Life At The Beach Quotes Novels & Stories

Ah, wonderful life. I want to build a house near the beach para makapag relax din ako. As I was wandering inside the beach house nang makakita ako ng isang gubat. Binalak ko kaagad na puntahan ang gubat na iyon para tignan pero mamaya nalang pagtapos namin kumain. "Babe! Breakfast is ready, bumaba ka na!" I was called right on time.

Manakanaka na lang ang mga tao noon sa beach kasi may band na live na tumutugtog sa kabilang beach resort. Hindi siya nagtakang ibinilin siya ng matanda sa apo nito. Matinik pero napakabait ni Lola Leah at noon pa ay maganda na ang pakitungo sa kanya. Halos lahat ng mga seniors na naging kliyente at kaibigan ng daddy niya noon ay mapagmalasakit. May iilang tinuring siyang parang insekto lang sa hangin pero hindi niya ininda. Hindi iyon issue sa kanya.

Nasa isang beach resort. Nakangiti, walang kaproble-problema, naka-shades, nakasuot ng white linen shirt at shorts. Sa tabi niya, nakasandal si Grace—ang babaeng matagal na niyang naririnig na ipinipilit ni Tyron na “kaibigan lang.” Sa ilalim ng post, nakalagay ang caption: "Sometimes, you need to pause and enjoy life with the ones who truly matter. ☀️🏖 #Grateful #BestCompany"

“Saan mo gustong pumunta?” Napaisip naman ako sandali. Hapon na kaya maraming mas magandang puntahan. Pero dagat agad ang naisip kong puntahan namin. Sa buong buhay ko, hindi ko nakasama si Dad sa kahit anong beach activity. “Beach.” Tipid na sagot ko sa kaniya.

Masyado exhausted and utak ko sa mga nakalipas na araw. I walked and walked. Napunta kahit saan. I went to the nearest bay. I watched the sunset with myself. It is so beautiful. “I wish life is like a sunset, it start peacefully and it end beautifully.” Bulong ko sa sarili ko. “But my... But my life is already ruined in the midway. I can't have a beautiful ending.” Malungkot Kong Saad. Destiny is so cruel to me. So selfish.

Isang araw, nagpasya silang magpunta sa isang beach. Habang nasa beach, nag-enjoy sila sa mga sandali ng paglalaro at tawanan. “Zeke, ang saya-saya dito! Ang ganda ng dagat!” sigaw ni Cearina, habang nagtatakbo sa buhangin. “Oo! Tara, mag-snorkel tayo!” yaya ni Ezekiel, puno ng sigla.

inis paring sabi nito. "HAHAHA! ano kaba? nagsasabi ako ng totoo. Magroroadtrip nga tayo papuntang Beach!" "Beach? eh, mukhang nang aasar kalang eh!" "Im serious." "Ano naman gagawin natin doon? ganitong oras talaga? gabi? napaka-alanganin!" "Ano naman kung gabi? at ano bang ginagawa sa beach? syempre maliligo, magbonfire, magovernight, o kaya magsurfing after night."

"Wow!" I was in an awe on the first three seconds that my eyes landed on the beautiful and tantalizing beach view. It was filled with different people, showing their different sizes just by wearing their comfortable swim wears along with their confidence. The wide peaceful beach and the ray of the light that was touching my skin is one of the evidence that I'm in front of the beach after so how many years.

As for me, I was in board shorts and a tank top layered with an unbuttoned polo shirt, also wearing shades. Naglakad kami sa white sand beach, nag-picture taking sa bawat sulok ng resort, at nagtampisaw sa tubig habang tawa kami nang tawa. Pinapanood ko lang naman siya sa tuwing tumatawa siya, makita ko lang talaga siyang masaya, masaya na din ako, panatag ang kalooban at lahat ng stress ko biglang nawala. May mga stalls sa tabi ng beach na nagtitinda ng souvenirs at shell bracelets. Kumuha siya ng dalawang shell bracelets.

E, 'di magpatuloy sa buhay, kahit wala siya. Ang sarap pakinggan ang mga tawanan nila. Mabuti na lang at dito sa beach naisipan naming mag-celebrate ng kaarawan nila. Sakto naman kasi na walang pasok dahil sabado. Bonding na rin namin 'to, kasi nga, hindi na kami madalas makakalabas dahil mayro'n na kaming bungisngis na baby na inaalagaan.