Letter Later Novels & Stories

And Leona just escaped from me. "Velvet." Hindi ako kumibo at nanatiling nakatitig sa kawalan. "Ano kailangan mo?" walang ganang tanong ko sa babaeng pumasok. Hindi ko siya kilala. Sa pagkakaalam ko, right hand siya ni Leona. It means, may dala itong mensahe para sa akin. "May nagpadala po sa inyo." Binigay niya sa 'kin ang isang pirasong papel na nakatiklop nang maayos. I didn't know they still accept letters from outside.

Ang nakalagay sa bawat plato ay tag-iisang letter. Ang nakalagay sa plato ko ay letter 'P' kay mama ay 'R' at kay papa ang 'E' Ang nakalagay sa magkakasunod na nakaupo na daddy ni Adam at asawa nito, mom ni Adam at asawa nito naman ay ang letters G, N, A, N. "Where's the 'T'?" Si Jester na nakatayo sa likod ko. "Uh, yan ang unang plano, bale plan B lang etong malaking cake. Yung letter T ay nasa plato ni Kesler, akala ko kasi dito s'ya uupo."

"I am happy to see you two...happy together, dada." Napangiti si Lara sa sandaling iyon, hindi siya makapaniwala na buong puso na siyang tinatanggap ni Coleen as part of their family. May kinuha pa itong papel saka ibinigay kay Lara. It was the letter na pinabigay noon ni Leon sa kaniya, pero hindi nito nabasa. "What is this?" "Basahin mo po, iyan po ang magbabalik ng memory ninyo..."

Patayo na sana ito pero pinigilan yung sarili, yayakapin niya ba dapat ako? "About dun sa letter" Pag uumpisa ko kesa naman kung saan kami mapunta na usapan. "Are you in a hurry?" Tanong nito. "Kinda yes" Kumunot ang noo nito "With Fraizer?" Tinaasan ko siya ng kilay para kasing nagseselos yung tono ng boses niya "Y-yes?" Nag aalinlangan na sagot ko. Inilabas ni Zach yung papel ng company namin "Here. It's all yours."

Nilagyan ko rin ng iba't ibang sticker. Hindi na mawala wala ang ngiti sa labi ko habang ginagawa yun. Sinimulan kong isulat ang salitang LEON. Kasunod ay isang drawing na hugis puso. Isusunod ko rin sana ang pangalan ko nang biglang may humablot ng card sakin nung letter C pa lang ang naisusulat ko. “What’s this?” Paglingon ko, nakita ko si Karla. Nakataas ang kilay nito habang tinitingnan yun.

Hindi ba ito aware na walang middle initial ang kambal? "Thank you for your concern, but I don't think we need it," malamig niyang tugon bago tumalikod. Nagsasalubong ang kilay niya. Agad niya ring hinalungkat ang cellphone. Nagdalawang isip pa siya kung sasabihin kay Levi ang event pero nagtipa pa rin siya ng mensahe para dito. Sinabi niya lang na bukas na ang event. Pwede itong pumunta kung libre ang araw nito pero hindi siya umaasa. Wala rin naman siyang natanggap na reply mula rito. Binalak niya ngang padalhan ng tawag pero hindi niya tinuloy. Mababasa naman siguro nito ang message niya.

Nag-reply na lang ako sa kanilang dalawa para iparating na ayos lang iyon at maghihintay ako. Lyn: Tash, sure no problem ibibigay ko yung excuse letter mo. Okay ka lang ba? Saan ka pupunta? Take care! Lyn: Miss na rin kita Kael! Uwi ka agad please? "Umalis po pala si Tash, yaya. Tara na po sa baba," anyaya ko sa ginang nang mai-send ang mga mensaheng iyon.

sabi niya. “Galing saan?” “Walang return address po. Pinapirma lang ako.” May maayos na packaging, walang sulat. Pagbukas ko, isang pirasong libro: Letters to the Lost Soul. Sa loob ng unang pahina, may nakaipit na card. > I read this and thought of you. — L Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Natigilan lang ako, tinitigan ‘yung titik na L — simple, pero parang pamilyar ang bigat.

Tumayo ako sa pagkakaupo sa kama para siya ay lapitan, mukha kasing nais niya akong kausapin kaya sa akin lamang siya nakatingin at hindi alintana ang sinasabi ni Lebby sa kaniya. "May sulat ka rito, Aliyah. Nakapangalan sa ‘yo, nakita ko lang sa may likod ng pick-up ni Madam habang naglilinis ako. Baka kasi importante kaya inabot ko na agad sa’yo.” nang marinig ang sinabing iyon ni Jacob ay tipid akong ngumiti sa kaniya at tinanggap ang sobreng inabot niya.

Isinuot niya roon ang kamay, at inilabas ang isang kapirasong papel. "Hi. Before taking good care of others, make sure you take care of yourself too. Don't forget your meal so you have strength to attend your patients." Tumalon ang puso ni Leigh nang makita ang pangalan sa dulo ng notes. "Sincerely yours, Leonardo." At napakaganda ng penmanship ng binata. Higit-higit niya ang hininga habang pinagmamasdan ang maliit na papel na iyon. Pero kahit gaano ito kaliit, malaki naman ang epekto sa kaniyang puso na nawawalan ng pag-asa.