Novel & Cerita Light Skin Stare

This really is not me! Agad akong nagbitiw ng tingin dito because of his stares that makes me uncomfortable. Wala pa siyang ginagawa pero ganito na mag-react ang katawan ko. Tiningnan niya pa lamang ako pero pakiramdam ko nalulunod na ako. Hindi ko pa siya kilala pero…grrr! This aint healthy for me! Baka ganito lang ako kasi nabaguhan ako sa tulad niya? Hay! Sige na nga. Gaslight pa more.

Nanatiling nakatuon ang mga mata sa harapan ng computer at nagtitipa doon. Diretso pa rin ang babaeng lumapit at wala man lang pakialam sa narinig. Nakasuot ito ng strapless skirt na lampas pa halos sa kalahati ng hita ang tabas. Kulay blonde ang maiksi nitong buhok. Sobrang kapal pa ng make up nito at pulang- pula ang labi sa kapal ng lipstick na nilagay. Kahit naman siguro sino maiinis at maiimbyerna sa hitsura nito.

I’m looking at the beautiful city lights! I poked Callan’s arm as I pointed my finger at the city lights. “Look at the beautiful city lights from here.” I was looking at the city lights when he didn’t answer, I turned to him and caught him staring at me. “Yeah, it’s very beautiful.” Pinaningkitan ko siya ng mata kahit na nararamdaman ko ang init sa aking pisngi dahil sa sinabi niya. “I was referring to the city lights, why are you staring at me?” Tinaasan ko siya ng kilay para hindi niya mahalata na apektado ako sa sinabi niya.

She was shocked on the scene she's seeing, hindi nya naramdaman na naangat na pala ng binata ang damit nya. And god, she want to curse! hindi sya nagbra dahil makapal naman ng tshirt neto. 'Oh my god. Oh my god' pagpapanic ni Astria sa utak, why is the light on in this moment!? He can see everything! Naramdaman nya naman ang pagkuyom nang kamao ng binata, even his veins are showing. "H-hoy! you... you can't see!" natatarantang saad ni Astria at nagmamadaling tinatakpan ang mata ng binata para hindi neto makita.

Magandang simula iyon, at sana lang maging ang kaniyang performance ay magustuhan ng mga ito. Well, may tiwala naman siya sa kaniyang sarili kung kaya walang problema. Nang makarating siya sa kaniyang pwesto ay naghanda na siya para sa kaniyang pagsayaw. Namatay ang ilaw at maya maya lang ng mag umpisa ang tugtog nabuhay iyon ngunit kulay light red na ito ngayon. Kung kanina nakatutok sa kaniya ang liwanag ngayon hindi. ANg buong paligid ay kulay light red, hindi masakit sa mata ngunit siyang nagpaangat kay Lira na nagsasayaw.

Tumikwas pa ang kilay at bahagyang naningkit ang mga mata. I looked at them innocently, curious about what the meaning behind that stare. Binaba niya ang kamay at mas ngumisi kay West. Umani iyon ng matalim na tingin sa huli habang ang kaibigan ay nagpipigil lamang na matawa. "Hi! I'm Celeste!" Bahagyang nanlaki ang mga mata ko pagkaharap sa babae. Malawak ang ngiti habang nakalahad ang kamay nito na nahihiya ko pang inabot.

Pinahiran niya agad ang dugo at binigyan ako ng napakasamang tingin. I was not afraid by his stare for little did I know, I am much capable of sharing death glares but I am afraid by how his face works. For if I were to detailed his face, what's scary in it is that scar located on the side of his lips. It's not really visible but that makes him looked like rapist, joker I presume. Though he's also handsome but I just don't like by how the way he smirked. It brings thrill out of me really.

sita ko sa kanya nang mapansin ang titig niya. "Is it wrong to stare at you?" My brows arched in his question. "Oo, lalo na ang panget mo. Maganda ako, kaya dapat gwapo ka rin, eh kaso hindi kaya sad." Diniinan ko ang hawak sa baba niya, hindi naman siya nagreklamo at nakita ko na lang ang pag-angat ng sulok ng labi niya. Nang matapos ako ay kinuha ko na agad ang concealer at tinanggal ang cap no'n.

Pasimple niyang sinilip si Luken at nginitian siya nito ng magtagpo ang kanilang mga mata. Kakaiba ang mga tingin na binibigay ni Luken sa kanya. Kung makatingin kasi ang lalaki sa kanya para siya ang pinakamagandang tanawin sa mga mata nito. "P-Pwede b-bang h-huwag mo akong t-titigan ng ganyan?" Nanunuyo ang lalamunan niya ng suwayin ang kaharap. "Why? Does my stare bother you?" Kumislap sa kapilyunan ang itim na itim nitong mga mata.

"Pwede ba na wag ka naman tingin nang tingin sa 'kin. Naiilang na ako sa ginagawa mo, eh." Gusto niyang palakpakan ang sarili dahil nagawa niyang sabihin dito ang gustong sabihin. Lihim siyang napalunok habang nakatingala at nakatitig sa kulay Hazel brown eyes nitong mata. Heto na naman ang kilabot na hatid ng tingin nito. "So, my stare made you uncomfortable." Gumuhit ang ngisi sa labi nito. "Why?"