Laments In Tagalog Novels & Stories

“I love you, babe... Ibibigay ko sa’yo ang the best at hindi malilimutang unang karanasan. Salamat dahil ibinigay mo ang sarili mo sa akin.” “I love you too...” “Papasok na ako... Alam kong masakit ito sa simula, pero pangako, magiging dahan-dahan at maingat ako.” “Pakiusap... huwag mo akong biglain, baka hindi ko kayanin ang sakit.”

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

Sa harap ng isang amang pinagkaitan ng karapatan, at ng isang nobyong itinuring akong katuwang sa lahat ng bagay, wala akong mahanap na tamang salita. "I am sorry..." Iyon lang ang tanging lumabas sa nanginginig kong mga labi habang dahan-dahang bumabagsak ang aking mga luha. Parang bawat patak ay humihingi ng tawad sa pagkakaibigang nayurakan ng katahimikan. "I'm so sorry, Liam..." Isang mapait at nakakangilong tawa ang pinakawalan ni Liam. Tiningnan niya ako ng matalim habang umiiling iling.

wika nito "Sorry ha? Kasalanan ko ito eh." malungkot kong wika. Tipid itong ngumiti. "Bakit ka nagsosorry? Hindi mo naman kasalanan. Ganito talaga dito sa Manila, maraming masasama ang loob. Magpasalamat na lang tayo at ito lang ang nangyari." sagot naman nito. Gayunpaman masama pa rin ang loob ko sa mga nangyari.

Kaso hindi e, "I cannot promise to bother you no more," saglit akong napahinto at pinunasan ang mga luha ko. "S-Sa susunod kasi na manggugulo ka. . ." my voice cracked as I cried in despair. "Siguraduhin mong pangmatagalan na 'yon para wala nang may masasaktan."

Sobrang luhaan na sambit ni Ley at nakayakap ng mahigpit kay Aux na tuloy-tuloy na rin ang luha. "Hmmmm sob....sobrang na-miss kita...I am sorry if pakiramdam mo nawala ako...I am sorry...hmmmm sob*sob*hmmmm...I am sorry...mahal na mahal kita...mahal na mahal kita...hmmmm you are always worth it to...kahit buhay ko isusuko ko mahal ko...hmmm I am sorry for hurting you so much...sa mga panahon na hindi kita naaalala, when I choose to hurt you kasi hindi man lang kita maala-ala...hmmmmm I am sorry..."

akusa ko pa. He chuckled. Natahimik ako. So, I was right then.. They tell me that a man can lose his mind Living in the pain Recalling times gone by The crying in the rain You know I've wasted half the time And I'm on my knees again Till you come to me Yeah "I told you, I'm jealous." "Nagselos din naman ako sa kanila ah." "A-Anong sabi mo?" "Ikaw lang ba ang may karapatang magselos?"

(To be honest, I don't know what should I say to make you feel better. "Gracias por intentarlo ... pero déjame llorar. Porque esta es la única forma de expresar este dolor," (Thank you for trying... but please let me cry. Because this is the only way to express this pain,) sabi ko sabay hinga nang malalim.

Napaluhod ako sa sahig habang hinahawakan ang kaniyang kamay habang patuloy sa paghagulhol ng iyak dahil sa aking awa at sakit sa dibdib na nararamdaman para sa kanya. "Wake up Troy. I know you're strong enough. Lumaban ka lang at makakaya mong lagpasan ang lahat ng ito," mahinang boses na pagbulong ko sa taenga ni Troy habang patuloy ang aking pag-iyak. "I'm sorry kung ako pa ang naging dahilan kung bakit nangyari sa iyo ito ngayon. Alam kong masakit sa loob mo ang sinabi ko sa iyo kagabi at alam kong dinibdib mo iyon ng husto. Dahil doon ay sinampit mo ang ka lunos-lunos na pangyayaring ito. Napakagaga ko, napakatanga at wlanag kwentang tao sa mundo. Dahil sa akin nag-aagaw buhay ka ngayon

Muli akong uminom ng alak bago ako umiling -iling bilang sagot ko. "As long as I can, ayokong muling mapalapit sa kaniya," mahinang wika ko dahil nararamdaman ko na ngayon ang pamumuo ng luha ko. Shit! Ayokong umiyak pero nandito talaga 'yung kirot sa puso ko.