Learned To Be Alone Quotes の小説・ストーリー

Mukhang madami na itong nainom. “I love being alone. Matagal na akong nag-iisa at walang kasama hanggang masanay na ako. Kaya huwag kang mahihiyang basta na lang huwag magpakita sa akin lalo at may bago ka ng kaibigan. Masaya na akong makita kang masaya.” “Hindi ka na mag-iisa. Nandito ako.” “Ikaw ang ayokong makitang mag-isa. Kailangang mauwi sa kasalan ang ka-date mo ngayon. Maganda si Juliana at mukhang mabait. Makakapagsimula ka na ng bago mong pamilya.”

bulalas ni Rosette na ikinatahimik nilang lahat. "Love.." "Tama naman si Miriam, e. Hindi na ako belong dito. Kaya aalis na ako at ipagpapatuloy ko ang pangarap kong mag-isa, hindi man sa ngayon but I can shine alone," maluha-luhang sabi ni Rosette sa kanila. At isang bagay lang din ang na-realize ni Rosette, na pagdating sa pangarap, ay walang karerahan, ngunit may oras na para sa'yo at iyon ay ang tagumpay.

“It’s the only one I know.” “But do you like it?” Saglit siyang nag-alinlangan, at parang may bitak sa kumpiyansa niya. “It has its moments.” Tinitigan niya ako, at sa unang pagkakataon, ramdam kong totoo ang tingin niya. “But it can be… lonely.” Lonely. Yun ang huling salitang inaasahan kong maririnig mula sa isang tulad niya. Someone who seemed to have everything.

Bumalik ang tingin ko sa pinanggalingan niya. Lumingon din siya sa tiningnan ko. “I mean, they’re busy,” sabi niya, saka humarap sa akin. “Uh… Okay.” “Bakit nag-iisa ka lang?” he asked na parang nagtataka. “Being alone is a good way to have some peace of mind,” I said while sipping some wine. “Yeah, I agree. But you are too beautiful to be alone in this bar.” “Do I have to thank you because you’re here to accompany me? Anyway, you’re too handsome to be alone too,” pilya kong sagot.

sabi niya, malamig. Parang may kutsilyong dumaan sa lalamunan ko. “Diana,” bulong ko. “Louder.” “Diana.” “Again.” “Diana.” “Again.” Paulit-ulit. Hanggang sa parang hindi na pangalan, kundi tunog na lang. Hanggang sa parang wala nang saysay. “Good,” sabi niya. “Now listen.” Tumigil siya. Tahimik. “Every time you feel alone,” patuloy niya, “you will remember this room. Every time you think of escape, you will remember your returns.”

“Nag-matured ka ng slight.” Napasimangot si Wade at pasimpleng umirap. “Living alone isn’t easy, Ate Amber. I am still young and learning. And while growing up, I realized… may mga bagay pala talaga na kailangan mong harapin nang mag-isa. And yep, I am mature.” Napangiti si Amber. “Hugot ah,” pagbibiro niya, trying to lighten up the weight of the atmosphere.

I sent one last message to her, “You’re not alone.” —

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Maybe it was the fact na kahit suplado siya, I didn’t feel so alone today. ---

Damn, I feel like I'm dying. Sobrang pangit ng pakiramdam ko. Sumasabay pa yung paligid, sobrang tahimik na ngayon. Anong ibig niyang sabihin doon sa huli niyang sinabi? "You should not drink when you're alone, you can't handle yourself," aniya pagtapos ng ilang minutong katahimikan. Ngumuso ako, nanatili ang mga mata ko sa aking kamay na naglalaro sa aking hita.