Leftovers นิยาย & เรื่องราว

Umorder din si Kent ng pizza and croissant dahil paborito raw ng unico ijo niya. Sa dami ng inorder ni Kent hirap na rin kami ubusin. At dahil si Kent ang pinapaubos ko ng tira, siya nalang ang kumakain ngayon. "Napakadami naman kasi ng inorder mo, ayan. 'Di pa naman uso ang takeout dito ng leftovers." Tumulong nalang din ako sa pag-ubos dahil sayang kapag iniwan lang namin 'to. Hindi nalang ako kakain mamayang gabi para bawas calories. Exercise pa 'ko, baboy naman kumain.

Hindi naman din niya malalaman kung kinain ko ba o hindi. I close my eyes and inhale the aroma of adobong baboy na sigurado akong manamis-namis. Nang buksan ko ang mga mata ko ay napangiti ako habang tinitingnan ang saucey adobo. Kumuha na ako ng plato saka sumandok ng kunting kanin mula sa rice cooker. Leftover pa ito mula kagabi. And this is gonna be tasty. Pumuwesto na ako sa harap ng mesa saka kumuha na ng kunting sauce doon at laman na sobrang lambot.

Teka nga— ano nga pala iluluto ko? Naglakad ako sa fridge at doon naghalungkat. Meron naman laman ang ref niya— canned beers, cokes, may green grapes, leftover pizza na dalawang slice na lang, cheese na kalahati na, mga hindi ko alam na naka-bote. Sa freezer naman, wala kahit na ano. In short, walang matinong pagkain. Dito siya palpak. Maganda nga ang bahay, magugutom ka naman. Tsk!

"Oh, I see. Dapat pala ay magpasalamat pa ako." "You're welcome." Hindi nito pinansin ang sinabi ni Faith. "Almost all restaurants has takeaway boxes. Kung mayroon mang leftovers ang mga kumakain, they can bring it home." "Nakakahiya sa pamilya mo kung mag-uuwi ka sa kanila nang mga tira-tira." "They would love it. Basta galing sa akin. Siguradong matutuwa pa sila." "So, nag-order ka nang marami para may maiuwi ka?"

Marurumi ang lahat ng gamit-pangkusina dulot ng matagal na hindi pagkakagamit sa mga iyon. Napabuntong-hininga na lamang siya. Bumalik siya sa van at kinuha ang kanyang thermos, isang malaking plastic box at ang maliit na icebox. May laman pang mainit na tubig ang thermos. May frozen meatloaf si Chin-chin sa icebox na pabaon pa ni Jhaz. May tinapay pa rin sila sa isa pang plastic box. Makakagawa pa siya ng isang maayos na merienda sa pamamagitan ng mga iyon.

"…tender and juicy." Tangina, gusto ko siyang buhusan ng alak. Pero gusto ko rin siyang halikan. Ang gulo. Pigilan niyo ako, hahalikan ko ‘to. Iris scoffed. "Wow, Dominic. Didn’t know you liked… leftovers."

Sad nito saka umakyat na ng hagdan kasama si Lilo. Bumagsak naman ang balikat ni Donovan pero dahil gusto niyang maging mabuting asawa ay binuhat niya papuntang kitchen yung mga pinamili ni Lucil saka isa-isang inilagay sa pantry yung mga canned goods, biscuits, at pasta. Inilagay naman nito sa freezer yung mga frozen goods like chiken, pork, at beef, pati na rin yung mga hotdogs, chiken nuggets, at iba pang sausages. Sa fridge naman yung mga favorite drinks nina Lucil at Lilo saka yung fruits and vegetables.

Akala ko ang sinabi ni Dylan na walang gana ay dahilan lang, pero nang makita ko ang basurahan na puno ng halos hindi nagagalaw na pagkain, na-realize kong hindi siya nagsisinungaling. Ang aming refrigerator ay laging nire-restock dalawang beses sa isang linggo ng aming mga paboritong pagkain. Tuwing weekend, kadalasan ay pinapauwi ko ang housekeeper na may dalang leftovers. Dahil wala ako sa bahay ngayong araw, hindi niya magagawang kumuha ng kahit ano nang walang pahintulot. Puno pa rin ang ref ng mga sangkap, kaya nagdesisyon akong magluto ng beef noodles para sa aming dalawa.

Tahimik lang siyang kumain at bilang ko talaga na dalawang burgers lang ang naubos niya at isang milktea. May lumapit din sa’min na isang waiter para iabot sa’kin ang bill. Bigla akong napalunok nang makita kong humigit kumulang na isang libo ang babayaran ko. Limang daan lang ang mayroon ako sa aking wallet. ‘’Keep the change na lang, boss’’, sabi ni EJ sabay abot ng kanyang pera sa waiter nang makita niyang kulang ang pambayad ko at pinatake out ang mga orders niya

Isang mangkok ng sabaw. Steamed pork ribs. Blanched bok choy. Tomato and egg soup. Simple lang. Hindi mamantika. Hindi rin marangya. At halatang hindi pa halos nagagalaw. Napakunot ang noo ni Caprice. Leftovers? Sa galing magluto ni Ethan, kaya niyang maghanda ng ganitong klaseng pagkain sa loob lang ng isang oras. Pero kung talagang tira lang ito… bakit parang bagong luto?