Light Stuffy Green Blonde Novels & Stories

Hindi ko mapigilan na hindi makaramdam ng kilig sa ilang sandaling iyon na tila bumuo ng ugnayan ang aming mga mata. Ngayon ko lang rin napansin ang medyo mahaba niyang curly at blonde na buhok na umaabot hanggang sa kanyang balikat. Nakatali yata kasi iyon kagabi o baka sadyang medyo ba**ag na din ako sa alak kaya hindi ko iyon napansin. Pero hindi siya mukhang madumi o ad*k ng dahil doon. He actually looks like a rockstar that will rock my world. Haha.

And just like that… parang nawala yung only thing na humahawak pa sa reality ko. Tumayo ako sa tabi ng blonde na babae. Sobrang kapal ng makeup niya, pero hindi niya matago yung exhaustion. Yung eyes niya light green, pero watery—parang anytime pwede na siyang bumigay. Mukha siyang mas bata pa sa dapat niyang itsura. And for some reason, mas sumakit yung dibdib ko doon. Tumingin siya sa’kin. And I saw it immediately.

taas ang kilay na turan sa akin ni Jolly. Tinanggal na muna ang salamin ko at naglagay na lang ako ng contact lens. Ang buhok ko nakalugay ito at pinakulot ng konti. Dahil nga malusog ang dibdib ko at matangkad naman ako, nagmumukhang dalaga na talaga ako. Nangingintab ang maputi at mabilog kong hita. "Wait, Tyra. May lahi ka ba? Earlier I saw you have green eyes," seryosong saad ni Stef.

Humahalimuyak ang pabango ni Kathy habang naglalakad papasok sa opisina niya. Lahat ay napapatingin tuloy sa kanya. Kakaiba kasi ang aura niya ngayon. Hinayaan lang niya ang buhok niyang naka lugay na dati ay nakapusod parati. Naka mini dress siya na kulay green. Naka contact lense din siya ngayon ng green na ibinagay niya sa kulay ng damit niya. Sa bawat hakbang niya ay bumabakat pa lalo ang suot niya kaya kitang kita lalo ang mala gitara nitong katawan.

Nanlaki ang mga mata ni Jenesis sa hindi makapaniwalang pagtitig sa kanyang repleksyon sa salamin, ang mga hibla ng itim niyang buhok ay mayroon na ngayong mga linyang blonde dahil sa bleaching. Mas lalong nagmukhang maliwanag ang kanyang mukha, parang isang goddess. "Ano... anong tawag sa buhok na 'to?" tanong ni Jenesis nang may pagka-inosente, bakas ang pagkamangha sa kanyang boses.

NAG-AYOS SI VERON Stacey ng sarili upang maitago ang totoong hitsura. Nag-make up siya ng mabuti at ginawang tila Barbie style ang mukha. Hinayaang nakabuhaghag ang blonde, mahaba at maalon-alon na buhok at nagsuot ng simpleng pang-office style na kasuotan. She’s now wearing a short plain white skirt with long slit on the side to show her flawless legs that pair with black tube-blouse and white blazer. Halos mangibabaw sa buong paligid ang tunog ng suot niyang mataas na white stilettos na may manipis na mga takong.

Ngumiti si Esteban. Ang blonde ay may isang pangit na mukha, ang halagang ito, kahit na siya mismo ay hindi maalala nang malinaw, maaari siyang magkaroon ngayon, upang dumalo sa naturang okasyon, masasabi na lahat ito ay ipinagpapalit para sa laman, at talagang imposible para sa isang tao na may ganitong aspeto ng kalinisan upang tumingin sa kanya nang higit pa. "Sir, hindi ako ang uri ng taong iniisip mo, pinapanatili ko pa rin ang unang pagkakataon, kung hindi mo ako naniniwala, maaari mong subukan." Sinabi ng blonde.

Nang pumasok ako itinuro na lang sa'kin ng waiter kung saan ang table namin. Ngunit gano'n na lamang ang pagkabigla ko nang makita ko ang pamilyar na tao. Kulay blonde ang buhok nitong hanggang balikat lang. Singkit ang mata nitong may mahabang pilik-mata. She's wearing a light make-up. Matangos ang ilong nito at pulang-pulang ang makipot niyang labi. Napakurap ako. "Yvonne Cuevas?"

His brows instantly furrowed as he looked at me, eyes scanning me from head to toe. Napakamot na lang ako sa ulo nang dungawin ko ang sariling ayos at nakitang mukha akong bruha. Ang suot kong pajama ay mamasa, kitang kita iyon dahil light green ang kulay. May bula pa ng sabon sa paanan ko, at huwag na rin isali ang buhok kong kahit hindi ko nakikita ay alam kong wala na ito sa ayos.

Mukhang pumasa naman sa kaniya ang damit ko ngayon. His hair is still messy pero ganun talaga ang buhok ni Storm dahil medyo wavy ang buhok niya hindi straight na straight. He's wearing a khaki pants, brown shoes. White tshirt na panloob and a blue varsity jacket. Mukha kaming nag-usap ng kulay pangtaas. Naka-blue rin ako eh. "Hindi ka pa tapos pagmasdan ako?" He smirked. I rolled my eyes. "Hiyang hiya naman ako sayong halos hindi mo na tanggalin titig mo sakin ngayon?"