Learn The Hard Way Novels & Stories

“You’re really calm about this.” Ngumiti ako ngunit walang bakas ng kahinaan. “I learned the hard way,” sagot ko. “When people want to see you fall, the best revenge is to stand taller.”

Chapter Twelve “Make me hard.” Namilog ang mga mata ko at bahagyang napanganga. Natigil ako at nagproseso pa sa isip ko ang mga salita na sinabi niya. “A-ano po?” pag-ulit ko ng tanong. Gusto kong iklaro, baka mali lang ang pagkakarinig ko. “F*ck. How can I explain this sh*t?” namomroblemang tanong niya sa sarili at napahawak sa kanyang noo.

I-aannounce ba yon sa buong kumpanya na: ANG JANITRESS DITO AY COLLEGE GRADUATE tapos ay tataas na ang sales nila? Hindi naman nag-aaral para lang sa papel na yon. Oo, importante yon kaso mas importante ang may natutunan. Sabi nga sa nabasa ko: DON'T COMPARE EDUCATION TO LEARNING. Tama. Dahil may mga tao ngang kayang makagraduate ng may PhD pa pero nananatili pa rin namang tanga.

Inirapan ko pa siya. HINDI naging maayos ang aking pamumuhay at hindi naging maganda ang bawat araw ko. Sapilitan akong nag trabaho sa kumpanya ng kapatid ni dad para ipakita sa kanya na nagbago na ako. Hindi na uulit sa nagawang kasalanan at hindi pinagsisihan ang aking nagawa, hindi pa rin ako natuto. Hindi kasi titigil sa isang bagay hangga’t hindi pa tayo natututo. It will keeps on happening and we’re doing it multiple times until we don’t realized the lesson. Mia’s translate.

Natagalan ako sa pagsagot, hindi ko kasi alam paano ko sisimulan at kung ano yung sasabihin ko. "Mahirap, sobrang hirap ng buhay ko roon sakanila. Lumaki ako na naiinggit sa mga pinsan ko, lumaki ako na may hinanakit sa mga magulang ko, lumaki ako na puro sakit," panimula ko. "Bata palang ako ay ako na yung gumagawa ng paraan sa lahat. Oo, pinapaaral nila ako pero madaming kapalit iyon. Unang-una na yung halos lahat ng iuutos nila dapat gawin mo, magtrabaho sa gawaing bahay at magtrabaho para rin sa sarili ko," "What do you mean by that?"

“Master Hara, tandaan mo ang sinabi mo, ha. Huwag mo na ulit hayaang mapaikot ka. 'Wag mo na ring hayaan ang sarili mong tapakan nila.” “Hindi na ako ganun. I've learned my lessons the hard way." "Well, some lessons are meant to be learned the hard way." Nagkatinginan sila at ngumiti. Tiwalang-tiwala siyang sinabi nito sabay bigay ng isa pang dokumento kay Vern. “Putulin mo na rin ang department na ’yan!” "Sige na nga.”

“Because in my world… you either break or learn to bite back.” As the city skyline rose ahead of them, Isla realized this marriage wasn’t just survival anymore—it was war. And she was done playing defenseless.

" It's simple but malalim ang ibig sabihin. Can you explain Ayeka? Pagtatanong ni Prof. sa akin habang nakatingin ito sa akin. "Based on my philosophy learn by doing, sa lahat ng ginagawa natin may natutunan tayo. Tama man o mali nagiging learn natin ito na maaari nating gawin ulit sa susunod upang hindi magkamali. Ito ay nag re-reflect sa ating mga ginagawa kung may natutuhan tayo. Maaari nating i-apply ang mga learnings natin by doing natin. " Mahabang paliwanag ko sa kanila sabay umupo na ako.

At tumalikod ang lalaki at naglakad deritso ng pinto. " Pag-isipan mong mabuti kong ani ang magiging desisyon mo.” Dagdag pa niya at isinarado na ang pinto. Naiwan naman si Aki sa loob ng kwarto at tulala. Hindi niya alam kung ano ang isasagot niya sa offer ni Mr. Forteros, ngunit ang tanging klaro lang sa kaniyang isipan ngayon ay malaki ang kaniyang pagkakasala sa pamilyang Forteros. Malaking danyos at dagok sa pamilya nila ang nangyarinh aksidente at alam niyang kailangan niya itong bayaran. Ngunit natanong rin niya sa kaniyang sarili kung sa paanong paraan niya ito babayaran? Kung dadaan man sa due process, siguradong masisira ang lahat ng kaniyang pinaghirapan lalo na ang kaniyang na di

puro na lang sana. Araw-araw akong umiiyak sa tuwing naiisip ko siya. Why does some lessons have to learned the hard way? Kelangan ba talagang masaktan bago matuto? Why life is so unfair? Naging mabuti naman akong anak. Naging mabutin naman akong kaibigan at higit sa lahat naging mabuti naman akong tao. Hanggang kailan ako magiging ganito? Hanggang kailan ako magtitiis bago mawala ang sakit dito sa puso ko?