Novel & Cerita Light Skin Stare

Inilipat ko ang isang page, sa pangalawang page naman ay nabasa ko ang pamagat nito. Cold Stare: Let me tell you my story.

Sa halip, mas lalo pa siyang naging relax, isang braso ang nakatukod habang nakatagilid pa rin sa kama. “Staring like what?” tanong nito, inosenteng-ino­sente ang tono pero may halong pang-aasar ang mga mata. Bahagya pa niyang ikiniling ang ulo, na para bang talagang naghihintay ng malinaw na sagot. “Staring like a lustful manyak!” she said sabay smirk, akala niya mapapahiya ito o kaya’y maiinis. Tinaasan pa niya ito ng kilay, trying to look unaffected.

Nilingon ko si Zeri ng hindi siya sumagot at nakita ko naman siyang nakapikit. Sakto namang nag-pula ang traffic light kaya napagmasdan ko pa siya ng matagal. Hindi maitatanggi na maganda talaga siya kahit na para siyang lalaki kung umasta. Walang pakialam sa kanyang paligid pero hindi maitatanggi na mabuti rin siya at malakas. Sa madaling salita, ang ASTIG niya. "Don't you know that staring is rude?" Bigla niyang sabi tsaka idinilat ang isa niyang mata

Mas gusto niya ang light colors sa photoshoot—beige, white, pastel. Bawat tala ay parang sugat at lunas sa parehong oras. Sugat dahil alam niyang wala siya roon para makita iyon ng personal. Lunas dahil kahit sa malayo, unti-unti siyang muling nakakakilala sa babaeng minahal niya.

Muli nanaman nitong nahuli ang titig niya rito nang bigla itong sumulyap sakaniya. Napakurap-kurap siya nang sulyapan ni Jeffrey ang sarili nitong suot at muling bumalik sa mata niya ang tingin nito. Hindi na niyang naikubli ang hiya at namula ang pisngi niyang napaiwas ng tingin. "Are you that shameless to stare at men?" Kunot-noong tanong nito nang bumalik na ang tingin sa daan.

Naglagay ako ng light makeup para itago ang pamamaga ng mga mata ko at pinulahan ang mga labi ko. Pagbaba ko ng hagdan, agad na sumalubong sa akin ang amoy ng nilulutong pagkain. Dumiretso ako sa kusina at nakita ko si Darken. Nakatalikod siya sa akin, abala sa paghihiwa ng kung ano sa counter. Nakasuot pa rin siya ng itim na sando at sweatpants. He stayed. Kahapon, pagkatapos ng halik na 'yon, umiwas agad ako. Kinausap ko siya nang seryoso at malamig. Nilinaw ko sa kaniya ang boundary namin.

I muttered. “Generator?” tanong niya. “Probably dead.” We stood there. Darkness. Ulan. ‘Yung malayong kulog parang soundtrack ng pagod. Binuksan ko flashlight ng phone. Tumama ‘yung ilaw sa mukha niya, sa liwanag na ‘yon, hindi na siya mukhang CEO. He just looked… real. Tao lang at pagod. “Stop staring,” he said. “I wasn’t.”

If stares could kill I probably dying right now. "What is it?" I pretend na wala ako alam. He laughs without any humor. "you really asking me like that now, pretending nothing happen?" He sarcastically said. Naninikip ang d****b ko, kahit pa expected ko na hahantong talaga ang mangyayari samin dalawa.I turn away my gaze from his cold stares.

Kanina pa ito simula ng pumasok ako. And it' s Ace , who's staring at me like there's no tomorrow I composed myself and remain emotionless. He's creeping me out. I hate attention but I'm used to be stared. Sa 'ganda' (panget) kong to, lahat talaga napapatingin sakin. But his stare is different. " Tss. " Nilingon ko siya kasabay ng paglingon ko ay ang pag-iwas niya ng tingin. What is his problem? Tsk whatever. Bagot na ibinalik ko ang tingin kay Haydee. I'm starting to get bored.