Light And Shadow Manhwa Novels & Stories

White and black, sa kulay na itim at puti iniugnay ako. Napabangon ako at kinuha ang libro sa bag na hindi ko natapos kanina. Shadow at night is all about vampires fiction, tungkol ito sa pagmamahalan ng dalawang bida. Human and vampire, Sa storya ang babae ay inipre-presenta ang araw at kadiliman naman sa bampira. At dahil sa magkaiba sila tanging eclipes lamang sila pwedeng magkasama at walang kahit sino ang pwedeng gumalaw sa kanila. Dahil ang lalaking bida ay kayang pumatay para sa minamahal niya.

Kung makadikit ay para bang matagal na silang hindi nagkita. Napanganga si Yohan sa kanyang nakita, siya ang karaniwang nag-aalaga kay Shadow. Likas na mabangis at agresibo ang asong iyon. Bukod sa kanya at kay Hendrick, kakaunti lang ang may lakas ng loob na lumapit dito. Napakaraming mababangis na aso sa bakuran, ngunit walang ni isa man ang nangangahas magpakita ng pangil sa harap ni Shadow.

Bihira ang ganitong klase ng kabayo, at kahit hindi siya eksperto, alam niyang napakamahal nito. "Sa'yo ba ang kabayong ito? Ano ang pangalan niya?" tanong ni Jessica, may halong interes ngunit hindi agad lumapit. "Oo, ang pangalan niya ay Shadow. Kasama ko na siya sa loob ng apat na taon." Pinalo ni Carson nang marahan ang ulo ng kabayo, at may bahagyang lungkot sa kanyang boses. "Limang taon na siya ngayon, nasa kasibulan ng buhay. Regalo ito sa akin ni Lolo noong kaarawan niya apat na taon na ang nakalipas."

Napabalik ako sa ulirat ng bigla akong tawagin ng aking kanang kamay na si Shade, sya ang isa kong pinagkakatiwalaan maliban sa kanyang ama na pumanaw na. "What is it?" Tanong ko sakanya habang inaabot ko ang whiskey ko sa table. "Patay na po si shadow at ang iba pa nating tauhan." Pagkanirig na pagkarinig ko ng balitang iyon, Napatayo ako at walang sabi-sabing ibinato ko ang basong hindi ko pa naiinom sa sahig dahilan na mabasag ito at bumalik sa pagkaupo ko.

sagot niya, medyo pabulong pa. "H-Ha?! Light?!" halos sabay naming ulit ni Cheska, at pagkatapos ay bumulwak ang tawa naming dalawa. Napahiga si Cheska sa carpet, habang ako naman ay napapalo siya sa unan ni Jayten. "Nahiya naman ako kay Dark at Red!" biro ni Cheska habang humahagalpak sa tawa. "Parang flavor ng softdrinks lang oh!" "Hoy! Anong masama sa Light?!" depensa ni Jayten, pero halatang nahihiya pa rin habang pilit tumatawa. "At least may ilaw! Hindi kagaya ng ibang mafia d’yan puro shadow!"

Hindi lang iyon, may mga nakapasok na kalaban pang kailangang asikasuhin kaya bago pa man makapanakit pa ng tuluyan ang mga shades na iyon ay narinig ko ang boses ni abuela. "White light" and with that, a white blinding light spread through the air, eliminating the shades and shadows as much as it could.

Sunduin kita mamaya. Sa loob ng kulungan, mabigat ang hangin at tila mas lalo pang dumilim ang paligid nang sumapit ang dapithapon. Napatingala si Joshua sa maliit na bintanang may rehas, pinagmamasdan ang unti-unting pagkawala ng liwanag. “Isang araw na naman ang lumipas,” malamig niyang sambit. May takdang oras lamang ang pagdalaw sa kulungan. Kapag lumampas doon, kahit sino pa ang dumating, hindi na papayagang makipagkita.

Ang kapangyarihan ay laging may kaakibat na kalinawan. Sa mundo ng Mafia, kailangang malinaw ang iyong paningin, kailangang matalas ang iyong pandama. Ngunit mula nang dumating si Elena Dela Vega sa buhay ni Dante, ang lahat ay nagmistulang malabong usok. Ang kuryosidad na nagsimula bilang isang laro ay naging isang fixation—isang mapanganib na obsesyon na unti-unting lumalamon sa kanyang pagiging "Shadow."

Hindi ako nagkamali, si Sir Lance ang kaharap ko. Wala itong suot na tsinelas at pang-itaas kaya lantad sa mga mata ko ang maganda nitong pangangatawan, tanging Grey Slacks lang na walang sinturon ang suot nito na bahagya pang nakababa na syang nagpalitaw lalo ng v-line nya. Nilagay ko sa likod ko ang kamay kong nanginginig sa kaba upang hnd nya ito mapansin habang nakatitig ako sa mga mata nya.

“Then prove it.” I froze. “How?” She smiled faintly. “Stay. Don’t run to the shadows when they start whispering your name again.” The irony burned. Because Mirielle was the shadow. And Cynthia — she was the light I could barely hold without burning. “Stay with me,” sabi niya. “Not just in this room. Not just tonight.” And for once, hindi ako sigurado kung kaya ko. Kasi sa pagitan ng chandeliers at mga bulong ng mga magnanakaw ng reputasyon, naririnig ko ‘yung totoo kong boses — pagod, desperado, at takot na baka tama siya.