Lights Out Novels & Stories

Lahat tumulong sa pagbaba ng gamit na kinuha kasama na kaming dalawa ni Light. "Shh..maiilang ako kapag kumakausap sa akin habang nagluluto," paalala niya at tumango ako tumitig lang ako sa mata niya binabasa ko ang nasa emosyon na lumalabas sa kanya.

TISAY POV " SALAMAT po oh Diyos ko...natapos din ang araw na ito." mahina kong usal. Tulog na ang kambal kaya naman, oras ko na din para magpahinga. Iniwan kong bukas ang malamlam ng liwanag ng lampshade bago ako lumabas ng kanilang silid.

Hindi madilim sa loob. Mas maliwanag pa kaysa sa silid. Isang maliit na kwarto. Walang bintana. Walang dekorasyon. Isang mesa. Isang salamin. Isang ilaw sa kisame. At isang kamera. Hindi ko alam kung alin ang mas masakit...ang kawalan ng kadiliman, o ang katotohanang may nanonood. “Diyan ka,” sabi niya. “For tonight.”

Bumangon siya, nag-unat, at napansin ang kakaibang katahimikan sa bahay. May kumislap sa labas ng bintana na isang matalim na kidlat bago biglang dumilim dahil namatay ang maliit na ilaw niya sa kwarto pati na rin ang aircon. Brownout. Napakurap siya. Tumayo at kinuha ang phone. 1:43 AM. Agad niyang binuksan ang flashlight at lumabas ng kwarto. Biglang may naalala siya.

Sabi pa din ni Gella. Huminga nang malalim si Light, noon niya lang naramdaman ang pagod at pagkahilo. Napapikit ito saka muling nagmulat, straight siyang puyat plus straight din siyang lasing. "Okay, sana makatulog ako!" pagsang-ayon nito maya- maya lamang. "Huwag ka ng uminom ng alak please?" pakiusap ni Gella.

The only thing that produced brightness was our LED strip lighting. "This place is freaking quiet, just like a cemetery." Andrea commented. "It's nice here. Too peaceful." I opposed. "You're getting weird these past few days." She said. "Hmm...it's not true." I replied. "How can I sleep in the middle of the forest?" She asked. "Are they already asleep?" Pag-iiba ko ng usapan. Napatingin siya sa'kin. "Why don't you check them?" Tanong niya. I shrugged.

ani Lush sa ama pero pumikit na lang siya habang yakap ang anak sa isang maliit na higaan. "Daddy will sleep here. Good night. Let's turn off the lights." Kusang sumara ang mga ilaw nang banggitin iyon ni Lux, at automatic na nag-switch on ang led sa kisame. Ramdam niya ang titig nito sa kanya pero ayaw niya itong tapunan ng tingin. Gusto lang niyang manahimik at huwag magsalita. "Good night, son," anito sa anak nila at humalik dun, "Good night, baby."

Naglabas ito ng isang light stick na nagsilbing ilaw nila sa loob ng madilim na pasilyo. Habang mabilis silang naglalakad sa madilim na pasilyo, nararamdaman ni Lira ang lamig ng semento sa ilalim ng kanyang mga paa. Ang tanging nagbibigay-liwanag sa kanila ay ang berdeng ilaw mula sa light stick na hawak ni Arianna. Dinig pa rin nila ang tunog ng mga yabag ng sapatos sa itaas, hudyat na hinahanap na sila ng mga kalaban sa loob ng kwarto.

Dahan-dahan kong itinulak ang pinto ng master’s bedroom gamit ang aking siko habang maingat ang pagkakahawak sa tray ng sopas at gamot. Patay na ang malalaking ilaw sa loob at tanging ang dilaw na liwanag mula sa bedside lamp ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa buong silid. Tahimik at payapa na rin ang paligid, ang naririnig na lang ay ang mahinang paghinga ng natutulog na si Tyler sa gitna ng kama.

muli ay nagagalit at nasasaktan niyang bulong sa sarili. Hindi niya namalayan na natagalan na siya sa pagpapatuyo ng kaniyang buhok. Pagkalabas niya ng banyo, madilim na ang buong silid. Nakapatay na ang mga ilaw sa loob ng silid, ganoon din ang mga ilaw sa sala, at posibleng pati ang ilaw sa kusina. Ang tanging nagbibigay liwanag ay ang lampshade na nasa gilid ng kama. Ang kaunting liwanag nito’y sapat para makita ni Rory ang likod ni Aeros.