambit nito sa harapan ko. While listening, my tears run down my cheeks. Parang nabunutan ako ng tinik. Parang gumaan ang pakiramdam ko. Ang matagal ko nang dala dala ay parang bulang biglang naglaho. Sa oras din ito, hindi na ang mukha ng magulang ko nung sila ay namatay ang nakikita ko ngayon, kundi ang masasayang mukha nila dahil sa wakas ay mawawakasan na ang lahat.

Sarap hawakan no'ng abs! "I'm done. Maliligo ka din ba?" Napatigil naman ako sa pagpapantasya sa katawan ng mala adonis na katawan sa harap ko ng biglang magsalita ito. Kingina. Nahuli pa ata akong naglalaway sa katawan niya. Baka ano pa ang sabihin nito. Ghaaad. Nakakahiya ka Leah! Kiringking kang babaylan ka!

MALIA'S POV "Condolence." Everywhere I go. Every step I take. Every move I make. Halos lahat ng kilos ko, isang salita lamang ang aking naririnig mula sa mga tao sa paligid ko. "We're sorry for your loss." "Nakikiramay kami." "Lubos kaming nakikiramay." "Condolence."

“I love you, babe... Ibibigay ko sa’yo ang the best at hindi malilimutang unang karanasan. Salamat dahil ibinigay mo ang sarili mo sa akin.” “I love you too...” “Papasok na ako... Alam kong masakit ito sa simula, pero pangako, magiging dahan-dahan at maingat ako.” “Pakiusap... huwag mo akong biglain, baka hindi ko kayanin ang sakit.”

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

Sa harap ng isang amang pinagkaitan ng karapatan, at ng isang nobyong itinuring akong katuwang sa lahat ng bagay, wala akong mahanap na tamang salita. "I am sorry..." Iyon lang ang tanging lumabas sa nanginginig kong mga labi habang dahan-dahang bumabagsak ang aking mga luha. Parang bawat patak ay humihingi ng tawad sa pagkakaibigang nayurakan ng katahimikan. "I'm so sorry, Liam..." Isang mapait at nakakangilong tawa ang pinakawalan ni Liam. Tiningnan niya ako ng matalim habang umiiling iling.

wika nito "Sorry ha? Kasalanan ko ito eh." malungkot kong wika. Tipid itong ngumiti. "Bakit ka nagsosorry? Hindi mo naman kasalanan. Ganito talaga dito sa Manila, maraming masasama ang loob. Magpasalamat na lang tayo at ito lang ang nangyari." sagot naman nito. Gayunpaman masama pa rin ang loob ko sa mga nangyari.

Biglang may humila sa braso ko. @deathwisH

Kaso hindi e, "I cannot promise to bother you no more," saglit akong napahinto at pinunasan ang mga luha ko. "S-Sa susunod kasi na manggugulo ka. . ." my voice cracked as I cried in despair. "Siguraduhin mong pangmatagalan na 'yon para wala nang may masasaktan."

Sobrang luhaan na sambit ni Ley at nakayakap ng mahigpit kay Aux na tuloy-tuloy na rin ang luha. "Hmmmm sob....sobrang na-miss kita...I am sorry if pakiramdam mo nawala ako...I am sorry...hmmmm sob*sob*hmmmm...I am sorry...mahal na mahal kita...mahal na mahal kita...hmmmm you are always worth it to...kahit buhay ko isusuko ko mahal ko...hmmm I am sorry for hurting you so much...sa mga panahon na hindi kita naaalala, when I choose to hurt you kasi hindi man lang kita maala-ala...hmmmmm I am sorry..."