Librarian Quotes Novels & Stories

Opisina at library na yata ito. "Lolo, library na po ba ito? Pwede kaya makahiram ng pocketbook dito?" tanong ko. Napatingin sa akin si Harisson at bumulong, "Walang pocketbook dito, Mahal." Ngayon lang nag-sink in sa utak ko na hindi pocketbook ang mga binabasa ng mga mayayaman. Pang-simpleng tao lang pala ang nagbabasa ng mga pocketbook. Minsan nakikita ko sa palengke, ang iba pinapasa-swap.

Parang malapit na siyang mamatay. Nagpakilala ang matanda, “Ako ang librarian ng Mount Nothingness, si Quaiel Lexington. Ang tungkulin ko ay bantayan ang kwarto ng silid aklatan, kaya hindi ako nakaalis upang batiin ka. Patawarin mo sana ako, Your Holiness.” Hindi lumuhod si Quaiel kay James. Sa halip, bahagya siyang yumuko bilang paggalang.

"Ano ba kasing kukunin mong libro? Alam mo namang hindi na ginagamit 'tong hagdanan pero kinuha mo parin!" "Teka lang, nanay ba kita? Bakit ka ba nanenermon ha?" bulyaw ko sa kaniya paraan para makaagaw kami ng atensyon sa ibang estudyante na nag - aaral doon at agad ring kaming nilapitan ng librarian at pinagsabihan na huwag mag - ingay at pinapabalik ang hagdanan sa dati nitong kalalagyan ay pinagtulungan naming buhatin ni Jester iyon.

pinagsabihan ko na siya bago pa kami mahuli ng matandang librarian na nagkikwentuhan. "Wala naman ang bruha," tukoy niya sa librarian. Hindi ko na siya sinagot dahil hahaba lang ang usapan namin. Itinuloy ko na ang pagbabasa at nag-take note ako sa aking kuwaderno nang bigla niya akong kinalabit. "Tammy, gosh, Tammy, papunta rito iyong gwapo na senior." Aligaga siya habang sinasabi iyon.

Sagot ko kahit nakatingin lang sa libro, he ate in front of me. "Bakit dito ka sa library kumakain?" Tanong ko. "Hindi mo ba alam na no foods allowed dito?" Tanong ko, inilagay nya ang daliri nya sa labi nya to shut me up. "Nakalimutan mo rin ba na nasa library ka? bawal maingay." Sagot nya, inirapan ko sya at hindi na pinansin pa, sya rin naman ang mapapagalitan dyan pag nalaman ni ate librarian pero agad na napakunot ang noo ko matapos makita si ate librarian na nakatingin lang kay Azriel habang kumakain.

Why would she call me anyway? Nabalik ako sa sarili ng narinig ko na sumigaw ang librarian. "Hindi mo ba sasagutin yan? Kung wala kang balak sagutin yan lumabas ka na dito at nakakaistorbo ka!" she madly said.

Well, literally nag-chi-chismisan nga talaga kami, yun nga lang ay sarili ko ang topic. Noon ko lang napansing wala na palang ganong tao kaya pala kami nalang ang pinag-iinitan nong librarian. Nang makasiguro akong walang nakakapansin sa amin at abala sa ibang bagay iyong matanda ay dumukwang na rin ako sa kanila saka nagsalita nang pabulong.

pautal-utal kong paalam sa kaniya. “Iho ibalik mo yung librong kinuha mo!!” rinig kong saad ng librarian sa akin bago ako tuluyang lumabas sa silid-aklatan. “Aiden, ano bang iniisip mo! Nasisiraan ka na ba” sabi ko sa aking sarili.

tanong nito, i was shock Pano nya nalaman yun "How did you know" gulag na sabi ko, ngumiti lang ng nakakaloko ang gago "Madaming bubuyog dyan sa tabi tabi oh" Tumatawang ani nito tsk "Wala yun, tara na nga" inis na sabi ko saka nauna nang maglakad palabas ng library, "Hintayin no kami" pasigaw na ani nito, agad naman syang pinagalitan ng librarian pfft buti nga

naiusal niya nalang bago dali-daling nagtungo sa library. Gaya ng kanyang inaasahan ay maraming tao roon ngayon. Nadatnan niyang hindi mapakali ang librarian habang pilit na pinapakiusapan ang mga bagong lipat na estudyante. Pero sadyang mga arogante ang ilan sa kanila kaya walang magawa ang librarian.