Lights On Or Off Novels & Stories

“Bakit wala pang ilaw? May automatic light naman tayo?” Ni-on niya ang flashlight ng kanyang cellphone. “Halika Dashi. Samahan mo akong hanapin si Koya. Baka naibaba na naman ang switch ng generator.” Inalalayan niya si Manang Sabel. Nasa living room na sila nang parang may gumagalaw sa dilim. “Manang, sira ang switch.” Nabaling na ang atensyon niya kay Kuya Koya. “Itawag niyo na ‘yan sa mag-aayos bago dumating si Vioxx. Naku, malalagot talaga tayo. Siya, pagtiisan na muna natin ang solar light.

“Hey, bakit ka umiiyak?!” Bumaba ito ng kama at patakbong tinungo ang switch upang buksan na ang ilaw. Naka-lampshade na lang kasi sila noon dahil handa na silang matulog. Muli siyang bumalik sa kama upang mahigpit lang na yakapin ang asawa na nagkatunog na ang munting mga pag-iyak.

Silaw ang hatid saakin ng lamp. "Can i turn off the lamp?" I command. "I'm reading." Kusang umikot ang mata ko sa inis na nararamdaman. Hindi ako makakatulog nito kapag nasisilawan ako ng lamp. Saakin pa naman ito nakapwesto. "Nasisilawan ako, Deon, I'm going to turn it off!"

How did it turn off? "Dumating na kaya sila?" Kinuha ko sa bulsa ang aking cellphone at tiningnan ang oras. It's already 11:30 pm. Ilang minutes na lang at magpapalit na ng taon. Marahil ay dumating na nga sila, pero bakit pinatay ang lahat ng ilaw? Kinapa ko switch ng ilaw sa gilid ng dingding na nasa malapit ngunit ayaw magbukas ang mga ilaw. Ilang beses ko nang pinagpalit-palit ng pindot pero ayaw talaga.

Madilim ang bahay kaya alam ko na agad na wala pa si Blue. He usually turn on the lights even if he's asleep. Ika nga niya " Mas mabuting nakaon ang lights para kung may magtangkang magnakaw, makikita agad nila ang nanakawin nila. No need ng magdala ng flashlight at para di na sila mahirapan".

Akala niya ay hindi niya ito pinindot ng tama, kaya pinindot niya ulit. Naka-off pa rin ang ilaw sa silid. Ano ang nangyari? May brownout ba? Pero nakasindi naman ang mga ilaw sa ibang bahay. Posible kayang ang brownout ay nakaapekto lang sa kanilang pamilya?

Singhal niya rito. “I’m sorry,” anitong parang biglang napahiya, “I forgot to turn off the lights,”sabay off sa mga ilaw ng kwarto niya, “Good night.” Sabi pa nito saka narinig niyang isinara na nito ang pinto ng kwarto niya. Napakurap-kurap siya. Ramdam na ramdam niya ang tension sa pagitan nilang dalawa.

“Sige na. Matulog ka na. Wait? Hindi ka ba nagpapatay ng ilaw? Masyadong maliwanag.” “Gusto mo bang patayin? Okay lang naman sa ‘kin.” Walang alinlangan akong bumangon at sinindihan muna ang night lamp na nasa bedside table niya bago ko tunguhin ang switch ng ilaw. Then, a warm, golden light filled the room, casting a gentle glow that made everything feel more intimate and serene. The soft illumination highlighted Poppy’s delicate features, making her look even more beautiful as she lay there.

Mayamaya, narinig niya na lang ang bukas ng pinto na ikinapitlag pa niya dahil malakas ang pagkabagsak ng pinto. Luh? Galit yern? Natatawa pa niyang tanong nang magsara ang pinto. Napapailing na lang ng ulo si Zarina at napilitan lingunin ang nakasarang pinto. Tumayo siya para hayunin ang switch ng ilaw at ini-off niya ‘yon. Hindi kasi siya nakakatulog kapag may nakikitang liwanag ang mga mata niya. Pagka-off ng ilaw ay napatakbo pa siya na bumalik sa kama.

Tahimik akong pumasok at iginala ang tingin sa loob. The lights are off. Tanging ang ilaw lang mula sa lamp ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa kabuuan ng kuwarto. Dumako ang tingin ko sa malaking kama. Wala siya doon. My eyes stopped near the glass window.