Learned To Be Alone Quotes Novels & Stories

bulong ko sa kaniya. Ngunit kahit anong mangyari ay hindi ko pinagsisihan ang aking naging desisyon na pinili kong mabuhay nang mag isa. Dahil sigurado ako na kung humingi ako nang tulong sa kanila ay hanggang ngayon ay umiiyak pa rin ako sa mga bisig nila at patuloy pa ring umaasa sa kanila. Tama lang ang naging desisyon ko kasi natuto akong mabuhay nang mag isa, natuto akong maghanap nang mga bagay na kailan ko para makapag patuloy ako sa aking buhay. I think God makes my life like this so I can learn my lesson. I won't grow if I depend on others, I will not grow if I stay in my comfort zone.

sabi niya. Napailing ako. “Sanay na ako,” sagot ko. “Stop saying that,” mariin niyang sabi. “Hindi ka sanay. You just learned how to survive.” Natigilan ako. Hindi ko alam kung bakit jpero tumama yun. “Same difference,” mahina kong sagot. Umiling siya. “It’s not,” sabi niya. “Because surviving alone doesn’t mean you have to stay alone.”

Biglang bumangon ang galit sa puso ko. " You deserve to be alone. Me too. W- we both deserve to be alone without any happiness in life. " Sabi ko sabay takbo pa taas habang parang gripo ang luha na kumakawala sa akin. isang desisyon ang marapat na gawin para muling makapag-simula.

“I don't want you alone, Caress.” "Sanay naman akong mag-isa. Kaya ko namang mag-isa." Sinalubong ko ang tingin niya. His eyes… they were serious again. Naramdaman ko ang unti-unting pagbilis ng tibok ng puso ko. "But not when you're sick, Caress," he answered in a gentle voice. "You need someone beside you." He sighed as he kept on looking at me. “You know, I read that one of the loneliest things one ever experienced is to go to the hospital alone. And I don't want you to experience that."

Ginawang katatawanan, sinumpa, binash at iba-ibang mga malalaswang salita ang nagkalat. I suffer alone. Mas pinili kong mag suffer na ako lang mag-isa. Mas pinili kong tiisin na ako lang mag-isa. Ako ang nadawit. Then I must solve this alone. Naalala ko pa nga, sa ilang sigundo na nagka-ganon ako, ako lang mismo ang bumangon sa sarili ko. Ilang minuto pa akong nabugbog bago natulungan ng iba. At hindi lang iyon, may lagnat pa akong nararamdaman no'n.

Napangisi naman niya sa sinabi ko. “I beg to disagree with that. Maybe sometimes it is good to be nobody but it is also happy to be somebody. Sinasabi mo na ang pagiging mag-isa ay hindi malungkot. But maybe you think that you are just avoiding something or fearing something that is why you always want to be alone.” Natahimik ako sa sinabi niya. Bakit pakiramdam ko tungkol sa akin ang sinasabi niya?

“Sa panahon ngayon… Kaya nang mabuhay ng tao ng mag-isa. Lagi mong tandaan iyan.” Hindi maikakaila ni Alex ang sinabi ng kaibigan. Totoong kaya niyang mamuhay ng siya lamang at walang iba. Umalis siya at namuhay ng mag-isa sa ibang lugar ng di siya kasama, at masaya siya rito.

"It's like I'm a cracked tiles that are forced to be placed on tiles that are intact." "Umaalis silang tatlo ng walang ako, magkakasama silang tatlo ng wala ako pero nandyan sila kapag ako na ang kailangan nila." I said coldly, bitter in the tongue while saying those words. Napahilamos ako ng mukha at nag isip ng maaring gawin. Maybe, it's time for me to stay away, maybe it's time for me to think about myself. There's no other people who would be with me in the end. There's no forever because you will die alone.

Hindi ko naman ginagawa iyon para sa atensyon ng ibang tao. Besides, there’s really peace in being alone. Hindi ka rin madaling ma-disappoint dahil okay ka na sa sarili mo. You don’t need anyone to please you. You’re happy and content with yourself. Kaya bakit niya sasabihin na masiyado kong iniisip ang opinyon ng iba? I only care about it if it's affecting me in a negative way at lalo na kung wala namang katotohanan! Kung hindi naman gano'n ay wala akong pakialam!

I don't know what to say because his words hit me like a knife. I hate to admit it, but he's right. I need someone to be with right now and tells me that everything will be okay. Siguro kung dati lang nangyari 'to ay kakayanin ko naman kahit mag-isa lang ako. But right now, I'm not used to being alone anymore. ''Pathetic.'' Napaangat ako ng tingin sa kanya nang bigla na naman siyang nagsalita. Pabulong lang 'yon. Pero sapat na para marinig ko.