Lilac Cookie Novels & Stories

Nang makita ko ang tatlong pirasong cookies na hindi ko naman hiningi diba? “Madam Choi, cookies na gawa sa cashew. Napaka-healthy niyan sa dinadala niyo.” Ngiti ng babae. Habang yung isa naman parang masungit at pilit na sinisita ang kasama niya. Napabuntong-hininga na lamang ito. “Hindi ko sana siya papayagan Madam Choi na ibigay yan sa inyo, kaya lang sinabi nito na magugustuhan niyo raw yan. At totoo ang sinabi niya na maganda nga yan sa dinadala niyo.”

Nagulat pa siya noong hawakan nito ang palapulsuhan niya at isubo ang kinagatan niyang cookies. "May laway ko na 'yan! Baka mahawa ka sa paglilihi ko—" "Hm. Not too sweet. Milky. I like it," imbis ay bigkas nito habang ninanamnam ang cookies. Pinaningkitan niya ito ng tingin at namewang pero hindi nakaatras noong dumukwang ito at dilaan ang mga labi niya para simutin ang natirang cookies doon.

“Ang bango.” Pagkatapos ng ilang pagkain ay inihain na ang sikat sa lugar. Mayroong bulaklak na cookie na gawa sa rosas at iba pang bulaklak na nakakain, sweet and sour pork knuckles at tinapay na may hazelnut flour. Natakam si Cameron. Hindi pa siya nakakain ng ganitong lokal na pagkain noon. Inabutan siya ni Waylon ng cookie. “Masarap ‘to.”

Sobrang natuwas si Red Fox dahil doon. Narinig din nilang ililibre sila nito ng midnight snack pagkatapos ng party. Samantalang si Lilac naman ay labis ang saya nang marinig na ililibre pa sila ng binata upang kumain sa labas. Hindi rin talaga makatanggi si Lilac sa isang gwapong lalaki kaya pumayag ito agad-agad.

Don’t worry, I’ll make sure to improve to be a better husband for you. Love, Rowan. Pagtanggal ko ng takip ng plato ay bumungad sa akin ang limang piraso ng cookies na nandoon. Naka form pa sila na smiley, ang cute! Siya ang nag bake nito? Para sa akin? May kung anong init akong nararamdaman sa dibdib ko. Hindi ko mapigilang mapangiti habang umuupo at inaamoy ang cookies. Amoy kape yung cookies! Kaagad kong tinikman ‘yon at doon ko napagtanto na coffee flavored chocolate cookie ang ginawa niya. Alam na alam niya talaga na mahilig ako sa kape.

Dahil kanina niya pa pala naaamoy ang mabangong cookies. Katulad nito ang amoy na ginagawa ni Seraphina. Kaya pagtingin niya sa lamesa, ay napakaraming cookies na katulad na katulad ng ginagawa ng dalaga. Si Venus ay hindi nag-atubiling kainin ang isang cookies. Bumilis ang tibok ng puso nito dahil parehas na parehas ang lasa at texture ng cookies. Pati si Evel ay hindi makapaniwala sa kanyang nakikita kaya kinain niya rin ang isa nito. Alam niyang isang tao lang ang may gawa nito kung hindi si Seraphina.

Naisip kong masyado akong nagpadala sa galit ko kay Lucas. Hindi naman ako magso-sorry sa kanya, pero kung magpapatuloy kaming ganito, maaapektuhan si Lola at ayokong mangyari iyon. Ayokong isipin niya na kaya kong tiisin ang apo niya. Kailangan kong gumawa ng paraan. Nagluto ako ng cookies para sa lunch niya. Sa pagkakataong ito, inuna ko ang kanyang lunch bago ko inilagay sa oven ang mga cookies para mabantayan ko nang maayos.

"Ihanda mo na ang mga ingredients para sa cake at cookies na gagawin namin." Sabik na sabik, sinundan ni Clara si Amelia sa kusina habang ginagawa nito ang cake. Inihanda rin ni Amelia ang cookies na ginawa niya nang maaga at inilagay sa oven. Umalingawngaw sa buong sala ang matamis na amoy ng almonds na halos hindi mapigilan ang gana. "Mommy, gusto ko nang kumain ng cookies!" Masayang palakpak ni Clara.

Isasabay ko na. I prepare all the ingridients. Sinuot ko na rin ang apron ko tsaka nagsimula. Nagplay ako ng music para hindi masiyadong boring habang naghahalo ako ng mga ingridients. Inabot din ako ng ilang oras bago ko natapos ang pagbabake ng cookies. As requested, heart shape ang cookies na gawa ko kay Andrew. Nilagyan ko ito ng color red na cream para sa design sa ibabaw.

Maliban sa konting gasgas sa gilid ng kanyang noo ay wala naman siyang kakaibang nakikita sa mukha niya. "Baka kasi maalala mo ang lahat kapag nakita mo ang sarili mo sa harapan ng salamin," nakangiting sagot sa kanya ng katulong. Lalo lamang naguluhan si Lilac sa sinabi ng katulong. Hindi naman siya nagkaroon ng amnesia para sabihin nito na maalala niya ang kanyang sarili. Naalala naman niya ang lahat ng detalye tungkol sa kanyang pagkatao. Siya si Lilac Bacani, thirty years old at commander ng Bacani Army. Ano pa ba ang dapat niyang maalala sa kanyang sarili?