Lasher Venom Novels & Stories

"Nilamon ako ng galit kaya pinag-initan kita nang todo, Kris. Lalo na nang tangkain mong sirain ang negosyo namin, paasahin mo ang negosyo ni Liam na ngayon ay sarado na... tapos 'yong perang inaasahan namin sa pamilya ni Jessica, naging bato na rin." "You made me cause another war because of that," may diin niyang tugon. "Kasi ang pera na 'yon, pambayad 'yon sa lahat ng mga utang namin... utang ko... na napunta lahat sa pagpapagawa ng animal shelter, sa mga pagkain ng mga hayop dito, mga gamot at mga kailangan pa nila para mabuhay sa araw-araw."

Haist. @Death Wish

Hunter Pov Maingat na inilapag ko sa ibabaw ng kama ang walang malay na si Zeph. Nawalan siya ng malay hindi dahil sa takot sa kanyang pagkakahulog mula sa mataas na puno kundi dahil sa tuklaw ng ahas na Venomous. Ang ahas na iyon ang bantay sa prutas ng amanpulo. Naiiba ang ahas na ito dahil masyadong mahaba at mabilis itong kumilos. Nakita ni Zeph ang mahabang dila ng ahas ngunit natitiyak ko na hindi niya nakita at naramdaman na tinuklaw siya nito. Isa pa iyon sa katangian ng ahas na Venomous. Sa sobrang bilis ng galaw nito ay hindi nararamdaman ng tao na nakagat na pala ito ng ahas. Masyadong makamandag ang ahas na ito. Ngunit mabuti na lamang na ang juice ng prutas na amanpulo ay antido

Hasumi pulled her sharp knife that was buried in Sathania's flesh. "I am. I am Black Venom. I cut off everything that became a barrier between me and my goal. Tandaan mo na kung reyna ka, ako naman ang alipin. I know that maids are more clever than a useless queen," bulong niya nang tinulak niya si Sathania. Hindi pa siya nakontento. Lumuhod siya sa tabi ni Sathania at lumingon sa bangkay na kaniyang napatungan.

singhal niya, dahilan para lalo akong mapakunot-noo. Mabilis ko siyang binitawan nang maramdaman kong may balak siyang umatake. Hawak na niya ngayon ang isang kitchen knife, nakangisi pa habang nakatutok sa akin. Pinaghandaan n'ya talaga ang araw na 'to. “You’ve already inhaled enough of the garlic’s scent to weaken your ability to heal. Those rashes are proof that you’re a vampire. Before your wound even closes, you’ll already be a corpse.”

“Don’t worry, Caesar. I will not let those who killed you live in triumph. I will avenge you. I will burn them alive. I will make them regret ruining our lives. I no longer care how much blood will stain my hands and flood the ground. Until this anger and sadness disappear, I will never stop killing.” She spat those seemingly venomous words as a vow filled with rage and vengeance. Her eyes, though flooded with tears, were full of resolve and, much worse, bloodlust. As midnight came to an end, Laverna’s wail echoed in the halls of the basement like a longing yet haunting lament.

Alam ko napakasama ko para husgahan agad ang pagkatao niya pero base sa ugaling pinapakita niya ay pakiramdam ko tama ako. Akmang ipipikit ko na sana ang aking mga mata subalit bigla akong nakarinig ng pagkabasag ng kung ano. Dali dali akong lumabas at halos magulat pa nang makita ko ang kamay ni Yashvin na punomg puno ng d*go. Kasalukuyan siyang nasa study room at nasaktuhang katapat lang 'yon ng kuwarto ko. Dahan dahan akong lumapit upang sumilip at doon ko napagtantong 'yong salamin pala ang sinuntok niya kaya grabe ang mga d*gong dumadaloy sa kamao niya.

malambing na sagot ni Lyka na waring inaakit pa ng husto si Vladimir. Kaagad naman na sumunggab si Vladimir sa apoy na dulot ni Lyka, “Lyka, you’re really a devil in disguise you made me hard and horny like this.” Kinuha ni Vladimir ang kamay ni Lyka at nilagay sa kanyang matigas na hinaharap. Napangiti si Lyka at biglang umibabaw kay Vladimir. “You are drunk, just let me do the service tonight,” Lyka Grins at him.

BOOM! Nagkaroon ng mga bitak sa pader, at lumitaw ang itim na ulap na may napakabaho at nakakasulasok na amoy. Nakangiwi sa pagmamalaki si Li Shan. “O, paano? Ang Invincible Dark Stinking Thunderball— personal kong lihim na sandata. Hindi man malakas ang kapangyarihan, pero kapag tumama sa tao, ’yang malagkit na putik na ’yan… kahit ako, hindi ko kayang hugasan. At ang amoy— pinagsama-sama ko ang baho ng dose-dosenang hayop. Kahit sino, madidiri rito.”

Tama ito dahil natutupok na ako ng galit, at kung noon nagawa kong umahon sa maladagat na lungkot ngayon ay hirap na hirap ako makabawi dahil ang hirap lumaya sa matinding galit na nararamdaman ko ngayon. All I can think of ay ang mapakawalan ang apoy na ito. I want revenge! Kailangan ko mailabas ang lahat at makaganti. At hindi ko alam kung gaya ng sabi nito ay kaya pa rin nitong pahupain ang apoy dahil ako mismo ay hirap na hirap na. I just want everything to end. I just want to make them suffer and make them feel the pain from burning.