Laments In Tagalog Novels & Stories

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

Tumango na lang ako at naupo nang ‘di kalayuan sa kanya. “I will go straight to the point. I’m really, really sorry, Althea,” emosyonal na wika niya, at may nagbabadyang mga luha. Parang piniga ang puso ko nang marinig ang sabi niya. Kakaiba talaga ang pakiramdam kapag narinig mo ang sorry na matagal mong hinintay—it’s bittersweet.

Sa ngayon nagpapasalamat ako sa diyos at natagpuan na kita. "Ako din lolo, sobra po akong malungkot ng malaman ko na ampon lang pala ako. Kaya matagal ko na rin kayong hinahanap. Ngunit ngayong nagkita na tayo, pakiramdam ko, pinaglaruan ulit ako ng tadhana, dahil hindi ko man lang mayakap ang aking mga magulang. At ang masakit pa, dahil sa akin, hindi nagkaroon ng hustisya ang pagkawala nila. Lolo, kahit anong pilit ko, hindi ko talaga maalala. Meron po akong napanaginipan, ngunit paggising ko naging malabo po sa akin ang lahat. At hindi ako sigurado sa panaginip ko."

mahigpit siyang yumakap sa aking bewang habang nakaluhod, nakatingala at punong-puno ng luha ang mga mata. Malungkot akong ngumiti sa kanya bago ko dahan-dahang kinalas ang mga braso niya sa pagkakayakap sa akin. "I'm sorry..." I said sobbing. "Mahal kita Angelo pero tama na." "A-Angel please..." " Wala na akong maibibigay sayo, Angelo.. Ubos na ubos na ako"

If only his apology could cover the damage he have brought me. Alam kong medyo nahihirapan ka Ang ibigin ang isang katulad kong parang timang Na paulit-ulit kang hindi sadyang nasasaktan Sorry na saan ka pupunta? Napatakip ako ng bibig ko. The emotions were too difficult for me to handle. Please naman wag kang mawawala Kapag ako ay iwan mo mamamatay ako Pagkat hawak mo sa iyong kamay ang puso ko

“Were you angry at me for the past few days?” Alanganing tumango si Lily, nangilid na ang luha. She cannot answer in words anymore. Her throat hurts from the pent-up emotions. Agad namang lumapit si Liam sa asawa, masuyong pinunasan ang luhaan nang pisngi nito. “Stop crying, Lily. I’m sorry kung hindi ko naipaliwanag agad sa ‘yo ang lahat. I’m sorry if I caused you pain. Hindi ko sinasadya.”

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?" Sandali siyang nilingon ng matanda, "Maayos naman ang lagay niya. Kailangan lang niya ng pahinga sa ngayon." Pagsisinungaling na lang ng lolo dahil ayaw na niyang ipaalam pa ang tungkol sa tunay na kundisyon ng kanyang apo. Muli itong nakaranas ng trigger sa mga putok ng baril at dugo dahilan para muling makaranas ng depression.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.