Painting Of Juan Luna 소설 & 이야기

San ko ngaba nakita Ang painting nato? " Sa- sandali ito ba Ang painting na nakita ko noon sa bahay nila Haruna?" Nanlaki Ang mata ko habang nakatingin sa painting " pero papanong napunta Dito Ang painting nayan? Mahalaga Kay Haruna ng painting nayan kaya Hindi ko hahayaang makuha ito ng mafia queen alam kung buhay ka haruna at ibabalik ko sayo Ang painting na pinakaiingat ingatan mo. Napatingin Ako ng masama sa mafia Queen kaya bahagya nagkasalubong Ang mga paningin naming dalawa kaya napaiwas nalang Ako ng tingin." Humanda na kayo at ngayong Gabi tatapusin natin Ang pamumuno ng mafia queen" seryosong Turan ko Kay Brandon na nasa likuran ko. Tumango lang ito kaya muli kung ibinaling sa pain

Lluna muttered, eyes still fixed on the canvas. "I just commented, standard lang," her manager smiled, walking closer. It had been a while since they last saw Lluna painting with the curtains wide open. For him, it was definitely a good sign. "Is this your new obra?" He scanned the canvas. Lluna was just in the starting stage, but he could already tell it would turn out beautiful, especially with the positive aura radiating from her. Lluna could paint well regardless of her mood, but her work became truly magical whenever she was inspired and happy. It grew deeper, more meaningful, and bursting with life and color. It was the exact opposite of her downside moments, which only produced dark a

Kanya pa itong hinawakan at nagbigay ng kaunting himas. "You clever! Hindi ko man lang alam na pinlano mo na ito lahat," ngiti ni Doña habang patuloy lang sa paghimas-himas sa picture. "Tapos na ang palabas nilang dalawa, Julio. Hindi sila magkakaanak ni, Gavinn, and I have to do something para tuluyan ko nang mapatalsik ang Luna na yan sa buhay natin."

Kulay puti ang pintura sa pader ng National Museum at may staircase din sa bungad kung saan patungo sa main door ng museum. Pagpasok naming ay agad na tumambad sa amin ang napakalaking painting ni Juan Luna na ang ‘Spoliarium’. I know Juan Luna dahil isa siya sa mga pinakamahusay na pintor na Pilipino. At si Sophie ang nagsabi sakin nun. Aware na kami ni Love na bawal ang flash photography at video recording. Di rin naman niya hilig ang kumuha ng napakaraming pictures. Di niya na rin naman kailangan ng pictures dahil may Hyperthymeesia na siya.

Sa loob nito ay may sikat na painting. Kuminang ang mga mata ng matandang ginang sa tuwa at pagtataka. “Mr. Velasco, ito ba ang sikat na Spolarium ni Juan Luna na mula pa sa unang panahon?”

Meron lang isang oras ang lahat upang tingnan ng malapitan ang mga painting then magsisimula na ang bidding event. Marami ang humanga sa obra ni MJ, ang unang painting na binuksan ay ang una sa series na pinamagatang The First Kiss. Eto yung painting na ang scene ay nasa magandang lagoon na makikita ang lalaki at babaeng naghahalikan. The background was magical, the likeness of a true picturesque art that made the crowds gasped in wonderment. It was like the hands of gods has made its presence known with all the wonders of the scene, the orange fiery clouds covers the lagoon, its reflections glinters from the waters itself, the trees that cover the massive canopies has embraced the lagoon wi

Napahanga niya ang lahat ng naroon. "We are now presenting Under the moonlight a masterpiece of Miss Lorie Faye Wales."pakilala ng emcee. Pinakita noon ang napakagandang painting na nagmistulang buhay sa mata ng karamihan. Pumalakpak ang lahat ng taga La Union at mga turista sa angking ganda ng nasabing painting. Hindi makapaniwala si Anthony na totoo ang panaginip niyang iyon. Lumakas ang kabog ng dibdib niya sa nakikita.

“May ibig sabihin ba ito----” “Our young master is a fan of Luna,” kalmadong sagot ni Josh. Ngumiti siya habang pinagmamasdan ang mga painting sa paligid. “She was very talented, wasn’t she? Nakakalungkot lang---her life was cut short. Kung hindi siya nawala nang maaga, siguradong isa siya sa pinakasikat na painters ngayon.” “This is an insult----” putol ni Yvette.

“Welcome, Luna.” Sa art time, tuwang-tuwa si Aiden. Gumuhit siya ng bahay na may malaking araw at stick figures. “This is my family,” paliwanag niya sa teacher. May araw sa itaas, at tatlong bata na magkakahawak-kamay. Si Luna naman ay gumuhit ng buwan at bituin, may maliit na batang nakangiti sa ilalim. Tahimik siyang nagkulay, pero halata ang focus at effort.

"Maiiwan tayo." ​"Tinitignan ko lang," Art defended quietly. ​They walked into the main hall. The Spoliarium by Juan Luna loomed over them. It was massive, dark, and terrifying—gladiators being dragged across the floor, blood and tragedy immortalized in oil. ​"Class," Ms. Ivy announced, clapping her hands. She was wearing a bright yellow dress today, looking like a ray of sunshine in the solemn room. "Look at the shadows. Look at the emotion. Who wants to sketch it?"