Leftovers 소설 & 이야기

May adobong manok, mayroon ring Lechon manok, may fried chicken, tilapya at may pinakbet rin. "Isn't the food to much? Dalawa lang tayo pero ang rami-raming pagkain." Pagtatanong ko habang nilalagyan n'ya ng kanin ang aking plato. Luminga-linga rin ako para maghanap ng katulong para pasabayin sa amin sa pagkain. "Don't worry about it. Lahat naman ng sobra ay nilalagay sa ref para may maiuwi ang mga katulong sa pamilya nila dahil ang iba ay hindi naman stay in dito." Sagot ni Trevan sa tanong ko.

Ano kaya ang pwedeng ulamin ngayon? "Tama, nay natitira pa pala akong ulam kagabi." And I immediately opened my refrigerator and saw my leftover from yesterday's dinner. Karekare 'to. Nasanay kasi akong may kasama kaya napaparami ang luto ko kaya ayan tuloy, nahihirapan akong ubusin.

Limang malalaking supot na punong-puno ng iba't-ibang mga pagkain na nasa mga Tupperware. "Thanks, man." Tapik niya sa balikat ng kaibigan. "Happy birthday ulit. Next time na iyong regalo ko." Sumimangot si Rem. "Hayaan mo na ang rega-regalo na iyan. Basta ibalik mo ang mga Tupperwares ko." Tawa lang ang isinagot niya. Him and his weird fascinations over kitchenwares.

“May dala akong pagkain. Ayoko nang lumabas para kumain.” “‘Wag mong sabihing leftovers pa iyan kagabi?” Bahagyang ngumisi si Lance at sinadya niyang hinaan ang boses. “Xeline, napakaganda mong babae. Hindi ka dapat kumakain ng tirang pagkain…”

“Kumain ka na ba? Marami pang pagkain dito na hindi nagalaw.” “Xavier won't eat leftovers,” singit ni Maeve sa sinabi ni Serena. “Ah? Pero kinakain ni Kevin ang hindi ko nauubos na pagkain.” Iyon naman talaga ang nangyayari kapag hindi maubos ni Serena ang pagkain. Minsan, sa mismong plato niya pa kumakain si Kevin. Si Maeve ang hindi kaagad nakapagsalita dahil hindi nito inaasahan ang narinig.

Ang sa akin ay bakit ipapauwi niya samantalang hindi pa kumakain si Dominic. "Dominic doesn't want leftover food. Kapag gutom siya, ilulutuan ko na lang siya..." sagot niya Napangiti ako. Pero ngiting may pait sa loob ng aking bibig. Ayaw ni Dominic ng leftover? Bakit parang pakiramdam ko ay ako ang leftover na iyon. God! My insecurities kick in again! "Kumain ka pa, Tasya. Maraming pagkain na nakahanda..." untag sa akin ni Trisha.

“May tira naman tayong pagkain dito. Ipapabalot ko na lang.” Tiningnan ni Hivo ang mga tira-tirang pagkain sa mesa. Kahit sinong magkita noon ay tiyak na hindi na iyon kakainin at pamihadong mawawalan ng ganang kumain. Bakas sa kaniyang mukha ang pandidiri. “Mommy, I don’t think that it’s a good idea. Look at those leftovers. May card naman po kayo mommy. Bilhan na lang po natin sila ng pagkain nila,” nakangiting sambit niya.

“Paano ka tumitira mag-isa dito? Hinihintay mo bang mabulok itong mga pagkain sa fridge bago mo kainin? Nag-iinit ka lang ng mga tirang pagkain araw-araw, at ayaw mo pa rin na itapon ito kahit ilang araw ng nandito? “Hindi naman sa wala kang pera. Magkano ba ang mga ingredients para makapagluto ka? Alam mo ba na panis na ang mga leftovers na ‘to? Hindi na ito fresh at hindi na rin pwede kainin pero ayaw mo pa rin na itapon. Anong plano mong gawin sa kanila?” Walang sinabi si Brandon, naging malungkot ang ekspresyon.

Ilang beses ng nadelay ang pagkain ko. "Tapos na ako, pero samahan na lang kita. Makikipagkuwentohan pa ako sayo." Sagot naman nito sa akin at nauna na ito sa akin patungo sa kusina. "Wow! Ang aga, pero may pasta na! Pagkain niyo ito kagabi no?" Napakagat labi naman ako. "Ahm...oo, leftovers namin kagabi. Sayang naman kung itatapon lang."

Ni hindi na siya nilingon, basta na lang lumabas ng pinto. Imbis na mainis ay nagdiwang pa siya. Ma-e-enjoy niya ang pagkain ng sopas. Para nga siyang patay gutom sa pagmamadaling maubos iyon. Pati juice niya ay naubos. Pero tingin niya ay kulang pa ang nakain niya. Nagpabalik-balik ang tingin niya sa pinto at sa mangkok. Ang sabi lang ni Levi ay tawagin ito kapag tapos na siya. Paano iyon? Gusto pa niya ng sopas.