Limang Daan Novels & Stories

ani Danica "How did you know kung pano makarating dito?" tanong ni Jericho. "Simple lang, nagtanung-tanong ako. Hindi naman mahirap hanapin itong mansyon nyo, eh ito na yata ang pinakamalaking mansyon dito sa Laguna." Nang makita ni Danica ang matandang lalaki ay gumuhit sa labi nito ang matamis n ngiti. "Kayo ho ba ang papa ni Jericho?"

Chapter4 LUMIPAS ANG ILANG BUWAN PAUBOS NA ANG PERANG BINIGAY SA KANILA NG MGA TUMULONG. AYAW DIN NI BRENDA NA MAGTRABAHO PA ANG KANYANG INA DAHIL AYAW NITO MAGKAKASAKIT DAHIL SA PAGLALABADA. KAYA PINAG ISIPAN NIYANG MABUTI KUNG ANO ANG KANYANG DAPAT GAWIN. NAGDESISYON SI BRENDA NA HUMINTO NALANG NG PAG AARAL DAHIL HINDI KAKAYANIN NG KANYANG INA NA BUHAYIN AT PAG AARALIN SILANG LIMA. KINAUSAP NI BRENDA ANG KANILANG TITSER.

"Bakit tuloy-tuloy pa rin?" Tatlong scoop kaya ng pampurga ang nilagay ko, kaya hindi iyon madaling humupa! Tinitigan ko siya nang may kunwaring pagkaawa. "Sige lang, ilabas mo lang yang nainom mong malamig. Baka lumuwag din yan—" "Honey, hindi na yun malamig na inumin ang lumalabas. May dugo na…" naupo si Zane sa inidoro, nanginginig at napapairi sa sakit.

Limang daang libong piso? Kumunot ang noo ni Darryl; naglabas siya ng inner core at inabot ito kay Fabian. “Sapat na ang inner core na ito bilang pambayad sa utang; mas mataas pa ang halaga nito kaya huwag mo na silang guguluhin pa.”

Ayon sa napagkasunduan, nakakuha ang Lumina ng mahigit sa sampung ektaryang lupa sa silangang bahagi ng Dumaran, specifically sa barangay ng Danleg. Pinili namin ang lugar na ito dahil sa malawak na beachfront nito na angkop sa plano naming pagpapatayo ng daungan in the future. Kapag nangyari ito ay didiretso na sa Danleg ang barko ni Mang Danny mula sa biyahe nito sa isla, imbis na dadaan pa sa main port ng Dumaran.

Limang buwan. Isang daan at limampung araw ng purong impyerno. Ganyan inilarawan ni Dylan Altamirano ang bawat segundong lumipas mula nang tumakas ang kanyang mag-ina. Sa loob ng limang buwan, ang napakalawak at marangyang Altamirano Mansion ay naging tila isang malamig at abandonadong sementeryo. Walang musika, walang tawanan, at higit sa lahat, walang presensya ng kaisa-isang babaeng nagbibigay ng buhay at kulay sa madilim na mundo ng bilyonaryo.

"Damn! Mukhang nagkakagulo doon! Nasa delikado si Liliana!" "Dammit! Dalian ninyo!" ***** LMCD22

Kaagad na sumimangot si Danica. “Eh kung nakakakita lang ako, hindi naman kita aabalahin eh! Ang suwerte mo nga dahil nakakakita ka Ate!” Desisyete anyos na si Danica ngayon at siya naman ay dese-otso. Ilang araw nalang ay gaganapin na ang ika labing walo na kaarawan ni Danica. Diyes anyos pa lamang siya ay inampon na siya ng pamilya Imperial kaya malaki ang utang na loob niya sa mga ito.

"you too can you shut up My wife is not tinutuyo and im not a monkey Dellion baka gusto mong ilagay kita sa manila zoo" naiinis kung saad what's the problem of this too abnormal at umaandar nanaman ang pagiging Mongoloid "she's planning to skip from me again" paguumpisa ko sa usapan "sino bang hindi tatakas sayo ikaw daw gawing empyerno ang buhay sa loob nang tatlong taon gugustuhin mo pabang bumalik sa taong gumawa nong sayo " it's Dellion again he's playing he's glass with alcoholic drink

--- ### Ang Pagharap sa Reyna Pagbaba ko sa dining hall, ang mahabang lamesa ay puno ng masasarap na pagkain—mula sa sariwang prutas hanggang sa mga imported na keso at karne. Ngunit ang tensyon sa hangin ay mas matindi pa sa bango ng kape. Nakaupo sa dulo ng lamesa si Donya Esmeralda, suot ang kanyang itim na traje de mestiza, tila isang reyna na handang magbigay ng hatol. Sa kabilang panig naman ay si Liam, abala sa pagbabasa ng mga financial reports sa kanyang tablet habang humihigop ng kape.