Novel & Cerita Larawan Ni Juan Luna

Mas lumakas pa ang bulungan at ang mga boses ng pagkamangha sa loob ng bulwagan. "Thank you, Ms. Lluna Maxine Sandoval..." Isang malawak na ngiti ang isinalubong ng premyadong pintor kay Lluna nang tuluyan itong makalapit sa stage. Nanlaki ang mga mata ni Romouelo sa biglang pumasok sa isip niya—isang malaking posibilidad at katotohanang parang sumampal sa kanyang mukha.

Sa isang iglap, nanlabo ang kanyang paningin. "Hello po, Lolo!" Ang boses na parang bata ni Liana ay sumalubong sa kanya, kasing-lambing ng simoy ng tagsibol at banayad na ulan. “Ikaw ba ang Lolo Danilo Suarez, ang mayamang lolo na madalas kong banggitin, ang taong may talento sa walong timba, isang dakilang guro, at isang natatanging matematiko?”

Baka naman totoo ng nagseselos na talaga siya sa batang 'to? "Akin na at tila nanghihina pa ngang tunay si Lux," ani Ate Lluvia sabay kuha kay Juan Felipe at kinandong ito. Si Lino naman ay tumabi sa'kin. "Masyado mo naman yatang pinagod, Lino," dagdag niya.

“Super excited. Kaya please, dalian mo na, kasi ang anak ko, kanina pa naiinip na makita ang ama niya.” Ngumisi si Lulu. “‘Sus, dinahilan pa ang anak, pero ang totoo naman, ikaw ‘yong naiinip.” Tumawa ako. “I admit. Yes.” “See,” bulong pa niya. “Ano’ng pakiramdam na magkaroon ng mapapangasawa na almost perfect, ‘teh?” “Perfect? What do you mean?” “Perfect… Guwapo, macho, mayaman, at higit sa lahat, malaman.”

Napahanga niya ang lahat ng naroon. "We are now presenting Under the moonlight a masterpiece of Miss Lorie Faye Wales."pakilala ng emcee. Pinakita noon ang napakagandang painting na nagmistulang buhay sa mata ng karamihan. Pumalakpak ang lahat ng taga La Union at mga turista sa angking ganda ng nasabing painting. Hindi makapaniwala si Anthony na totoo ang panaginip niyang iyon. Lumakas ang kabog ng dibdib niya sa nakikita.

Ibig sabihin ay may napili na silang lalaki at naka-highlight nga naman ito sa nag-iisang mukhang demonyo sa dance floor. Sino pa nga ba? E, ang nag-iisang Diego De Luna! Naghiyawan ang lahat nang magsimulang tumugtog ang kantang 'sway' at napigil ako sa paghinga nang magsimula si Diego sa mala-rumba-chacha na dance moves niya. Napakagat ko pa ang pang-ibabang labi ko, at itinaas ko ang tingin sa kanya. Alam ko na hindi pa niya ako napapansin ngayon.

“Wala na akong mahihiling pa Raphael, napakasaya ko sobra.“ Sabi ko dito kaya hinalikan ako nito sa pisngi at niyakap ak ong mahigpit. “To our forever in the future babe, i love you so much and thank you for giving me another chance. My Inima Luna.“ Bulong nito kaya napaiyak ako at yumakap na ng mahigpit dito at sabay namin na tinignan ang pamilya at kaibigan namin na kapwa may ngiti sa labi.

Sato was smiling too, it was rare na nakikipaghalubilo siya sa ganiti karaming tao kaya I am glad na nageenjoy siya. Si Juancho ay naiilang at mumunti lamang ang mga galaw pero bakit ang gwapo niya pa rin? Is this the perks of being so handsome? Kahit hindi pa siya gumalaw ay maagaw niya talaga ang atensiyon ng kahit sino man. “Can we go back down now princess?” bulong ni Juancho kay Lezzie. “Baby, have mercy on your dad,” bulong ko kay Sato.

Ngumiti si Nina Santos, parang batang nakatuklas ng bagong laruan. At sa halip na umatras, mas lalo pa niyang isiniksik ang mukha sa pisngi ni Joaquin Araniego. Parang isang hayop na humahanap ng init, hindi ng pag-ibig, kundi ng kapanatagan. Walang malisya. Walang kahulugan ng pagnanasa. Pero sapat iyon para biglang manigas si Joaquin. Ang mga kamay niyang kanina’y nakababa lang, unti-unting umangat.

Samantalang nasa kanya na ang pinakamahalagang dahilan para tanggapin ang alok nito? “Oh please, kung iyon ang inaalala mo mas madali mo akong makikilala kung sasagutin mo na ako ngayon,” giit ni Joaquin na ginagap ang kamay niya saka iyon masuyong dinampian ng h-alik. Natigilan si Lara saka tinitigan ang perpektong kagwapuhan ng lalaking nasa kanya ngayong harapan. Ang ama ng kanyang anak.