Last Man On Earth Novels & Stories

"Ang bawat tao ay may apat na buhay. Ang unang buhay nila ay umiikot lamang sa pagkilala nila sa mundo; ang ikalawa, matututunan nilang oras ang mahalaga sa mundo; ikatlo, malalaman na nila ang tunay na kahulugan ng buhay; at sa ikaapat o huli, matatamasa na nila ang totoong kahulugan ng katapusan, at ito ay ang kamatayan." Isinara ko ang librong binabasa ng kaibigan kong si Joanna. Narito kami ngayon sa library upang mag-aral sana ngunit parating tulog lang naman ang inaatupag ko dito. "Celestine Ysabelle Cortez. Bakit mo naman isinara ang binabasa ko?" Inis na sambit nito. "Napakahilig mo talagang magbasa ng mga librong walang saysay. Sinabi ko naman sayong walang katotohanan ang mga iyan.

Wala siyang nararamdaman na kahit anong awa para sa kanyang mabibiktima. Sa katotohanan pa nga ay nangangati na ang kanyang kamay na mapatay ito agad upang maisagawa na nila ang ritwal. Upang mabuhay na ang lalaking kanyang pinakamamahal. Walang iba kundi ag tatay ni gilda na si Dan na matagal ng namayapa. Ngunit muli nila itong bubuhayin ng matandang si Teresa. CARMEN POINT OF VIEW

"Wala kaming masyadong alam sa ina ni Matt kung mortal ba o lobo rin pero isa lang ang malinaw. Si Matt ay isang lobong Asbren mula sa Tribong Waldong dahil sa mata nitong magkaiba ang kulay" "Tanging Asbren lamang ang nagtataglay nito. Ayun kay pinuno ay halos nalipol ang angkan ng mga Asbren kaya naghahari sa ngayon ang tribong "Kumal" Kaya ng matagpuan namin ni Pinuno si Matt sa bundok ng Tierra Perdon na walang muwang at sugatan at nanginginain ng bayawak ay agad itong iniuwi ng aming pinuno"

Lunch break namin nang lumapit ulit sa’kin si EJ habang mag-isa akong kumakain. Makulit, masayahing tao at mukhang wala siyang dinadalang mga problema sa buhay niya. Sumabay siya sa’kin na kumain. Ang dami niyang kinukuwento sa’kin, sobrang kulit niya hanggang sa binanggit niya ang pangalan ni Jaria. Naging ex-girlfriend niya pala si Jaria Santillan ng dalawang taon at mahigit.

Naramdaman ni Venice ang init ng katawan nito. Kahit lasing, ramdam na ramdam niya ang pagtigas ng ari ni Romer na nakadikit sa kanyang puwit. At sa kabila ng lahat ng sakit, ng lahat ng luha, sumuko rin ang katawan niya. Isang huling gabi. Isang huling pagniniig. Isang huling pagkakataon na maramdaman siya nang ganito.

Pero wala pa rin akong naiintindihan sa binabasa ko. Napako ang tingin ko sa libro, 'yung Holoserica. Kinuha ko 'yon at binuksan ang last page. Wala pa rin, Dear me pa rin ang meron. Bumuntong hininga ako and was about to close the book. Nanlaki ang mata ko dahil sa nakikita ko ngayon. Hindi putol ang message! Nakatiklop lang pala ang last page! "Arrgh!"

Hindi ko bagkus inakala na napakaliit pala ng mundo sa’min. Hindi ko rin inaakala na mag pinsan pala sila ng walanghiyang lalaking yun! Akala ko pa naman nagkataon lang na Earon din ang pangalan ng sinabi ni Trixie ‘yun pala! Si Earon Troy at si Troy na kausap ni Sir Bernard ngayon ay iisa! At hindi lang ‘yun, mag pinsan pa sila!

So, fast forward tayo. May nakilalang taga Earth si Gardner which is the name of the girl is Tulsa. Naging friends sila and naging malapit sa isa't isa. Dumating yung time na uuwi na sa Earth si Gardner and during that time, gustong-gusto niya nang makilala yung tatay niya kaya naman tinulungan siya ni Tulsa upang hanapin ang tatay niya. Kaya lang bilang hindi sanay sa atmosphere sa Earth si Gardner and mayroon din siyang sakit, I think? So ayun, nagkaroon ng problema..

Di ko na lang siya pinansin at nakikinig na lang Maya-maya pa ay natapos na din yung simba. At unti-unti ding naglalabasan ang mga tao. Saktong alas dose ng tanghali natapos ang misa. Ayan drama pa kasi di na tuloy nakakinig ng mabuti ayytttt. Medyo wala ng tao nang tumayo ang mom and dad ni Kyle. At lumapit ito sa pari at may inabot na puting sobre don.

This one's one of my favorite subject kaya di ako na bored. Seconds turns to minutes and minutes turns to hours and it's finally lunch break. "Okay, goodbye students." Our last subject teacher for the morning, said. "Goodbye, Miss Lucero." We shouted back. "Have a good lunch!" And miss Lucero exits the room. "Finally!" I heard Larriel exclaimed at pasalampak na umupo sa kanyang upuan para mag-ligpit ng gamit. "I'm already hungry."