روايات وقصص ضمن Lights On Or Off

Hala! O---O Bat naka off lights pa😑. Di ko tuloy nakita pa hmp! Sinarado ko muna ang pintuan. Tas kinapa kapa yong switch ng ilaw. Kadalasan kasi nasa gilid ng pintuan yong switch diba? Finally nahanap ko din. Agad ko itong iniswitch unto on. At unti unting nagkaroon ng ilaw ang buong silid. O-----O

Ricaforte, hoping that he’s not home, but I think it’s best if I stay in my parents’ house again tonight. Bago ako umuwi ay bumalik muna ako sa office para asikasuhin ang natitira kong trabaho. Patay na ang mga ilaw pero automatic naman silang nagbubukas habang naglalakad ako hallway papunta sa office ko dahil sa sensors. Natigilan ako nang mapansin ang ilaw sa loob ng opisina ko. It’s already past 10 so dapat tapos na ang duty ng mga janitors, so why are the lights in my office turned on?

Ramdam niya ang p*gkalalaki nito na tumutusok sa kanyang puson. Inilapit nito ang bibig sa tainga niya at halos mangaligkig siya sa paos nitong boses. “Lights on or off?” Nanuyo ang kanyang lalamunan. Kumapit ang kanyang kamay sa matipuno nitong mga braso. “On please. Hindi kita makita,” sagot niya na halos pabulong pa.

Lewis. Madilim ang lahat ng kwarto at wala itong ilaw. Tanging iisang kwarto lamang sa 2nd floor ang may nakabukas na yellow light. Binuksan ng mga taong ito ang front at back doors at mabilis silang kumilos nang hindi inaalerto ang kahit sino

Paghinto sa tapat ng pinto, agad kong in-swipe ang keycard at binuksan ito. Pagkapasok, akma ko na sanang pipindutin ang switch ng ilaw, pero biglang nagliwanag ang buong sala, hindi mula sa kisame lang, kundi mula sa mainit na glow ng fairy lights at mga kandilang maayos na nakaayos sa paligid. Napatigil ako sa pintuan.

Tahimik lang akong naka tanga sa kanya. "Lights on?..... Lights off?" Oh.. Yun pala ang ibig niyang sabihin. Mali atang pumayag akong magpalipas ng gabi with her. I can't sleep with lights on, but... We can't sleep with the lights off, either. Baka kung anong mangyari na hindi hawak ng kontrol ko. "Don't worry.. I won't pass at you kahit pa gustong gusto ko." She's so direct sa mga nararamdaman niya o gustong sabihin.

Umiikot na talaga lahat ng nasa paligid niya. Lupaypay siyang sumandal sa kinauupuan, nakapikit at inaantok hanggang sa bigla na lamang lumiwanag ang paligid. May kung sinong nagbukas ng ilaw. "Turn it off," utos niya pa dahil nasisilaw siya sa liwanag. Iniharang na nga niya ang braso sa mga mata para maaninag ng mabuti kung sino ang pangahas na nagbukas ng ilaw.

Iyon ang pintong naghihiwalay sa kusina niya at sa garahe. Pagbukas ng pinto ay awtomatikong bumukas ang ilaw sa kusina—it was built that way. The lights were all censored; kapag dadaan siya sa hallway ay kusang bubukas ang ilaw at mamamatay lang kapag pinatay niya ang switch na nasa tabi ng kama niya.

Tanging ang ilaw lamang mula sa screen ng laptop sa lamesa ang nagbibigay ng liwanag sa loob. “Marion, bakit ayaw mong buksan ang mga ilaw? Huwag mong sabihin na nagtitipid ka sa kuryente?” maktol ni Peterson habang hinahanap ang switch ng ilaw sa dingding. “Hindi mo ba naisip na masama sa mga mata mo --”

I was checking timestamps when the lights flickered. “Storm again?” I muttered. Lucas frowned. “Or someone trying to cut the feed.” He moved closer to the control box; I followed instinctively. The small room felt even smaller. The hum of the servers drowned the rest of the world. “Here,” I said, handing him a flashlight. “You’ll need both hands.” Our shoulders brushed as he reached forward. For a moment, everything slowed—the hum, the lights, even my heartbeat. “Rhea,” he said quietly.