Letting Me Know In Tagalog Novels & Stories

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Ngayon ay talagang malaya na ang mga paa at kamay ko, Malaya ko na itong naigagalaw. " Mabuti naman, alam naman ni Lucas kung paano ako kokontakin kaya wag kang mahihiyang matanong o magsabi sa akin kapag may naramdaman kang hindi maganda sa katawan mo." Dagdag pa nito. Muli, ako ay tumango dito.

Eriez at nasuntok ko siya. “Juliusoo!”Si Sya. “Diyos ko po.” “Ayan. Sapat na sigurong malaman niyo ang sagot ko.” Napatalikod ako at nagmadaling tinungo ang silid ko. Nilock ko ang pinto. Sa sobrang inis na ako lalo nga sa sarili ko. Kailan ba nila ako lulubayan. @ Death Wish Hi Everyone! You may also follow my other Tagalog ang English Books!

Hihintayin kita. From: Gabriel OK. Mayroon bang problema kung bakit bigla kang napa-text na magkita tayo? Akala ko nasa province ka ngayon. From: Hannah Basta, Luke. Mayroon lang tayo pag-uusapan. Malalaman mo rin. Matapos ang kanilang usapan ay kaagad nagpaalam si Gabriel sa mga kasama na may pupuntahan lang siya saglit. "Sige, Boss kami na lang muna bahala sa kanila," sagot ni Alfred.

Hindi naman ako nakaimik "Don't worry! Halos pareho lang naman tayo ng sitwasyon! Actually, ang alam nila Mommy at Daddy nasa US ako at nag-aaral! Hindi nila alam na nandito lang ako sa PInas at tahimik na namumuhay habang hinahabol ko ang lalaking gusto ko!" nakangiti niyang sagot sa akin

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Magkakaroon na rin ako ng pangtawag kay inay pag nagkataon" "Hey, hindi naman iyon big deal para matuwa ka ng ganyan" natatawa niyang wika. "Anyway, wait lang ha? Lalabas lang ako, nakalimutan ko kasing umihi eh" Excited na ako sa magiging cellphone ko!

"Makanda ka." Ano raw? "Dude, it's 'maganda'" Nagulat ako bigla dahil nakakatuwang kahit medyo may accent ang tagalog nya ay may alam pala syang tagalog word! Parang batang nanggigilalas na tiningnan ko sila. "You know that word?" "Yes. It means beautiful, right?" "Yes it is!" "We've been learning Tagalog since yesterday because we think your language is interesting."

Naging matapat na siya. "Hindi ko kailangan ng regalo, ang importante ay naroon ang presensya mo. You know what? I really like you! Kahit na ngayon lang tayo nagkakilala ay alam ko na magiging mabuting magkaibigan tayo," sabi pa nito.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."