Letting Me Know In Tagalog Novels & Stories

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

"Sumama ka sa 'kin." Pagak siyang tumawa kahit walang tigil ang pag-agos ng luha niya. "Kasal na ako kay Mael. Sa kanya na mapupunta ang mana," patuyang sabi niya dito. Bumakas ang pagkabigla sa mukha nito. "So, alam mo na pala?" naging blangko ang mukha nito. "O-Oo "

"Tapos na kasi ang birthday ko noong magkakilala tayo kaya hindi mo alam. Sa October 3 kaya lang ay nasa Singapore ako noon. Pag-uwi ko na lang. Okay lang ba?" "Sure! Sure! Mahihindian ba naman kita?! Basta huwag mong kalimutan ang pasalubong ko!" natatawang wika ko. "Oo na! Hindi mo ako matatanggihan dahil guwapo ako!" "Saan banda?! Sa talampakan?" pambabara ko sa kaniya. "Sa lahat!" "Yabang!" Nagtawanan na lang kaming dalawa sa kalokohan namin.

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.

Lalo pa akong ginanahan. Napatingin ako sa cellphone ko ng may nagtext na unknow number. Chineck ko iyon at lalo akong napangiti ng makilala ang nagtext sa akin. Unknown Number: -Ihahatid kita mamaya. Text mo ako kapag tapos ka na sa mga gagawin mo. I love you love. I bit my lip. Ang hirap itago ang ngiti kapag hindi mo talaga mapigilan. Agad akong nagreply.

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

I want to leave right now! Gusto kong itanong sa kanya kung anu ba ako sa kanya? What am I to him? Pero parang alam ko narin naman ang sagot diyan sa tanung nayan. Heto nanaman ang luha ko hindi matigil-tigil. Hanggang sa humagulgol ako ng iyak at dahil gusto kong ibuhos lahat ay kinagat ko ang kamay ko habang pilit kong pinipigilan ang sarili kong umiyak ng umiyak.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Tumingin siya sa akin na tila ba nagulat sa naging sagot ko. "SIGE NA ALIS KANA" pagtataboy niya ulit "IT IS OKAY WITH YOU?" alanganin kong tanong "BAHALA KA" tanging sagot niya. Yan na naman tayo! Bahala means, either ayaw niya o nagbabanta. "UPO KA DITO" utos niya sa akin sabay turo sa may kama. Nagtataka man ako pero umupo parin ako. Mahirap na at baka mahampas na naman ako ng wala sa oras.

"Susuntukin na talaga kita!" "Go! It's alright. Like Dhen said "Yung ang mga nakikita namin, the rest it depends upon you.", which means, ang nakakaalam ng tunay na nararamdaman is ako, the one who's talking to you right now. Ako 'yon at ngayon sure na ako. . . . I like you." Natahimik siya then tinalikuran niya ako, "Sorry, I don't like you."