Letting Me Know In Tagalog Novelas e Histórias

Pambihira! "I'll leave now, okay? May aasikasuhin pa ako. Thank you talaga." Paalam niya. Tango naman ang naisagot ko. Habang palabas siya ng pinto ay hindi maalis ang ngiti mula sa mga labi niya. Ang saya niya. Sana lahat.

Myca knows how to make her feel better. ***** "Hi! Hope, right?" Bati sa kanya ng guest nilang taga Maynila. "Yes sir, what can I do for you?" She put on a radiant smile sabay bawi ng tingin mula kina Cindy at Rain na magkatulong sa pagbaba ng mga gulay.

Don’t forget to meet me in your dreams. Napaupo ako sa kama. “What the hell!” bulalas ko. Tinitigan ko ang dalawang message sa screen. “Nag-usap ba ang dalawang ’to?!”

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

“Ngunit mayroon akong isang kundisyon, Kaelan.” “Name it,” I said immediately. “Kung gagawin natin ito—kung ako’y magiging ‘asawa’ mo sa harap ng lahat—kailangan mong ipangako sa akin ang isang bagay,” she said firmly in Tagalog. “Huwag kang magtatago ng anumang lihim sa akin na maaaring magdulot ng panganib sa aking pamilya. Anuman ang mga bagay na maaari nating marating, kailangan kong malaman ang totoo. Huwag nang magsalita pa ng mga parang ‘hindi niya alam kung saan siya papasok’ kapag ako ay umaalis.”

Ramdam ko na ang mensahe: “Alam namin.” Napakabilis ng tibok ng puso ko. Hindi ako nagpakita ng takot — ayaw kong makita nila iyon. Umayos ako ng tindig, marahan akong tumango, at tumalikod. Ipinakita kong wala akong ginagawang kakaiba. Na walang dapat pagdudahan. Pero sa loob ko, alam kong nabasag ang katahimikan.

Pinindot niya ang answer button at tinapat sa tainga. "Hello, Gabby," tila nanggagaling sa malalim na balon ang boses ni Miguel. "Bakit?" parang lumundag ang puso niya nang marinig ang boses ng binata. "I really miss you right now. I can’t sleep because it hurts knowing you’re mad at me. Balak ko sanang intayin ka makalabas kanina sa comfortroom pero alam kong galit ka," ang boses ng binata ay nagsusumamo sa kanya.

- "Yan ang hindi ko alam" //////////////////////////////////////////////