Letter Of Parents นิยาย & เรื่องราว

Napansin nila iyon dahil paulit-ulit nilang sinusulyapan ang rear view mirror. "Mommy, we made greetings card at school today! Our teacher told us to make a letter for our love-ones, so Levy and I made one for you!" Palihim na kinindatan ni Brion si Levy. Agad namang nakuha ni Levy ang nais iparating ng kapatid kaya tumango siya. "Do you want to hear what we wrote for you, Mama?" Alam ni Lunabella na ginagawa lamang ito ng mga anak para pagaanin ang kanyang loob. Kaya naman nakangiti siyang tumango sa mga ito.

Sa loob at nakalagay ang isang bondpaper na nakalagay ang pangalan ko sa taas at sa baba naman noon ang nilalaman ng letter. Sinimulan ko sa umpisa ang pagbabasa. 'Dear Anak, Kung ngayon ay nababasa mo na ito ay siguro na ako na wala na ako sa mundong iyong ginagalawan. Simula nung mamatay ang tatay mo ay madalas ko na sisihin ang sarili ko dahil alam kong kaya ko pa siyang iligtas. At ngayong wala na ako, alam ko at kilala kita, alam kong sinisisi mo ang sarili mo sa pagkawala ko. Hindi ikaw ang dahilan kung bakit ako nawala. Ginusto ko ito Calli. Ginusto ko ito.

Puno ng lambing na sagot ko at kusa ring kinilig sa salitang sinabi. "Say my regards to your family babe. Looking forward to meet them sooner." Ani pa niya kaya natutuwang ibinahagi ko sa kanya na payag na payag na ang mga magulang ko incase pumasok man ako sa isang relasyon. Pero hanggang doon lang dahil hindi ko naman pwedeng ipaalam sa kanya na pinaback ground check siya ni daddy.

“Anong ibig mong sabihin?” “I know don’t. I have a hunch that I you are not what this letter is talking about. Ang alam ng lahat, ako ang mommy ni Fairy. Kaya imposibleng may makaalam nito bukod sa ‘tin. And besides, this kind of letter’s been sent to my mother regularly. Bina-block lang ni Dad.” “May nagpapadala rin ng ganitong letters sa mama mo?” “Yeah.” Tumango siya at tipid na ngumiti. “But you don’t have to worry. Tinawagan ko na rin si papa para mag-imbestiga—”

Nabaling na doon ang kanyang mga mata habang palapit ang mga hakbang nito sa kanya. “Kuya, para sa iyo raw ‘to. Nakuha ni Mommy sa mailbox.” lahad nito sa kanya noon na bahagyang humagikhik pa, “Anong taon na pero may gumagawa pa rin pala ng love letter. Ikaw ah? Kanino kaya iyan nanggaling? Curious kaya ako.” “Bakit di mo na lang tinapon—” “Ang sabi ni Daddy ay ibigay ko raw sa’yo. Last week lang ‘to dumating. Buksan mo at basahin bago mo itapon. Yiieeh…”

Alam niya na ang sulat na ito ay kay Robbie, ngunit sina Jens at Zetty ay may pirma rin ng kanilang mga pangalan dito. Ang sulat ay may sinasabi na: Daddy, Mommy, Nakatulog ba kayo nang mahimbing kagabi? Sabi ni Jens ay nakakatakot si Daddy kapag mali ang gising siya, kaya hindi kami naglakas-loob na istorbohin kayo. Umalis na kami para magtungo sa eskwela. Kaya na rin naming bumili ng sarili naming mga almusal, ‘wag kayo mag-alala.

wika ko na naiinis na ang boses. Bigla naman itong natawa. " Coming from you, bratty. Eh, ikaw ba anong ginawa mo dito? Anong ginawa niyo ba dito? Are you out of your mine, hindi mo ba naisip sila tito at tita..." Natigilan ako, oo nga pala. Hindi ko pa natawagan sila mommy at daddy. Pero nag-iwan ako sa kanila ng sulat. " Mom and dad, Gusto ko muna ng space at nasa mabuting kalagayan ako.Don't worry about me, I'm with doctora Trexie." ito iyong nilalaman ng sulat na iniwan ko.

tanging sagot ko at ngumiti. Sunod namin pinuntahan ang kaniyang parents. Nanatili pa rin nakatitig ang kaniyang mommy sa akin na parang pinag-aaralan ang aking mukha. "Hi, mom, dad." Nakipagbeso si Liam sa kaniyang parents at niyakap ang dalawa. "It's been awhile, mom, dad." Aniya bago kumalas sa pagkayakap. Nagbeso rin ako sa parents niya kahit na kinakabahan at para akong hinihila pababa sa bawat titig ng iba pa nilang mga kasama.

Pagdating namin ni papa sa school ay bago pa sila pumasok ay bumaba ako sa jeep at ako na ang naghatid sa kambal sa labas ng gate. “See you later, mag-iingat po kayo lahat. Tell Lola mama na thank sa baon namin for lunch and tell Lolo papa na thank you sa paghatid sa amin sa school and sa'yo mama dahil kahit busy ka sa work niyo po you have time for us. Thank you po and I love you so much." Aww my baby boy Maynard and his sweet words.

"Why? Pwede naman siguro siya sa mga paper works related, 'di ba Tito?" Nagkibit-balikat si Daddy. "Yes, pero hindi siya binigyan ng position." Naalala ko naman ang mga Emerson. "Dad, tawagan na rin pala natin parents niya para masabi natin ang nangyari." Kumunot ang noo ko nang mabilis na umiling si Daddy. "No, hayaan mo lang. Kami na ng Mommy mo ang bahala."