Letter Later Novels & Stories

Paalala nito. ........ Kenjie POV "Sir,anong ginagawa niyo rito?" Takang tanong ko kay Mr.Quinto ng makita ko siya sa parking lot mukhang inaabangan niya ang pagdating ko. "Mag usap tayong dalawa." Sabi pa nito. "Tungkol ho saan?" Tanong ko. "Recently,napag alaman ko, na nagpadala ka ng email sa akin,at hindi ko yun nabasa dahil kong may sinumang nagbura nun." Sabi pa nito bago itinuro ang sasakyan.

“Salamat.” Sa open grounds, ilang oras bago mag-dismissal, may mga estudyanteng nag-set up ng isang bulletin board. Malapit ito sa covered walk kung saan madalas dumaan ang lahat ng guro at staff. Sa itaas ng board, may nakalagay: “Letters We Never Got to Say: Messages for the People Who Stayed.” At sa ibaba noon, may mga sulat mula sa iba’t ibang batch:

Laglag ang panga, naibaba niya ang cellphone na pinandidilatan na niya. Pinanginig ng subject ng letter ang mga kalamnan niya. Email from: legal@regaliaindiefilm.com Subject: CEASE AND DESIST-COPYRIGHT INFRINGEMENT What the hell? Anong ginawa ng kapatid niya? Bakit may demand letter siya from Regalia?

Nang masiguro kong mag-isa na ako, dahan-dahan kong binuksan ang sobre. Nakalagay sa loob ay isang card. Handmade. Hindi printed. Gamit ang ballpen, drawing, at halatang pinaghirapang sulat. "Dear Calista, Wala akong ibang gusto kundi mapangiti ka. Kung may oras ka mamaya, 7:30 PM — I’d like to have dinner with you. Just you and me. — Levi." Napahawak ako sa dibdib ko. Dinner? Bigla akong kinabahan. Bigla ring kinilig. Pero kasabay no’n, may bahagyang kaba rin sa dibdib ko. Bakit parang totoo na talaga ‘to?

“Ano ba ang laman ng sulat na hindi ko tinanggap noon?” Biglang tumahimik si Theo. Hindi agad ito sumagot. Tumitig lamang sa kape. “Expired na.” Kumunot ang noo niya. “Letters don’t expire.” Ngumiti ito nang bahagya. “Matagal na iyon, Fiona.” “Hindi mo sinagot ang tanong ko.” “You rejected it before.” “I know.” “So bakit mahalaga ngayon?” Dahan-dahang ibinaba ni Fiona ang tinidor.

Kung ano-ano na lang namumutawi sa kanyang bibig. “I gave you that fvcking flowers pero tinabi mo lang? Instead na sa akin ang nasa tabi ng bag mo, sa dulo mo lang nilagay?” Napaawang ako ng labi sa sinabi niya. Sa kanya pala ‘yon? Letter A kasi nakalagay. Malay ko ba kung sino ang letter A. “S-sorry. Sa ‘yo pala ‘yon.” “Dapat hindi ko na makita ang kanya paglabas ko mamaya,”

There is a letter na nakatambad at nabasa ko because it's huge and bold. "You're gonna die, like how your son died" That is what was written in the letter. "Damn it! Ano bang problema nitong nagpapadala sayo ng mga ganito?! Hindi naman to tulad ng dati, akala ko yung nagpapadala lang sayo ng threats ay may inggit lang sayo but since last month, pa worst ng pa worst ang pinapadala nila at fvck how did they know our address" Luna said.

Marahan niya iyong binuksan. I don't know what your favorite color is anymore. So I asked Lucia what makes your eyes shine the most. She said champagne. I hope she's right. I'll pick you up at seven. Again, no pressure. If you decide not to come, I'll still be grateful that you read my letter. — Alejandro

"O, ano? Ready na ba tayo sa grand opening next week?" "Ready na ready na," sabi ni Lucius. "Pero teka, Kuya," hirit ni Nico habang nakatingin sa signage. "Bakit parang mas malaki 'yung letter 'I' kaysa sa ibang letters? Design ba talaga 'yan?" Natawa si Lucius at tinapik ang likod ni Nico. "Gawa mo 'yan, 'di ba? Sabi mo sa akin, ikaw na ang bahala sa layout."

And Leona just escaped from me. "Velvet." Hindi ako kumibo at nanatiling nakatitig sa kawalan. "Ano kailangan mo?" walang ganang tanong ko sa babaeng pumasok. Hindi ko siya kilala. Sa pagkakaalam ko, right hand siya ni Leona. It means, may dala itong mensahe para sa akin. "May nagpadala po sa inyo." Binigay niya sa 'kin ang isang pirasong papel na nakatiklop nang maayos. I didn't know they still accept letters from outside.