Light Skin Stare Novels & Stories

“Porke nagbutones lang at nagtanggal ng hikaw, nakalimutan mo na agad kung gaano kayabang at kapangahas ang lalaking 'yan? Get a grip, Miss Phantom!” ​Sa isang kisap-mata, dahan-dahang napawi ang pagkagulat sa mga mata ni Avery. Pinalitan ito ng malamig, matalim, at pamatay na titig—ang kanyang sikat na "Phantom Stare" na kinatatakutan ng kahit sinong magtangkang humamon sa kanya sa kalsada.

Iniyuko niya ang braso sa siko sabay lipat ng timbang pasulong saka hinampas si Feng sa may leeg, panga, at baba. Sa kanilang ginagawang suntukan, hinarang naman ni Feng ang alinman sa pwersa ni Larry at sumisiksik paitaas mula sa ilalim ng mukha ng binata dahilan upang mahulog ang isinuot nitong retinal device sa mukha. Napatigil naman din si Larry sabay ng pagkakagulat ni Feng nang mapansin nito ang kakaibang kulay ng kanyang mga mata.

Paano maging normal sa harap ng taong gusto mo, gusto kong idagdag. Dumating ang kape namin. Pareho kaming natahimik habang nagsasalin siya ng asukal. Ako naman, nagmamasid lang — bawat galaw niya, bawat ngiti, parang sinisipsip ng utak ko. “May stare problem ka, Mr. Adrian,” sabi niya bigla, nakataas ang kilay. “Ha?” natawa ako, halos mabulunan sa sarili kong inumin. “Wala. Nag-iisip lang.”

“But don’t take too long, Miss Callisto. Your loan sharks don’t seem like the patient type.” He took another step closer, at hindi ko maiwasang umatras, ang likod ko tumama sa lumang kotse ko. My breath hitched. He was too close. Too near that I could see the way his dark eyes gleamed under the lights, how the corners of his lips lifted into a smirk. “You’re staring,” he murmured, his voice deep and teasing. Namilog ang mga mata ko. Hala! Mabilis akong umiwas ng tingin, pero huli na. Narinig ko ang mahinang tawa niya. “Cute.”

Mabilog ang mukha, nakatali ang buhok sa taas na bahagi ng ulo, pinkish ang skin, medyo payat pero may kurba, may nunal malapit sa bibig at kulay blue ang mata. Maganda at maayos ang posing, malayo ang tingin at kinumpara ko siya sa ibang mga mannequins. Hindi siya mukhang plastic. Kinatok ko nang tatlong beses ang glass pero walang nangyari. Hanggang sa tinitigan ko lang siya ng matagal. Nagulat at napasigaw ako dahil ang kaniyang mga mata kumisap ng isang beses.

Napaiwas ako ng tingin. Paano niya nagagawang mag-shift ng aura from dark to light nang ganon kabilis? Kanina parang ready akong sabunin, tapos ngayon parang chill lang? At bakit parang ang perfect ng tama ng ilaw sa mukha niya?!

Bawat haplos niya ay parang nagpapakalma sa sunog na nararamdaman ng katawan ko. Papikit pikit ang mata ko habang pinagmamasdan ang mukha niya, as usual guwapo padin siya at mas na define ang mga features niya tulad ng panga at ng kaniyang labi, hindi parin nagbago ang makapal niyang kilay Mukhang napansin niya ang paninitig ko kaya ngumuso siya "Why are you staring at my face? Matulog kana so you can have your energy back" bulong niya sa malambot na tono habang nakanguso

His skin showed of scars and woulds that looked like it was from being whipped and his clothes made of thick fabric became torn and ripped. Nanatili ang hawak niya sa baywang ko at pilit na binabalanse ang kanyang sarili. Sa tangkad niya ay kailangan ko pang tumingala upang makita ang mukha niya. His sapphire eyes looked exhausted, and he was staring directly at me as If he was asking me whether I'm fine or not. Tumama ang sinag ng araw sa kanyang mukha. The sun is rising. Tila kumikislap pa ang kanyang mukha nang ito'y nasisinagan ng araw.

Napatanong pa ako kay Light kung ako ba talaga 'yon at ngumisi na lang siya. Wala namang imik si Gavin at diretso lang ang tingin sa screen. Mas naghiyawan naman sila nung pinalabas na 'yong sa mismong kasal. Hindi ko alam pero ramdam ko ang pag-iinit ng mukha ko dahil sa tukso nila. Naitakip ko na lang ang isang palad ko sa mukha. May naramdaman akong humalik sa gilid ng ulo ko.

Kahit na hanggang dibdib lang ako nito, I still stood bravely in front of him as we exchange a deathly stare. "Haven't I told you already to stay away from me?" Tanong nito as he raised an eyebrow. "Alam ko iyon, Mr. Sungit. Ang diko lang maipinta eh yang mukha mo, bakit ba nakatingin ka sakin ng masama eh wala naman akong ginagawa sayo?" Tanong ko naman pabalik nang itaas ko ang isang kilay ko. "And who the fuck told you that you're the one I'm staring at, huh?" He asked back, a smirk plastered on his face.