روايات وقصص ضمن Librarian Quotes

“I was told to learn more about a certain issue.” Despite providing a vague response, without specifying what exactly should he be studying about according to the king, Jonas didn’t ask further and instead; accompanied him on the way to the library. Once they were there, the librarian was surprised and before she could tell him that she’s willing to have an overtime as long as he’s there, Lucas immediately told her that he would just be borrowing books. “Sigurado po ba kayo, mahal na prinsipe? Pupwede po akong manatili rito hanggang sa matapos kang mag-aral,” alangang tanong ng librarian sa kanya.

Natauhan lang ako nang bumukas ulit ang pinto. “Oh, Ms. Allejo. What are you thinking?” saad ni Ryker nang makapasok ito at pumuwesto sa upuan niya. “Nothing, may inaalala lang.” Napatango ito saka bumaling na sa lamesa niya. “I’ve talked to Ms. Quihado, the Librarian. You have to update the inventory of books in the library,” saad nito saka saglit na tumingin sa akin bago bumalik sa ginagawa niya.

Pagkatapos nito, hinawakan niya ako sa aking kamay at iginiya patungo sa canteen. Tahimik lang din naman akong nagpaubaya. Siguro nga, malaking epekto sa akin ang makita si Lucian ngayung araw. Siya pala ang nag sponsor para maipatayo ang library. Philanthropist ba siya na kahit dito sa probensya nakarating siya? Sa sobrang gulo ng isipan ko, hindi ko na nga namalayan pa na nakarating na kami ng canteen. Kaagad na bumili ng tubig si Ruby at ilang mga snacks.

Halata naman na pinagbibigyan niya ako. “I have my own sugar here. Now I answered your question, leave.” Napanguso ako at saka dali-daling lumabas para siyang isang strict librarian. Ano pa kaya ang ipapakita niyang attitude sa akin? Hmp!

panunukso ni Yves sa akin. "Hindi ko nga maalala, okay?" Medyo napalakas ang boses ko kaya sinita ako ng librarian. Nahihiyang hinila ko palabas ng library ko na hindi pa rin nawawala ang mapanuksong ngiti sa kanyang mga labi. Next time kapag malasing ako ay siguraduhin kong maaalala ko na ang nangyari para hindi ako mapahiya.

palusot ko na parang hindi naman niya pinaniwalaan dahil tinaasan niya lang ako ng kilay. Iniwan ko muna saglit ang bag ko sa may inupuan ko. Isa-isa kong binalik ang mga libro sa pinagkuhanan ko nito, ang hirap naman ibalik! 'Yung space gapiranggot na lang. Kailangan ko pang isiksik ang mga libro sa gilid para magkaspace ito. Kaya naman pala tamad ang ibang students kumuha ng libro, imagine kung gaano kahirap ibalik ang mga ito sa pinaglagyan. Kaya rin siguro masungit ang librarian dahil sila ang nagbabalik nito.

Maraming salamat sa librong hiniram ni Nathan at sa librarian. "Masusunod po. Noted, Chairman."

“Huwag niyo ho sabihin na naniniwala pa rin kayo sa ginawang kwento ng dalawang iyon at gusto niyong iyon ang aminin ko?” Natawa si Liberty nang hindi ito sumagot. Hindi siya aamin sa kamaliang hindi niya naman ginawa. Nasa makabagong panahon na sila. Hindi na uso ang pagiging martir. Graduate na siya sa ganoong tagpo. Hindi siya papayag na magtiis kung wala naman siyang kasalanan. “Kung hindi kayo naniniwala, hintayin niyong magising si Lindsay. Ang doktora ang tanungin niyo—”

Hindi ako interesado sa gusto niyang ipakita, lalo na sa kaniya. "Ako ang nag-drawing niyan. Dahil nakita kitang nagbabasa ng libro tungkol sa mga paranormal, alam kong maniniwala ka na nag-eexist ang mga Nayagi—" Naputol ang sinasabi niya nang lumapit ang masungit na librarian at pinagalitan siya dahil sa lakas ng boses niya. Napairap na lang ako at pinagpatuloy ang pagbabasa.

Ang sakit lang sa parte ng kaibigan niya. "Tanging advice ko lang sayo as your friend, like what you've told me. Stick to your goal, reach your dream and never give up, ignored all those nonsense feelings even though how hard it is," niyakap ni Lyn ang lumuluhang kaibigan. *** Nasa library room si Lily ng mansion. Kumuha siya ng ladder para kunin ang librong nais niyang basahin. Dahan-dahan siyang umakyat doon, napangiti pa siya ng makuha ang libro. Entitled: Educated by: Tara Westover.