Light On Me Manhwa นิยาย & เรื่องราว

Sobrang lapit na pala ng katawan namin at muntik niya na akong mahalikan! Good thing, nakatakip ang palad ko sa labi ko. Tinulak ko siya pero hindi masyadong malakas para makita ko pa rin siya. Until he clicked his fingers and another light popped out, this time, nasa kisame na ‘yon pero iisa lang ito. Nakahinga ako ng maluwag dahil may ilaw na rin. Hindi nga lang gano’n kalinaw tulad ng kanina, pero sapat na para makita ko siya at ang paligid.

pag-amin ko sa mga kaibigan namin wala sa tabi namin si Light. "Win, kaibigan ko si Light kaya ganito ako sa kanya." sambit ni Chana sa akin. May hinala na ako sa tinutukoy niya dahil posibleng mahulog ang damdamin ni Light kaso mas matimbang ang pagmamahal ko kay mommy love. Bumuntong-hininga na lang at sumandal sa balikat ni Thana matangkad ito sa akin. Nang ilalayo niya ako tumingin lang ako sa kanya napailing na lang siya.

Pero nagulat ako ng biglang lumagapak na lang bigla, aba ang lintik ang picture frame na litrato ni Dok Light na crush na crush ko ang character sa kwento ng isang sikat na sikat na author na si Siobelicious, ang ginantihan ng bruha akala n'ya palalampasin ko to lintik lang walang ganti hindi ngayon, pero mamaya ka sakin sa club.. " Oops….. Sarry frenny! , dumulas kasi sa kamay ko, ang dada mo kasi

Naririnig ko naman siyang kinakausap si Light no'n, pero kapag ibang tao ang kaharap niya nag-iiba ang aura niya. Sa mga sumunod na araw ay hindi na doon natapos 'yong pagtatagpo namin. Lagi na kaming nagkakausap dahil nga siguro bestfriend ko si Light kaya mas naging malapit kami. Minsan sinusundo niya ako kapag pupunta kami kela Kuya Matteo at Light.

Malumanay na paliwanag ko naman dito. "Okay trying to be Kuya Light" Bulong naman nito na sakto ko lang narinig, kaya naman hindi na ako kumibo dahil baka lumala lang ang sitwasyon, tanggap ko naman na hindi ako magiging kasing galing ni Kiya Light pagdating sa leadership, hinahangan siya ng lahat mapa-royalties man o mga simpleng mamayan, napakabait nito, ngunit dahil saakin ay binawian siya ng buhay, nawalan ako ng mga ala-ala dahil sa tromang natamo ko noon, tulala nga daw ako ng 2 linggo at ng mabalik nga ako sa reyalidad ay kaunti nalang ang naalala ko sa nangyari, pero alam ko ako ang dahilan ng pagkamatay niya dahil hanggang ngayon ay hindi ko pa makalimutan ang nakangi at duguang muk

Napuno ang buong paligid ng bulong-bulongan, may namumuong luha na din sa kanyang mga mata. "My eyes have witnessed the suffering that Kuya Kristoff has suffered, I even saw how he was mercilessly killed. Gusto ko siyang tulongan pero hindi ko man lang siya nagawang isalba dahil sa kaduwagan ko. Sabagay sino ba naman ang hindi matatakot sa LunaLight? They're the strongest DarkGuild out there. Sino ba naman ako para matalo sila! I was one weak Princess who thinks everything was all rainbows and shit but that was back then now I've changed." She stopped and laughed sarcastically.

sabay balik ko rin ng halik Dito mga nagkakainan na Ang lahat ng bumaba Ako at lumayo sa kanila at luminga linga na hinanap sa paligid si light. " Asan na kaya Yun Sabi ko pumunta eh" nguso ko " sino bang hinahanap mo Haruna?" Napatingin Ako ng my magsalita sa tabi ko at bumungad sakin Ang nakangiting mukha ni mama Selma." Yung kaibigan ko Po Sabi ko pumunta sya eh " maktol na napaupo Ako sa upuan " parating nayun hintayin mo lang " ngiti nito tumango lang Ako bilang sagot at pumasok ito ng Bahay napatingin Ako at napangisi sa gate ng napansin kung bumukas ito. "Baka si light na Yun?" Tuwang tuwa na Sabi ko pero napa atras Ako ng Makitang may Isang lalaki na nakaitim at may mga takip sa muk

Chapter 44 "woah.. this place is beautiful..!",bulalas ni Light habang nakatanaw sa gilid nang bundok. She nodded and agreed to Light,Cia and Light was holding each other's hands they look so sweet. Habang nakasunod naman lagi sakanya si Romero, but like Ceny who keeps on looking at their side ay natatawa siya. "Hi Ceny.." she smiles at her. "Hi po.."

Ang ilaw mula sa mga lampara ng hotel ay sumasalamin sa gilid ng lawa, ngunit nananatiling madilim ang gitna, tanging liwanag ng buwan ang nagbibigay hugis sa mga pigura. At doon, nakilala niya si Mayumi. Ang marupok nitong katawan ay tila kumikislap sa ilalim ng malamlam na liwanag habang pilit na umaabante. Ilang beses itong muntik bumagsak ngunit sa bawat pagkakataon, may kamay na sumusuporta rito.

Tumango ako at ipinagpatuloy ang pagkain. Nang matapos ako ay siya na ang nagligpit. Napagaan ng ramen na iyon ang pakiramdam ko, but not totally. Naroon pa rin ang sakit. Naligo ako at nanghiram ng boxer at t-shirt niya. Masyadong malaki iyon at natatakpan nito ang boxers. Tumabi ako sa kaniya sa kama. I admire the way he make distance between us. Pinatay nito ang Moon lamp na siyang tanging ilaw sa amin sa silid na iyon. Aanga pa sana ako dahil napakagandang tignan ang liwanag nito.