Larawan Ni Juan Luna Novels & Stories

Bihira siyang makasagap ng signal sa lugar na iyon kaya sinulit na niya para masilip sakaling may update mula kay Edan na kailangan niyang malaman. Matagal niyang pinagmasdan ang close-up photo ni Carmina Juana na nakapaskil sa ibaba ng artikulo. Kuha iyon mula sa katatapos lamang na pageant sa Spain. She has a Filipina blood and origin. A beauty that said to bloom once in every century. Nasungkit nito ang korona pero bigla naman itong naglaho. Baka itinanan ng boyfriend. Kung siya ang boyfriend ng babae, baka hindi lang niya itanan, malamang ilalagay niya ito sa tuktok ng parola para masolo niya biente-kwatro oras. Ridiculous. Even in his sinful imagination, he could never be with Carmina J

sabi pa ng isa. “Gwapo naman ako pero kaya ko naman maging seryoso,” sabi pa ni Jude na nagsalita na rin. “Alam namin,” sabay-sabay na sabi nila. “Pero bakit kasi hindi ka pa nag-jowa ulit? Alam mo naman na may ibang gusto na si campus queen,” sabi pang isa. “May liligawan na ako kaya abang lang kayo dahil siya na talaga ang gusto ko. Mas maganda pa siya kay Thina,” sabi naman ni Jude.

anito. "Take a look on these photo, cousin. He is Reynold Wayne Abrasado. Malayo mong kamag-anak sa Aguillar pero second cousin ko. Ngunit ang tulong na nais ko ay baka sakaling makita mo siya rito. That bastard chooses to run away than to wait a little bit more before he and his love one can get married and live their lives together," paliwanag niya.

"Paano nga kung ako ang lalaking iyon?" Isang tanong sa isip niya ang naiwan ng tuluyan ng makatulog si Juan Karlos. Tinanghali na ng gising si Juan Karlos kita niya ang sikat ng araw ng hawiin niya ang kurtina sa bintana nakita niyang malapit na pala sila sa Coron, Palawan napansin niya na nakaligpit na na ng gamit si Ella. "Good morning Sir," bati ni Ella.

Just like it is meant to be. Ayra Maverie Catacutan, it's only you. Just you. Vinxer Dela Fuentes, ikaw lang. Walang iba. - LunaToMySol G ka ba sa damuhan? HAHAHAHA

tanong sa isang lalake. "Ah eh Oo," pabebing bigkas ni P na kinatawa ng mahina nila T at A. "Put***-inang tong si Juan Luna parang timang," mahinang sabi ni Sky na tawa ko. "Pwede pa namin makilala ang mga babaing napa bihag sa aming mata!" sabi sa isang lalake din.

Leon Pendilton. Nakaupo si Don Leon sa kaniyang egg chair kung saan kitang-kita niya ang ganda ng paligid. Umiinom siya ng tsa-a habang nagbabasa ng newspaper. Front pages nito ang larawan ni Lance Javier na karga ang duguang babae palabas ng mall. Binasa niya ang balita. Kumunot ang noo niya ng marinig ang ingay sa ibaba. “Señior-Dad!”

"Sumigaw lang ako, 'yon lang." "Sumigaw lang?" Ngumiti ang lalaki. Kumikinang ang kulay tsokolate nitong mga mata. "Kanina pa ako naghahanap ng tyempo para makasuntok." Umiling si Luke. "Bakit ba dito ka dumaan?" Pumalatak siya. "Ako si Luke. Hindi ako makikipagkamay—mabaho ang kamay ko ngayon. Katatapon ko lang ng basura."

Sa dami ng araw na puwedeng bumisita si Lola, ngayon pa talaga siya dumating na kasama ang mga taong pinakaaayawan kong makita. Nakatayo sa gawing kanan niya ang ama kong si Jordan De Luna. Katabi nito ang asawa niyang naging dahilan ng pagkawasak ng pamilya namin noon. Sa likod nila ay ang tatlo nilang anak. Si Jackie, ang bunso, ay tahimik lang na nakayuko at halatang hindi komportable sa sitwasyon. Samantalang sina Juancho at Jonas ay parehong mas matanda pa sa akin. Pareho silang ipinanganak habang buhay pa ang Mommy ko.

Nakatayo ito paharap sa liwanag, at ang maayos na hubog ng katawan nito ay mas lalong lumutang sa suot nitong suit. Kahit ganoon lang, hindi naiwasan ni Luna na mapatitig. Para sa kanya, si Giovanni ay isang bihirang kagandahan isang lalaki na sa tingin niya’y tunay na nakakaakit.